To jest pytanie, które dostaję od innych prawników, niż dostaję od ludzi świeckich. Istnieje pewna tajemnica dotycząca bankructwa, której niektórzy prawnicy po prostu nie otrzymują. Myślę, że to część techniczna, a częściowo emocjonalna. Odkryjmy.
Przez ostatnie 25 lat praktykowałem prawo upadłościowe. Jeszcze zanim poszedłem do szkoły prawniczej, spędziłem wiele lat jako zastępca urzędnika pracującego w sądzie upadłościowym w moim rodzinnym mieście i przez wiele lat pracowałem w tamtejszej kancelarii adwokackiej jako urząd bankructwa.
Nawet po ukończeniu szkoły prawniczej spędziłem trudny i satysfakcjonujący rok jako urzędnik prawny szanownego Jacques'a Wiener'a, sędziego w federalnym Sądzie Okręgowym w Sądzie Apelacyjnym, którego śledziłem z rocznym urzędowaniem dla Honorowego Stevena Felsenthala, a następnie Głównego Sędziego Sąd upadłościowy USA dla Północnego Dystryktu Teksasu.
Widziałem praktykę prawa upadłościowego z wielu różnych perspektyw i widziałem wiele zmian w ciągu tych lat. Zmiany w przepisach, zmiany w sposobie prowadzenia i zarządzania naszymi sprawami, a nawet zmiany w sposobie, w jaki wprowadzamy nasze praktyki prawne. Kiedy zaczynałem, składaliśmy petycje o ogłoszenie bankructwa - w formie po formularzu - za pomocą maszyn do pisania IBM Selectric. Po tym, jak formularze (wyprodukowane w co najmniej trzech egzemplarzach, często za pomocą wkładek z papieru węglowego) zostały skreślone na maszynie, opatrzone korektą i podpisane, musiały zostać dostarczone ręcznie do biura urzędnika okręgowego sądu upadłościowego, gdzie zostaną opatrzone datownikiem (w godzinach od 8:30 do 16:00 od poniedziałku do piątku), umieszczane w folderach z plikami i administrowane ręcznie.
Zmiana zawodu prawa upadłościowego
Wielu nowopowstających adeptów doceni fakt, że komputery i oprogramowanie bankructwo rządzą grzędą. Teraz używamy wspaniałych programów, takich jak Bankruptcy Pro i Best Case, do przechowywania i śledzenia informacji potrzebnych w każdym przypadku, zarządzania naszymi dokumenami i tworzenia naszych dokumentów, które są przekształcane w pliki PDF i przesyłane przez Internet 24 godziny na dobę, siedem dni w tygodniu, z każdym systemem elektronicznego zgłoszenia spraw sądowych.
Dla tych z was, którzy myślą o bankructwie jako specjalności lub uzupełnieniu innych obszarów praktyki, zastanawiacie się, jak dziś wygląda praktyka bankructwa.
Postępowanie sądowe i transakcyjne
Zawsze mówię ludziom, którzy pytają, że bankructwo jest częścią prawa transakcyjnego i częściowo sporów sądowych. Prawo transakcyjne obejmuje te specjalności, które są czasami nazywane praktykami "wewnątrz" lub urzędami. Składają się one w znacznej mierze z produktu roboczego, którego rezultatem jest dokumentacja. Kontrakty, papiery wartościowe, podatki, planowanie nieruchomości, przedsiębiorstwa, nieruchomości, własność intelektualna i zatrudnienie to tylko niektóre z dziedzin, w których wiele z nich uznałoby prawo transakcyjne, ponieważ prawnicy praktykujący w tych obszarach często stwierdzają, że rzadko kiedy trafiają do sądu.
Natomiast prawnik, który prowadzi spory, często znajduje się w sądzie, czasami na co dzień, argumentując wnioski w ramach przygotowań do rozprawy lub przeprowadzania samego procesu. A kiedy nie jest w sądzie, pracuje nad sporami, które mogą zakończyć się sprawami sądowymi lub zostaną rozstrzygnięte przed ich wniesieniem. W związku z tym wiele z tego, co robi sprawca, ma na celu założenie, że spór zakończy się przed sędzią.
