Jak wyceniona jest ruda żelaza?
Pomimo tego, że niektórzy uważają go za drugi najważniejszy towar za ropą, rynek rud żelaza przyciąga stosunkowo mało uwagi.
Jako niezbędny wkład do produkcji stali pierwotnej, ruda żelaza zasila największy na świecie rynek metalowy i trzon światowej infrastruktury. Roczny rynek stali w wysokości bilionów dolarów rocznie stanowi 95 procent wszystkich metali sprzedawanych każdego roku. Aby zaspokoić nasze zapotrzebowanie na wyroby stalowe, w 2014 r. Wydobyto 1,8 mld ton rudy żelaza.
Jednak do niedawna rynek rudy żelaza był wyjątkowo nieprzejrzysty. Przez dziesięciolecia roczne umowy cenowe były wymieniane w negocjacjach zamkniętych między głównymi producentami i producentami stali.
Wszystko zaczęło się jednak zmieniać po 2000 roku, na co wpływ miało gwałtownie rosnące zapotrzebowanie na rudę żelaza do zasilania hut w Chinach. Lata inwestycji w infrastrukturę w kraju doprowadziły do utrzymującego się rosnącego popytu na stal .
W latach 2000-2014 światowa produkcja stali niemal podwoiła się do 1,4 kiloton, podsycając zapotrzebowanie na rudę żelaza.
Chiny wyprzedziły Japonię, aby stać się największym na świecie importerem rudy żelaza w 2003 roku. Pięć lat później Chiny importowały trzy razy więcej niż sąsiada z Pacyfiku. Do 2014 r. Chiny stanowiły 60 procent z około 1,4 miliarda ton morskiej rudy żelaza.
Odzwierciedlając zmieniającą się dynamikę tego handlu towarami, w 2008 roku największy na świecie producent rudy żelaza, Vale, zlecił zaprojektowanie i wyprodukowanie 19 nowych masowych ładunków rudy, które byłyby większe niż jakikolwiek inny wcześniej skonstruowany.
Kolejne 16 statków Valemax - jak wiadomo - zostało czarterowanych do firmy. Każdy statek ma pojemność od 380 000 do 4000 000 ton rudy.
Podczas gdy popyt w Chinach wzrósł, nowa produkcja była powolna w Internecie, a ceny spotowe rudy żelaza, która nigdy nie przekroczyła 50 USD za tonę przed 2008 r., Wzrosły aż do 190 USD za tonę w 2011 r.
Wysoce uzależniona od importowanej rudy żelaza chińscy producenci stali zaczęli się interesować ceną, jaką dysponują Rio Tinto, BHP i Vale - wspólnie określane jako Wielka Trójca .
W 2009 i 2010 r. Pracownicy Rio Tinto zostali aresztowani i osadzeni w więzieniu za kradzież tajemnic państwowych i przyjmowanie łapówek od chińskich kierowników sektora stalowego.
Niezadowolenie Chin z potęgi rynkowej Wielkiej Trójki, a także rosnąca zmienność cen, spowodowały spadek wynegocjowanych kontraktów rocznych i wzrost cen referencyjnych na rynku elektronicznym dla rudy żelaza.
W 2006 r. Uruchomiony został The Steel Index (TSI). TSI zbiera dane dotyczące cen od przedsiębiorstw z łańcuchów dostaw stali, złomu i rudy żelaza w celu obliczenia referencyjnej ceny referencyjnej za 58 do 65 procent rudy rudy żelaza dostarczonych do portów w północnych Chinach.
Dane TSI są obecnie wykorzystywane przez giełdy w Ameryce Północnej, Europie, Indiach i Singapurze, które oferują indeksowane instrumenty finansowe dla górników, hut, handlowców, dystrybutorów, przetwórców i klientów.
Metalowy indeks rudy żelaza (Bulletin Iron Ore Index) oferuje również ważoną tonowo benchmarkową wycenę dla 10 form rud żelaza, które są wykorzystywane jako podstawa kontraktów terminowych na rudę żelaza oferowanych przez Singapore Mercantile Exchange (SMX).
W 2009 r. Producenci z Wielkiej Trójki ogłosili osobno, że przestaną negocjować roczne umowy cenowe i będą sprzedawać rudy w oparciu o niezależne ceny referencyjne.
Od tego czasu, producent Big Four i numer cztery, Fortescue Metals, którzy razem dostarczają ponad trzy czwarte rudy żelaza rocznie, zainwestowali ponad 100 miliardów USD, aby zwiększyć produkcję. To, wraz ze spowolnieniem popytu ze strony Chin, doprowadziło do nadwyżki podaży i cen spotowych znacznie niższych niż najwyższe poziomy obserwowane w 2011 roku.
Obserwuj Terence w Google+