Harmonogramy i spotkanie wierzycieli
Filer w przypadku upadłości (dłużnik) musi dostarczyć wielu informacji do sądu, wyznaczonego przez sąd powiernika i wierzycieli w sprawie.
W zestawieniach i oświadczeniach dłużnik ujawnia wierzytelności, aktywa, dochody, wydatki i szczegóły transakcji finansowych, w szczególności te, które miały miejsce w ciągu dwóch lat przed wniesieniem sprawy, aw niektórych przypadkach informacje o transakcjach sprzed sześciu lat. Wszystkie te informacje mogą mieć wpływ na przebieg sprawy.
Oprócz harmonogramów każda osoba lub podmiot, który składa wniosek o ogłoszenie upadłości, jest prawnie zobowiązana do wzięcia udziału w postępowaniu zwanym spotkaniem wierzycieli , zwanym również spotkaniem Sekcji 341. Jak na ironię, niewielu wierzycieli faktycznie pojawia się na spotkaniu wierzycieli. Zamiast tego syndyk z rozdziału 7 lub rozdziału 13 wykorzystuje ten czas do złożenia zeznań dłużnika lub przedstawiciela dłużnika w przypadku zgłoszenia zbiorowego. Aby uzyskać więcej informacji na temat tego, co dzieje się na spotkaniu wierzycieli, zobacz:
Rozdział 7: Co się dzieje na spotkaniu wierzycieli
Rozdział 13: Co się dzieje na spotkaniu wierzycieli
W przeważającej większości przypadków przesłuchanie na spotkaniu wierzycieli jest krótkie, do rzeczy i nie wywołuje żadnych nietypowych odpowiedzi. To niewiele więcej niż weryfikacja informacji zawartych w dokumentach dłużnika złożonych w sądzie. Niektóre spotkania są znacznie bardziej zaangażowane i mogą wymagać wielu godzin zeznań, szczególnie tych dotyczących przypadków reorganizacji na dużą skalę w korporacji.
Czasami może być konieczne odroczenie spotkania na inny termin w celu złożenia dodatkowego zeznania lub przedstawienia dokumentów. Ostatecznie jednak spotkanie wierzycieli zostanie zakończone.
Egzamin z zasady 2004
Tak obszerne, jak harmonogramy, oświadczenia i spotkania wierzycieli, czasami po prostu nie przechwytują każdej informacji, jaką powiernik lub wierzyciel mogą potrzebować w ustalaniu kierunku działania. W rzeczywistości dłużnik jest zobowiązany do współpracy z powiernikiem i wierzycielami w całej sprawie. Czasami te dodatkowe pytania są nieformalne, np. Gdy biuro powiernika wzywa adwokata dłużnika, by poprosić o kopie aktu lub zeznania podatkowego. Czasami jednak strona przesłuchująca chce czegoś bardziej formalnego. I tu pojawia się zasada bankructwa z 2004 roku.
Reguła 2004 stanowi proces badania praktycznie każdego, kto może mieć jakąkolwiek wiedzę o czymkolwiek, co dotyczy finansów, nieruchomości, harmonogramów, planu reorganizacji lub zdolności do spłaty długów. Z racji swojego szerokiego zakresu, egzamin z reguły 2004 jest często wyprawą wędkarską bez prawdziwych celów, poza możliwością potknięcia się o dłużnika lub ujawnienia dowodów nadużycia lub niegospodarności finansowej. Z tego powodu nawet złożenie wniosku do sądu z wnioskiem o egzamin z 2004 r. Może doprowadzić do walki, a nawet do niewielkiego zbadania przez sąd w celu ustalenia znaczenia poszukiwanych informacji.
Kto może poprosić o egzamin na podstawie Rule 2004?
Reguła z 2004 r. Stanowi: "Na wniosek każdej ze stron będących w kręgu zainteresowań sąd może zarządzić badanie dowolnego podmiotu".
