Jest podgrzewany w celu odparowania rtęci, pozostawiając złoto za sobą, aby odzyskać go z 50% rtęci i 50% amalgamatu złota.
Wytwarzanie na własne potrzeby drobnego wydobycia złota na skalę przemysłową to sposób na przetrwanie około 10-15 milionów górników w 70 krajach, w tym około 3 milionów kobiet i dzieci. Zaskakujące, a zarazem będące największym na świecie pracodawcą w wydobyciu złota i reprezentującym 90% siły roboczej górnictwa złota na świecie, wydobycie złota na małą skalę generuje 15% rocznej produkcji złota .
Szczególnie dotknięte zjawiskiem jest region Gujana Tarcza (Surinam, Gujana i Gujana Francuska), Indonezja, Filipiny i część wybrzeża Afryki Zachodniej (np. Ghana). W warunkach społeczno-ekonomicznych i politycznych, występujących w kopalni złota na małą skalę, wykorzystanie rtęci jest często uważane za najłatwiejsze i najbardziej opłacalne rozwiązanie w segregacji złota.
Mercury Watch, organizacja "zajmująca się gromadzeniem, analizowaniem i udostępnianiem publicznie informacji na temat rtęci uwalnianej do środowiska", twierdzi, że "wydobycie złota na skalę rzemieślniczą jest największym popytem na rtęć na świecie. Wykorzystano około 1400 ton rtęci. przez górników górnictwa Artisanal na skalę globalną w 2011 roku " .
Dlaczego używanie rtęci jest problemem?
Każdy z czterech etapów procesu produkcji złota na małą skalę, a mianowicie połączenie, oddzielenie amalgamacji, usunięcie nadmiaru rtęci i spalanie pozostałego amalgamatu, uwalnia rtęć do środowiska. W rezultacie i wzdłuż Wikipedii "11% generowanych przez ludzi źródeł rtęci (50% całości, druga połowa pochodzi ze źródeł naturalnych, takich jak aktywność wulkaniczna) pochodzi z produkcji złota. emisje rtęci w USA są trzema największymi kopalniami złota, a hydrogeochemiczne uwalnianie rtęci ze złóż kopalni złota uznano za znaczące źródło rtęci atmosferycznej we wschodniej Kanadzie ".
Uznaje się, że jest on tylko drugim (choć dość daleko za ...) spalaniem węgla jako źródłem generowanej przez człowieka emisji rtęci w atmosferze.
Powszechnie wiadomo, że rtęć jest wysoce toksyczna, powodując uszkodzenie układu nerwowego nawet przy stosunkowo niskich poziomach ekspozycji. Według Światowej Organizacji Zdrowia : "Żywiołaki i metylortęć są toksyczne dla centralnego i obwodowego układu nerwowego, a wdychanie oparów rtęci może wywierać szkodliwy wpływ na układ nerwowy, trawienny i odpornościowy, płuca i nerki, i może być śmiertelne (... ) Zaburzenia neurologiczne i behawioralne mogą być obserwowane po inhalacji, połknięciu lub naskórnym podaniu różnych związków rtęci Objawy obejmują drżenia, bezsenność, utratę pamięci, działanie nerwowo-mięśniowe, bóle głowy i zaburzenia funkcji poznawczych i motorycznych. (...) Dzieci są szczególnie wrażliwe i mogą być narażone bezpośrednio poprzez spożywanie skażonej ryby, metylortęć ulegająca bioakumulacji w rybach i spożywana przez kobiety w ciąży może prowadzić do problemów rozwojowych rozwijającego się płodu, a najbardziej narażona jest ekspozycja przezprzełykowa, ponieważ mózg płodu jest bardzo wrażliwy, objawy neurologiczne obejmują upośledzenie umysłowe, drgawki, wzrok i utrata słuchu, opóźniony rozwój, zaburzenia językowe i utrata pamięci Z powodu długotrwałej ekspozycji na rtęć odnotowano syndrom charakteryzujący się czerwonymi i bolesnymi kończynami zwanymi akrodynią. "
Rtęć może zanieczyścić atmosferę i wodę na bardzo dużym dystansie, domagając się w związku z tym globalnej reakcji na zredukowanie przy możliwie jak najmniejszym stopniu niekontrolowanego wykorzystania przez drobny przemysł wydobywczy złota.