Niektóre metale magnetyczne różnią się od innych
Magnesy to materiały wytwarzające pola magnetyczne przyciągające określone metale. Każdy magnes ma biegun północny i południowy. Przeciwległe bieguny przyciągają, podczas gdy podobne bieguny odpychają.
Podczas gdy większość magnesów jest wykonana z metali i stopów metali, naukowcy opracowali sposoby tworzenia magnesów z materiałów kompozytowych, takich jak polimery magnetyczne.
Co tworzy magnetyzm
Magnetyzm w metalach jest spowodowany nierównomiernym rozkładem elektronów w atomach pewnych pierwiastków metalicznych.
Nieregularny obrót i ruch spowodowany tym nierównomiernym rozkładem elektronów przesuwa ładunek wewnątrz atomu w tę iz powrotem, tworząc dipole magnetyczne.
Kiedy magnetyczne dipole wyrównują się, tworzą domenę magnetyczną, lokalny obszar magnetyczny, który ma biegun północny i południowy.
W niezmagnesowanych materiałach domeny magnetyczne są skierowane w różnych kierunkach, eliminując się nawzajem. Podczas gdy w materiałach namagnesowanych, większość tych domen jest wyrównana, wskazując w tym samym kierunku, co tworzy pole magnetyczne. Im więcej domen, które wyrównują razem, tym silniejsza jest siła magnetyczna.
Rodzaje magnesów
- Magnesy trwałe (znane również jako magnesy twarde) to stale wytwarzające pole magnetyczne. To pole magnetyczne jest spowodowane przez ferromagnetyzm i jest najsilniejszą formą magnetyzmu.
- Magnesy tymczasowe (znane również jako miękkie magnesy) są magnetyczne tylko w obecności pola magnetycznego.
- Elektromagnesy wymagają przepuszczania prądu elektrycznego przez przewody cewki w celu wytworzenia pola magnetycznego.
Rozwój magnesów
Pisarze greccy, indyjscy i chińscy udokumentowali podstawową wiedzę o magnetyzmie ponad 2000 lat temu. Większość tego rozumowania opierała się na obserwowaniu wpływu żelaza (naturalnie występującego minerału żelaza magnetycznego) na żelazo.
Wczesne badania nad magnetyzmem przeprowadzono już w XVI wieku, jednak rozwój nowoczesnych magnesów o wysokiej wytrzymałości nie nastąpił aż do XX wieku.
Przed 1940 r. Magnesy trwałe były używane tylko w podstawowych zastosowaniach, takich jak kompasy i generatory elektryczne zwane magnetosami. Opracowanie magnesów aluminiowo-niklowo-kobaltowych (Alnico) pozwoliło magnesom trwałym zastąpić elektromagnesy w silnikach, generatorach i głośnikach.
Utworzenie magnesów samar-kobalt (SmCo) w latach siedemdziesiątych spowodowało powstanie magnesów o dwukrotnie większej gęstości energii magnetycznej niż jakikolwiek dostępny wcześniej magnes.
Na początku lat 80. XX w. Dalsze badania magnetycznych właściwości pierwiastków ziem rzadkich doprowadziły do odkrycia magnesów neodymowo-żelazowo-borowych (NdFeB), które doprowadziły do podwojenia energii magnetycznej w stosunku do magnesów SmCo.
Magnesy ziem rzadkich są teraz używane we wszystkim, od zegarków na rękę i iPadów, po hybrydowe silniki pojazdów i generatory turbin wiatrowych.
Magnetyzm i temperatura
Metale i inne materiały mają różne fazy magnetyczne, w zależności od temperatury otoczenia, w którym się znajdują. W rezultacie metal może wykazywać więcej niż jedną formę magnetyzmu.
Na przykład żelazo traci swój magnetyzm, stając się paramagnetyczne po ogrzaniu powyżej 1418 ° F (770 ° C). Temperatura, w której metal traci siłę magnetyczną, nazywana jest temperaturą Curie.
Żelazo, kobalt i nikiel są jedynymi elementami, które w formie metalowej mają temperaturę Curie powyżej temperatury pokojowej.
Jako takie, wszystkie materiały magnetyczne muszą zawierać jeden z tych elementów.
Powszechne metale ferromagnetyczne i ich temperatury Curie
| Substancja | Temperatura Curie |
| Żelazo (Fe) | 1418 ° F (770 ° C) |
| Cobalt (Co) | 2066 ° F (1130 ° C) |
| Nikiel (Ni) | 676,4 ° F (358 ° C) |
| Gadolin | 66 ° F (19 ° C) |
| Dysproz | -301,27 ° F (-15,15 ° C) |