Deleveraging zasadniczo sprowadza się do redukcji zadłużenia. Ściślej mówiąc, oznacza to zmniejszenie względnego procentu lub bezwzględnej wartości dolara bilansu finansowanego z długu.
Można to osiągnąć, generując więcej gotówki lub sprzedając aktywa, takie jak nieruchomości, akcje, obligacje, dywizje, spółki zależne itp. Celem delewarowania jest najczęściej zmniejszenie ryzyka (w przypadku dobrowolnego oddłużania) lub uniknięcie bankructwa ( kiedy delewarowanie odbywa się w wyniku zmiany sytuacji finansowej).
Aby zrozumieć mechanizmy zmniejszania zadłużenia, należy zrozumieć, że aktywa w bilansie muszą być przez coś finansowane. W wielu przypadkach najbezpieczniejszym źródłem finansowania jest kapitał własny lub wartość netto. Są to pieniądze posiadane bez żadnych zobowiązań. Możesz także finansować aktywa poprzez pożyczanie. Na przykład, zaciągnięcie kredytu hipotecznego na dom pozwala na pokrycie większości ceny zakupu, przy czym bank posiada resztę.
Weź kogoś, kto jest właścicielem aktywów, na przykład oryginalny obraz olejny, który kosztuje 100 000 USD. Jeśli sfinansuje cały zakup za pomocą kapitału własnego lub wartości netto, a dzieło sztuki wzrośnie o wartość 10%, zasiada na 10 000 USD przed opodatkowaniem.
Podobnie, jeśli wartość obrazu spadnie o 10%, poniesie stratę przed opodatkowaniem w wysokości 10 000 USD.
Teraz wyobraź sobie, że cena zakupu została sfinansowana w 50% z kapitału własnego i 50% długu - to znaczy, że obniżyli 50 000 USD i wykupili roczną pożyczkę w wysokości 50 000 USD, aby sfinansować resztę. Ten sam wzrost lub spadek spowodowałby dwukrotne zwiększenie lub zmniejszenie wartości procentowej, pomniejszonej o koszty pożyczonych środków.
Jeśli zajęłoby to rok, aby sprzedać obraz z zyskiem, a oprocentowanie pożyczki wynosiło 8%, wówczas wzrost procentowy wyniósłby 18,4% (zysk za 10 000 USD - 4 000 USD odsetek = 6 000 USD zysku netto podzielonego na 50 000 USD kapitału własnego = 0,12, lub 12%). Strata wyniesie 28% (strata 10 000 USD + 4 000 USD kosztów odsetkowych = 14 000 USD straty całkowitej + 50 000 USD kapitału = 36 000 USD środków netto = 28% straty).
Ta bardzo matematyczna zależność sprawia, że efekt dźwigni jest tak skuteczny po stronie pozytywnej i tak destrukcyjny po stronie negatywnej. Kiedy firma lub osoba ulega delewrantom, zmniejsza ryzyko całkowitego zniszczenia finansowego, jeśli sprawy mają się na południu. Ale to także zmniejsza pozytywną stronę tego, co mogą zarobić, gdy rzeczy są pozytywne. Chociaż czasami oznacza to rezygnację z pewnych potencjalnych zysków, delewarowanie wiąże się z dużym ryzykiem, dlatego należy skupić się na naprawie podstawowej działalności lub złapaniu finansowego oddechu.
Znanym przykładem delewarowania w minionej dekadzie był BP, plc, brytyjski gigant naftowy i gazowy. Po wycieku ropy w Zatoce Meksykańskiej w 2010 r. Firma sprzedała aktywa o wartości dziesiątek miliardów dolarów, zmniejszając wielkość swoich aktywów i zwiększając rezerwy gotówkowe. Pozwoliło mu to przetrwać, płacąc dziesiątki miliardów dolarów grzywnami i karami.