Jak federalni zmuszają twoje państwo do zapłaty za coś, czego nie chcesz
Obniża fundusze przeznaczone na program, zmienia wymagania dotyczące otrzymywania funduszy lub ingeruje w zdolność rządu do pozyskiwania funduszy poprzez podatki.
Osoby dotknięte nierzeczywistymi mandatami twierdzą, że są niesprawiedliwe. Kongres nie powinien tworzyć praw dla innych organów bez zapewnienia finansowania. Niektórzy lokalni liderzy twierdzą, że większość budżetu państwa lub miasta składa się z działań mających na celu wypełnienie praw federalnych. Stają się ramieniem do wdrażania polityki federalnej. Zmniejsza to zdolność państwowych i lokalnych jurysdykcji do opracowywania, finansowania i zarządzania programami zgodnie z ich szczególnymi potrzebami.
Przykłady
Kongres stworzył nierzeczywisty mandat za pomocą Internetowej ustawy o niedyskryminacji podatkowej z 2004 r. Zakazał on państwom pobierania podatków obrotowych od zakupów internetowych. Zakaz państw do opodatkowania usług internetowych i transakcji. To kosztuje od 80 do 120 milionów dolarów rocznych przychodów.
Kiedy Kongres zwiększa amerykańskie minimalne wynagrodzenie , tworzy nierzeczywiste mandat dla przedsiębiorstw. Muszą przestrzegać prawa, płacąc wyższe pensje z kieszeni. Wzrost minimalnego wynagrodzenia z 1996 r. Kosztował średnio 4 miliony dolarów na państwo.
Kolejny nierzeczywisty mandat to redukcja funduszy federalnych na administrację znaczków żywnościowych lub innych programów pomocy społecznej .
Obniżenie kosztów administracyjnych związanych z pieczęcią żywności w 1998 r. Zwiększyło budżet państwowy o 5 milionów dolarów.
Oto trzy inne przykłady nierzeczywistych mandatów:
- Wyeliminowanie federalnych funduszy uzupełniających dla państw w celu administrowania egzekwowaniem praw dziecka.
- Wymaganie od agencji transportu publicznego aktualizacji środków bezpieczeństwa, programów szkoleniowych i sprawdzania przeszłości.
- Wymaganie kolei podmiejskich do zainstalowania technologii sterowania pociągiem.
Inne popularne przykłady nie są tak jednoznaczne. Państwa, hrabstwa i miasta muszą zarządzać wyborami krajowymi. Z drugiej strony większość z nich odbywa wybory w tym samym czasie. Dodatkowy koszt jest minimalny.
Innym kwestionowanym przykładem jest ustawa "Bez dziecka w lewo". Państwa i dystrykty szkolne twierdzą, że ponoszą wiele kosztów, które nie są opłacane przez federalne fundusze. Ale sędziowie federalni orzekli, że państwa mogą zrezygnować z programu. To sprawia, że jest to dobrowolne, a nie mandatowe.
Nieuregulowany akt reformy mandatów
Kongres wysłuchał skarg. 15 marca 1995 r. Uchwalił ustawę o reformie nieuznanych upoważnień. Ustawa wymaga, aby Biuro Budżetowe Kongresu zidentyfikowało i oszacowało koszty wszelkich nierzeczywistych mandatów. Obejmuje to projekty ustaw przedłożone przez Kongres i regulacje ogłoszone przez agencje federalne.
CBO musi przeanalizować wszystkie rachunki, które kosztowałyby państwo, trybunał lub samorządy ponad 50 milionów dolarów. Próg dotyczący rachunków mających wpływ na sektor prywatny wyniósł 100 milionów USD. Progi są korygowane corocznie dla inflacji. Oznacza to, że próg na 2016 r. Wyniósł 77 mln USD w przypadku mandatów międzyrządowych i 154 mln USD w przypadku upoważnień sektora prywatnego.
Wszystkie komisje parlamentarne i senackie , które proponują takie projekty ustaw, muszą wykazać, skąd będą pochodziły środki finansowe. Jeśli nie, rachunek zostanie usunięty, chyba że większość głosów utrzyma go przy życiu.
Każdego marca CBO publikuje swój roczny raport UMRA. W 2016 roku CBO ocenił 214 rachunki. Było 17 praw, które zawierały 35 międzyrządowych mandatów. Spośród nich tylko trzy przekroczyły limit UMRA. Było 24 aktów, które zawierały 51 mandatów mających wpływ na mandaty sektora prywatnego.
Jeden z nich przekroczył mandat UMRA.
Wydaje się, że UMRA działa, ponieważ spada liczba nierzeczywistych zleceń. W ciągu 10 lat od 2006 do 2015 roku Kongres wydał 1 858 ustaw. Spośród nich 128 miało nierzetelne mandaty, które przekroczyły limit UMRA. To stopa 7 procent. W 2016 r. Miało miejsce 214 ustaw. Cztery miały nierzeczywiste mandaty, które przekroczyły limit. Stawka wyniosła zaledwie 2 procent. (Źródło: "Przegląd działań CBO w ramach ustawy o anulowaniu mandatu nieobjętego funduszem", Biuro Budżetowe Kongresu, 27 marca 2017 r.)