Mimo, że wymienione powyżej praktyki "biura" mogą i obejmują spory, które prowadzą do spraw sądowych (sądzę, że spadną konkursy, naruszają umowy, dyskryminują pracowników itp.), Które wymagają specjalistycznej wiedzy prawnika, inne specjalności są przede wszystkim zainteresowane rozwiązywaniem sytuacji przeciwnych . Obejmowałyby one prawo karne, spory handlowe, prawo rodzinne, obrażenia ciała i błędy lekarskie.
Praktyka bankructwa łączy oba te światy. Upadłość jest z natury procesem kontradyktoryjnym. Dłużnicy, te osoby i podmioty, które składają sprawy o upadłość, zamierzają znieść (wyeliminować) zobowiązanie z tytułu długu, który są winni lub reorganizować warunki zadłużenia. To niekoniecznie musi być zgodne z pragnieniami wierzyciela. W związku z tym Kongres uchwalił system praw, zwany kodeksem upadłościowym, regulujący proces i sąd, który miałby go rozstrzygnąć.
O ile kontradyktoryjny charakter bankructwa powoduje, że jest to praktyka sądowa, to jest również wysoce transakcyjny. Proces stosowania kodeksu upadłościowego wymaga od dłużnika pełnego zakresu informacji o jego długach, aktywach, transakcjach finansowych w ciągu ostatnich kilku lat, przychodach i kosztach. Informacje te są konsolidowane w serii dokumentów zwanych harmonogramami i oświadczeniami o bankructwie .
Harmonogramy są składane w każdym przypadku bankructwa. Czas niezbędny do zebrania i umieszczenia tych informacji w formularzu wymaganym przez kodeks upadłościowy często będzie stanowił większość czasu, jaki prawnik i jej pracownicy spędzają w sprawie.
Kodeks bankructwa jest złożony, ale nie całkiem labirynt znajdziesz w jakimkolwiek kodeksie podatkowym. Częściowo wyszczególniono proces tak jasno, jak to tylko możliwe, aby uniknąć podejmowania wielu decyzji, a to, co zostało, zostało usprawnione. Na przykład, zamiast sytuacji, w której sędzia musi osobno decydować, czy każdy pojedynczy dług zostanie zwolniony, kodeks upadłościowy stanowi, że każdy dług jest zwolniony, chyba że mieści się w małej podgrupie długów, lub jeżeli wierzyciel nie wyrazi sprzeciwu.
Wstępna konsultacja
Większość przypadków rozpocznie się od wstępnej konsultacji. Oczekuj podczas wstępnej konsultacji do
- Niech dłużnicy podpisują wstępne ujawnienia wymagane przez Kongres.
- Pozwól klientowi odpowiedzieć i zapewnić bezpieczeństwo. Jest to co najmniej 50% wstępnych konsultacji. Adwokat zyskuje zaufanie klienta swoim spokojnym, ale autorytatywnym sposobem. Klienci muszą wiedzieć, że adwokat zna się na rzeczy. Adwokaci powinni również pamiętać, że około 50% tego, co mówią swoim klientom podczas tego spotkania, nie zostanie zarejestrowane. Zawsze sugeruję, aby adwokat prowadził kartkę z informacjami o ważnych punktach na łatwej do odczytania wypunktowanej liście, którą klient może zabrać ze spotkania.
- Oceń cel klienta, na przykład, wyeliminuj niezabezpieczone długi, ocal dom przed egzekucją, zapisz samochód z przejęcia.
- Wywołaj podstawowe informacje o długu, przychodach i wydatkach i przeprowadź wstępny test środków, aby uzyskać przybliżony pogląd, czy klient kwalifikuje się do rozdziału 7 .
- Dowiedz się od klienta, czy inne długi, takie jak podatki niepodlegające zwrotowi czy krajowe zobowiązania do wsparcia, mogą sprawić, że sprawa w rozdziale 13 będzie lepsza.
- Wyjaśnij proces bankructwa.
