Nieruchomości
- Symbol atomu: Pb
- Liczba atomowa: 82
- Masa atomowa: 207,2 amu
- Temperatura topnienia: 327,5 ° C (600,65 K, 621,5 ° F)
- Temperatura wrzenia: 1740,0 ° C (2013.15 K, 3164.0 ° F)
- Gęstość: 11,36 g / cm 3
Historia
Starożytni Egipcjanie byli prawdopodobnie pierwszymi, którzy wydobywali ołów, z którego wykonywali małe rzeźby.
Związki ołowiu znaleziono również w egipskich szkliwach ceramicznych. W Chinach ołów był wykorzystywany do fałszowania monet przez 2000BC.
Grecy jako pierwsi rozpoznali właściwości antykorozyjne ołowiu i zastosowali ołów jako powłokę ochronną na kadłubach statków (aplikacja, której związki wiodące są nadal używane do dziś). Rzymianie konsekwentnie zaczęli wydobywać duże ilości ołowiu do swoich ekspansywnych systemów wodnych.
W pierwszym wieku naszej ery uważa się, że produkcja ołowiu rzymskiego wynosiła około 80 000 ton rocznie. Arkusze z ołowiu zostały użyte do kąpieli w linii, podczas gdy ołów został wytworzony przez owinięcie arkuszy ołowianego metalu wokół pręta i lutowanie krawędzi razem. Ołowiane rury, które były używane do 20 wieku, pomogły chronić przed korozją , ale także doprowadziły do powszechnego zatrucia ołowiem.
W średniowieczu ołów był używany jako materiał pokryciowy w niektórych regionach Europy ze względu na jego odporność na ogień.
Faktem jest, że zarówno Opactwo Westminster, jak i katedra św. Pawła w Londynie mają dachy wiodące, które sięgają setek lat. Później cynę ( stop cyny i ołowiu) używano do produkcji kubków, talerzy i sztućców.
Po rozwoju broni palnej, duża gęstość ołowiu została zidentyfikowana jako idealny materiał do pocisków - lub ołowianego strzału.
Strzał ołowiany został wyprodukowany po raz pierwszy w połowie XVII wieku, pozwalając stopionym kropelkom ołowiu wpaść do wody, gdzie zestalą się w kulistym kształcie.
Produkcja
Około połowa wyprodukowanego ołowiu każdego roku pochodzi z recyklingu, co oznacza, że ołów ma jeden z najwyższych wskaźników recyklingu wszystkich powszechnie używanych materiałów. W 2008 r. Światowa produkcja ołowiu przekroczyła 8 milionów ton.
Największymi producentami wydobytego ołowiu są Chiny, Australia i USA, a największymi producentami ołowiu z recyklingu są USA, Chiny i Niemcy. Same Chiny stanowią około 60 procent całej produkcji ołowiu.
Najbardziej ekonomicznie ważna ruda ołowiu nazywa się galena. Galena zawiera siarczan ołowiu (PbS), a także cynk i srebro, z których wszystkie można wyekstrahować i poddać rafinacji w celu wytworzenia czystych metali. Inne rudy, które są wydobywane dla ołowiu obejmują kątle i ceruszyt.
Duża część (około 90 procent) całego ołowiu jest używana w akumulatorach kwasowo-ołowiowych, ołowianych i innych metalach nadających się do recyklingu. W rezultacie w 2009 r. Wyprodukowano około 5 milionów ton ołowiu (lub 60% całej produkcji) z materiałów pochodzących z recyklingu.
Aplikacje
Podstawowym zastosowaniem ołowiu są akumulatory ołowiowo-kwasowe, które stanowią około 80% zużycia metalu.
Akumulatory kwasowo-ołowiowe są idealne dla wszystkich typów pojazdów ze względu na ich relatywnie duży stosunek mocy do masy, który pozwala im dostarczać wysokie prądy udarowe wymagane przez silniki rozruszników samochodowych.
Postępy w cyklach rozładowania / ładowania akumulatorów kwasowo-ołowiowych sprawiły, że są one również przydatne do przechowywania energii w elektrowniach ratunkowych do szpitali i instalacji komputerowych, a także w systemach alarmowych. Są również wykorzystywane jako komórki do przechowywania odnawialnych źródeł energii, takich jak turbiny wiatrowe i ogniwa słoneczne.
Chociaż czysty ołów jest bardzo reaktywny, związki ołowiu, takie jak tlenek ołowiu, mogą być bardzo stabilne, dzięki czemu są odpowiednie jako składniki odpornej na korozję powłoki dla żelaza i stali. Ołowiane powłoki są stosowane do ochrony kadłubów statków, a stabilizatory i osłony ołowiane służą do ochrony podwodnych kabli zasilających i komunikacyjnych.
Stopy ołowiu są nadal używane w niektórych kulach, a ze względu na niską temperaturę topnienia metalu w stopach metali. Szkło ołowiowe ma specjalne zastosowanie w obiektywach kamerowych i instrumentach optycznych, natomiast ołowiowy kryształ, który zawiera do 36 procent ołowiu, służy do tworzenia elementów dekoracyjnych. Inne związki ołowiu są nadal używane w niektórych pigmentach malarskich, a także zapałkach i fajerwerkach.
Zatrucie ołowiem
W ciągu ostatnich 40 lat większa świadomość na temat negatywnego wpływu ołowiu na zdrowie spowodowała, że wiele krajów zakazało wielu produktów ołowiu. Paliwo przewlekane, które było szeroko stosowane przez większość XX wieku, jest obecnie zakazane w większości krajów rozwiniętych. Podobne zakazy istnieją w przypadku farb zawierających ołów, ołów obciążających i ołowianych rur.
Referencje:
Ulica, Arturze. & Alexander, WO 1944. Metale w służbie człowieka . 11 edycja (1998).
Watts, Susan. 2002. Ołów . Benchmark Books.