Dowiedz się więcej o biodostępności lub tempie wchłaniania leku
Biodostępność jest niezbędnym narzędziem pomiaru, ponieważ określa właściwą dawkę do niedożylnego podawania leku. W badaniach klinicznych , biodostępność leku jest kluczowym czynnikiem, który należy zmierzyć w badaniach fazy 1 i fazy 2.
Ustalenie bezwzględnej biodostępności leku odbywa się za pomocą badania farmakokinetycznego . Stężenie leku w osoczu wykreśla się w funkcji czasu i mierzy stężenie w zależności od czasu po podaniu dożylnym i niedożylnym. Do zastosowań niedożylnych należą: doustne, doodbytnicze, przezskórne, podskórne i podjęzykowe.
Pomiar biodostępności jest reprezentowany przez literę f lub F, jeśli wyrażona jest w procentach. Względna biodostępność jest miarą stosowaną do oceny biorównoważności (BE) pomiędzy produktami leczniczymi.
Aby uzyskać zatwierdzenie FDA dla leku generycznego, sponsor leku musi wykazać 90-procentowy przedział ufności swojego produktu w stosunku do leku markowego.
Biodostępność jest jednym z podstawowych narzędzi w opracowywaniu leków farmaceutycznych, ponieważ biodostępność musi być brana pod uwagę przy obliczaniu dawek w nie-dożylnych drogach podawania w oparciu o wchłanianie.
Procent zaabsorbowanego leku jest miarą zdolności leku do dostarczania leku do miejsca docelowego.
"Ilość zaabsorbowana" jest konwencjonalnie mierzona za pomocą jednego z dwóch kryteriów: obszaru pod krzywą stężenia w osoczu (AUC) lub całkowitej (skumulowanej) ilości leku wydalanego z moczem po podaniu leku "według Boston University School Medycyny. "Istnieje liniowa zależność między" obszarem pod krzywą "a dawką, gdy frakcja zaabsorbowanego leku jest niezależna od dawki, a szybkość eliminacji (okres półtrwania) i objętość dystrybucji są niezależne od dawki i postaci dawkowania.
Alinearity związku między powierzchnią pod krzywą a dawką może wystąpić, jeśli na przykład proces absorpcji jest nasycalny, lub jeśli lek nie osiąga krążenia ogólnoustrojowego z powodu np. Wiązania leku w jelicie lub biotransformacji w wątroba podczas pierwszego przejścia leku przez system portalu. "
Czynniki wpływające na biodostępność
W przypadku podawania drogą pozawałową biodostępność leku zmienia się u poszczególnych osób. Może to mieć wpływ na fizjologiczne i inne czynniki, w tym na to, czy lek jest przyjmowany z innymi lekami lub z jedzeniem lub bez, oraz na obecność choroby, która wpływa na układ żołądkowo-jelitowy lub funkcję wątroby.
Inne czynniki wpływające na biodostępność leku to jego właściwości fizyczne, formuła leku, takie jak przedłużone uwalnianie lub natychmiastowe uwalnianie, indywidualny rytm okołodobowy, interakcje leków, interakcje pokarmowe, tempo metabolizmu (wpływ indukcji enzymów lub hamowania przez inne leki i pokarmy; ), zdrowie przewodu żołądkowo-jelitowego, wiek pacjenta i stadium choroby.
Gdy lek podaje się dożylnie, jego biodostępność wynosi 100 procent (F.
Jeśli lek jest przyjmowany doustnie, szybko dociera do żołądka, rozpuszcza się i część jest wchłaniana przez jelito cienkie.
Z jelita cienkiego przechodzi do żyły wrotnej wątroby, zanim dotrze do układu krążenia. Niektóre z czynników, które mogą uniemożliwić osiągnięcie krążenia układowego leku, to właściwości leku i stan fizjologiczny pacjenta.
Lek, taki jak benzyl penicylina, nie może wytrzymać niskiego pH żołądka, które je niszczy. Enzymy trawienne mogą niszczyć insulinę i heparynę.
Leki, które są wysoce hydrofobowe, mogą nie być łatwo wchłaniane, ponieważ są nierozpuszczalne w płynach ustrojowych, podczas gdy silnie hydrofilowe leki, które mają atrakcyjność dla płynów, nie mogą przejść przez błony komórkowe bogate w lipidy.