- Przejrzyj arkusze robocze, których klient użyje do zebrania informacji niezbędnych do harmonogramów. Nie dawaj klientowi pustego zestawu harmonogramów. Te formy są wyjątkowo zastraszające i pełne legalności. Istnieje wiele przykładów arkuszy roboczych w Internecie. Główni producenci oprogramowania do bankructwa będą również zawierać pakiet arkuszy roboczych w swojej bibliotece formularzy. Oto przykład zestawu arkuszy roboczych . Oto kolejny.
- Opłaty za zapytania i koszty sądowe oraz zawierają szczerą dyskusję o tym, jak klient wymyśli pieniądze i wyjaśnienie jakiejkolwiek umowy o pracę.
Korzystanie z Paralegals
Słowo o paralegals. Wiele firm, w szczególności filmiki o dużej objętości, używa paralegals do przesiewania klientów. Chociaż nie jest to zła praktyka, potencjalni klienci nie docenią oszczędności, nawet jeśli spróbujesz przekazać, że zaoszczędzi im to pieniędzy na dłuższą metę. Większość nigdy wcześniej nie spotkała się z profesjonalnym adwokatem. Chcą wiedzieć, że znajdują się w dobrych rękach i że opiekują się prawnikiem. W końcu cię wynajmują, nie w końcu. Tak więc, nawet jeśli użyjesz swojego personelu do nawiązania pierwszego kontaktu lub pomocy w zebraniu informacji, twoim obowiązkiem etycznym jest, aby twój klient omówił te kwestie podczas wstępnych konsultacji, które mogłyby nawet wskazać porady prawne, takie jak zastosowanie testu środków, wybór rozdziału, opłaty i decyzja o reprezentacji.
Gdy klient uiści opłatę, pod warunkiem, że wszystkie informacje i dokumenty niezbędne do złożenia wniosku i dokumenty zostaną sporządzone, konieczne będzie, aby adwokat dokonał przeglądu dokumentów u klienta. Zwróć uwagę, że nie powiedziałem, aby przekazać dokumenty klientowi do przejrzenia. Najlepsza praktyka (jedyna praktyka w mojej opinii) wymaga, aby adwokat usiadł z klientem i przejrzał każdą stronę, aby wyjaśnić, co klient będzie potwierdzał, gdy klient podpisuje dokumenty pod karą krzywoprzysięstwa.
Składanie dokumentów i odprowadzanie długów w postępowaniu upadłościowym
Wnioski o upadłość, takie jak Bankruptcy Pro i Best Case, nie są niezbędne do skutecznej praktyki. Jeśli adwokat ma dostęp do maszyny do pisania, może nadal wpisywać każdą stronę ręcznie. Ale kto by chciał? Programy te mają interaktywne ekrany, które mogą przyjąć jedną informację i wypełnić wiele form. Zawierają aktualne dane dotyczące ograniczeń wyłączeń , średnich dochodów i wydatków na test środków . Zawierają również lokalne formularze, takie jak specjalne plany z rozdziału 13. Przekształcają one wypełnione formularze w pliki PDF, a nawet umożliwiają bezpośrednie zgłoszenie się do sądu z wniosku. Większość zawiera również program do edycji tekstu służący do tworzenia formularzy takich jak ruchy, zamówienia, listy, arkusze robocze i listy kontrolne.
Składanie dokumentów
W ostatniej chwili do sądu nie udaje się wejść pod drut w dniu poprzedzającym zamknięcie. Teraz wszyscy prawnicy są zobowiązani do złożenia wniosku drogą elektroniczną w systemie elektronicznego składania wniosków przez sąd upadłościowy (ECF). Zwykle zintegrowany z PACER (strona internetowa sądu, która umożliwia dostęp do portali i dokumentów publicznych), ECF to szybkie i wydajne przesyłanie każdego dokumentu wymaganego do złożenia w sprawie.