To dość szeroka wypowiedź. Każda zainteresowana strona - każdy, kto ma uzasadniony interes w sprawie - może wystąpić z wnioskiem do sądu o nakazanie jakiegokolwiek podmiotu poddania się egzaminowi. Strony zainteresowane to: dłużnik, małżonkowie, wierzyciele dłużnika, właściciele, akcjonariusze i posiadacze obligacji, praktycznie każdy lub jakikolwiek podmiot bezpośrednio dotknięty sprawą bankructwa.
Kto może zostać zbadany w ramach egzaminu Rule 2004?
Podobnie sąd może nakazać badanie każdego podmiotu posiadającego wiedzę o majątku lub finansach dłużnika.
Od razu możesz stwierdzić, że Reguła 2004 sięga dalej niż spotkanie wierzycieli, ponieważ odnosi się do każdej strony, która może mieć informacje istotne dla sprawy.
Egzamin może obejmować egzamin urzędników bankowych, pracowników, urzędników lub dyrektorów dłużnika, pracodawców, małżonków i byłych małżonków, właścicieli ziemskich, prawników, księgowych, beneficjentów, sprzedawców, a nawet krewnych dłużnika.
Ponadto sąd ma prawo wezwać osobę, która ma zostać przesłuchana, oraz nakazać osobie wnoszenie odpowiednich dokumentów. Podobnie jak postępowanie przed sądem lub złożenie zeznań, egzaminy przeprowadza się pod przysięgą i przeprowadza się je w obecności reportera sądowego. Informacje uzyskane podczas egzaminu mogą być później wykorzystane w sądzie tak jak zeznanie może.
Jak szeroki jest zakres egzaminu Rule 2004?
Zakres reguły 2004 jest prawie tak szeroki, jak lista osób, które można nazwać. Zgodnie z Regułą 2004 (b), przesłuchanie
mogą dotyczyć wyłącznie czynności, zachowania lub mienia, zobowiązań i kondycji finansowej dłużnika lub wszelkich spraw, które mogą mieć wpływ na zarządzanie majątkiem dłużnika, lub na prawo dłużnika do udzielenia absolutorium.
Chociaż zasada ma na celu ograniczenie przesłuchań, przedmiot egzaminu z zasady 2004 może dotknąć praktycznie wszystkiego, co ma wpływ na finanse lub majątek dłużnika, przeszłość i teraźniejszość.
Wierzyciele mogą skorzystać z egzaminu z przepisu z 2004 r. W celu uzyskania informacji na temat aktywów, których nie ma na liście, lub dowodów na poparcie postępowania przeciwnika w celu stwierdzenia, że długu nie można zwolnić .
W przypadku, gdy firma może kontynuować działalność zgodnie z rozdziałem 11, rozdziałem 12 lub rozdziałem 13, zapytanie może również dotyczyć
prowadzenie jakiejkolwiek działalności i celowość jej kontynuacji, źródło wszelkich pieniędzy lub majątku nabytych lub nabytych przez dłużnika w celu skonsumowania planu i wynagrodzenia lub jego świadczenia, a także wszelkich innych spraw istotnych dla sprawy lub do sformułowania planu.
W rzeczywistości, jeśli osoba przesłuchująca może sformułować pytanie, które ma pewne znaczenie styczne w odniesieniu do przeszłych lub bieżących spraw finansowych dłużnika lub plany dłużnika na przyszłość, jest to uczciwa gra na egzaminie Rule 2004.
Egzaminy Rule 2004 są często używane do kwestionowania dłużników o zniknięciu książek, zapisów i aktywów. Sekcja upadłościowa 727 przewiduje, że dłużnikowi udziela się zwolnienia, chyba że pewne czyny zostały popełnione lub pominięte. Jeżeli dany dłużnik ukrył aktywa, ukrył lub zniszczył książki i zapisy, złożył fałszywą przysięgę lub nie wyjaśnił w sposób zadowalający utraty dokumentacji lub aktywów, dłużnikowi można odmówić udzielenia absolutorium.
Zaktualizowane przez Carron Nicks, luty 2018.