Czas Sądu
W typowej sprawie bankructwa w rozdziale 7 dłużnik prawdopodobnie nigdy nie postawi stopy na sali sądowej, aby zeznawać przed sędzią ds. Upadłości. Nie oznacza to, że dłużnik nigdy nie musi składać zeznań. Przede wszystkim dłużnicy podpisują harmonogramy bankructwa pod groźbą krzywoprzysięstwa , podobnie jak większość dokumentów, które dłużnik złoży w sądzie. Po drugie, sąd przypisuje powiernika do każdego rozdziału 7 i do rozdziału 13 (przypadki w rozdziale 11 są obsługiwane w inny sposób). Powiernik ma wiele zadań, ale należy sprawdzić, czy podane informacje są prawidłowe i kompletne. Powiernik będzie przewodniczył spotkaniu wierzycieli w sprawie. Dla większości dłużników, jak na ironię, na spotkaniu nie ma wierzycieli. Daje jednak powiernikowi możliwość kwestionowania dłużnika w przypadku rozbieżności w harmonogramach lub prośby o wyjaśnienia lub dodatkową dokumentację, jeśli jest to pomocne. To zeznanie jest złożone pod przysięgą i staje się częścią zapisu sprawy i może być później użyte do poparcia lub obalenia późniejszego zeznania. Spotkanie wierzycieli jednak z mocy prawa nie jest nigdy prowadzone przez sędziego upadłościowego ani przed nim.
Adwokat dłużnika towarzyszyć będzie dłużnikowi i zasiadać z dłużnikiem podczas spotkania wierzycieli, aw rzeczywistości powinien być z dłużnikiem za każdy kontakt, jaki mógłby mieć z powiernikiem. Chociaż większość pytań na spotkaniu będzie rutynowa, prawnik powinien przygotować klienta z wyprzedzeniem na temat tego, czego się spodziewać i powinien być gotowy do przesłuchania dłużnika w celu wyjaśnienia lub dostarczenia dodatkowych informacji w celu zapewnienia pełnych i dokładnych zapisów.
60-dniowy okres oczekiwania
Po spotkaniu wierzycieli ustawa przewiduje, że dłużnik musi poczekać 60 dni, zanim sąd wyda decyzję. Nie jest to jednak tylko okres oczekiwania. Powiernik i wierzyciele wykorzystują ten czas do przejrzenia papierów dłużnika, zbadania sprawy i podjęcia decyzji, czy konieczne są dalsze działania.
Powiernik będzie rozważał, czy zwolnienia , o które powoływał się dłużnik, są właściwe pod względem rodzaju i wartości. Jeśli ma problem, może zażądać dodatkowych informacji od dłużnika. Może zgłosić sprzeciw wobec zwolnień, jeśli ma problem, który nie został natychmiast rozwiązany. Ma on tylko 30 dni od zakończenia spotkania wierzycieli, aby złożyć sprzeciw.
Jeżeli istnieje niezwiązana z prawem własność, którą powiernik może zlikwidować na rzecz wierzycieli, rozpocznie proces gromadzenia aktywów. Proces ten jest niezależny i może trwać długo po wydaniu przez sąd absolutorium.
Dłużnik może utracić prawo do udzielenia absolutorium, jeżeli popełni oszustwo w sądzie, nadużyje procesu upadłościowego, składając Rozdział 7, kiedy może sobie pozwolić na dokonywanie płatności w rozdziale 13, odmawia współpracy z powiernikiem, nie bierze udziału w spotkanie wierzycieli lub z innych powodów. Powiernik wykorzysta ten czas, aby ustalić, czy istnieją podstawy do poparcia wniosku o odmowę udzielenia absolutorium dłużnikowi.
Podczas 60-dniowego okresu oczekiwania wierzyciele mogą być również zajęci. Większość niezabezpieczonego długu można zwolnić bez wątpliwości, dzięki jasności i dokładności kodeksu upadłościowego. Podobnie, niektóre długi nie są automatycznie rozładowywane, jak na przykład ostatnie podatki. Niektóre długi spadają w środku. Zwykle są one zwalniane, chyba że wierzyciel lub dłużnik wniesie je do sądu. Na przykład kredyty studenckie zazwyczaj nie są zwalniane, ale dłużnik może je sprowadzić do sądu i poprosić o zadeklarowanie pożyczek studenckich. Wierzyciel może złożyć pozew w sądzie upadłościowym, aby zadłużenie nie zostało spłacone. Mogą to być ostatnie zakupy luksusu lub zaliczki gotówkowe lub długi, które wierzyciel uważa za uzyskane w wyniku oszustwa.
Jeśli termin ten nie zostanie przedłużony, termin na wniesienie skargi o stwierdzenie możliwości spłaty określonego zadłużenia wynosi 60 dni po zakończeniu spotkania wierzycieli, a zatem ostateczny termin.
Podczas gdy wierzyciele i powiernik są zajęci oceną sprawy, adwokat dłużnika dostaje oddech, prawda? Nie dokładnie. Jeżeli dłużnik zabezpieczył nieruchomość, jest zobowiązany do złożenia formularza wraz z jej harmonogramami zwanymi Oświadczeniem Intencji . Oświadczenie to mówi sądowi i wierzycielom, co zamierza zrobić z nieruchomością: poddać się, potwierdzić lub odkupić . Oświadczenie o zamiarze musi zostać złożone nie później niż 30 dni po wniesieniu sprawy lub przed terminem spotkania wierzycieli, w zależności od tego, co nastąpi wcześniej. Kodeks upadłościowy wymaga podjęcia działań w sprawie zawiadomienia o zamiarze w ciągu 45 dni od spotkania wierzycieli. Zwykle wierzyciel podejmie wszelkie działania w celu zrzeczenia się lub umorzenia nieruchomości (zapłacić jej wartość w pełnej wysokości zadłużenia). Wierzyciele przeważnie przejmują dowodzenie, przekazując formularz pełnomocnikowi dłużnika, który przejrzy go i doradzi klientowi, czy w interesie klienta leży potwierdzenie lub kontynuacja spłaty tego zabezpieczonego długu. Adwokaci są zobowiązani poświadczyć na formularzu potwierdzenia, że ponowne potwierdzenie nie stanowi "nadmiernego utrudnienia" dla dłużnika. Jeśli adwokat uważa inaczej lub z jakiegokolwiek powodu nie może poświadczyć, klient może jeszcze podpisać formularz, ale sąd zaplanuje ponowne potwierdzenie rozprawy, aby sąd mógł sam ustalić, czy ponowne potwierdzenie jest odpowiednie. Zobacz zrzut poniżej.
Jeżeli powiernik będzie zbierał i zarządzał aktywami, powiernik poprosi sąd o przesłanie wierzycielom zawiadomienia o złożeniu roszczenia. Zwykle powiernik dokonuje przeglądu i sprzeciwia się niewłaściwym roszczeniom, ale może również postąpić tak samo w stosunku do adwokata dłużnika. Jest możliwe, choć wprawdzie rzadkie, wystarczające roszczenie do zniesienia, że pozostałe aktywa - te, które nie są niezbędne do zaspokojenia roszczeń - mogą zostać zwrócone dłużnikowi.
Absolutorium
W przeszłości sądy wymagały, aby dłużnicy uczestniczyli w rozprawie sądowej krótko po upływie 60-dniowego okresu oczekiwania, aby kwalifikować się do zwolnienia. Na tym przesłuchaniu sędzia zwykle dał zgromadzonym dłużnikom dyskusję na temat ich "świeżego startu". To poszło tak jak w przypadku pozasądowego składania dokumentów. Teraz jedynymi dłużnikami, którzy musieli stawić się w sądzie w momencie wypisu, są dłużnicy, którzy potwierdzają długi. Są to dłużnicy pro se (nie reprezentowani przez adwokatów) lub dłużnicy, których prawnicy nie chcieli poświadczyć, że ponowne potwierdzenie nie stanowi "nadmiernego trudu" dla dłużnika. Chociaż adwokat nie jest konieczny do wzięcia udziału w rozprawie o ponowne potwierdzenie, niektórzy będą. Niestety, może to doprowadzić do sytuacji, w której adwokat staje się niezręczny w konflikcie z dłużnikiem, zwłaszcza jeśli sędzia prosi adwokata o wyjaśnienie, dlaczego odmówiła lub nie może poświadczyć "nadmiernego trudu".