Ryzyko, powrót i natura
Zarządzający aktywami tworzą unikalne oświadczenie o polityce inwestycyjnej (IPS) dla każdego klienta instytucjonalnego i wysokiej wartości netto (HNW). Takie IPS w pełni opisuje wszystkie istotne kwestie mające wpływ na cele i ograniczenia nakładane na tezy inwestycyjne przez inwestorów instytucjonalnych i ich klientów HNW.
Modelowe oświadczenie IPS zawiera dwa cele, które są "ryzykiem" i "powrotem". Te dwa cele są następnie informowane przez pięć ograniczeń.
Pięć ograniczeń to "horyzont czasowy", "podatki", "płynność", "legalny" i "unikalny". Te dwa cele i pięć ograniczeń tworzą akronim RRTTLLU .
Kapitał naturalny pochodzi z pomysłów związanych z kapitałem ekonomicznym i kapitałem ludzkim. Kapitał naturalny obejmuje zapasy mierzące cechy i ilości powietrza, ziemi, wody i różnorodności biologicznej oraz przepływy usług ekosystemowych i towarów z tych zasobów w przyszłości. Przykłady kapitału naturalnego obejmują jakość i ilość wody dostarczanej do systemów dystrybucji wody pitnej, w jaki sposób różnorodność biologiczna poprawia zapylanie w łańcuchach dostaw rolniczych, w jaki sposób użytkowanie gruntów może poprawiać wartość nieruchomości, oraz w jaki sposób lepsza jakość powietrza poprawia zdrowie ludzkie.
W deklaracji polityki inwestycyjnej naturalne zasoby kapitałowe i przepływy można włączyć do każdego komponentu modelu RRTTLLU. Ta integracja pozwala zarządzającym aktywami uwzględniać kryteria kapitału naturalnego w swoich strategiach zarządzania inwestycjami.
Chociaż nie jest to standard branżowy, zarządzający aktywami skłonni do włączenia kapitału naturalnego do decyzji dotyczących portfela znajdują na to zasoby.
Jednym z przykładów jest protokół kapitału naturalnego, który jest obecnie opracowywany przez The Natural Capital Coalition (NCC). Protokół ten zapewni ujednoliconą metodologię dla interesariuszy w przedsiębiorstwach na całym świecie w celu ilościowego określenia ich wpływu i stopnia, w jakim są oni zależni od środowiska naturalnego, jego ograniczonych zasobów naturalnych i funkcjonujących ekosystemów.
Język firmowy i branżowy w tym protokole poinformuje menedżerów wykonawczych w tych firmach o najważniejszych decyzjach endogenicznych dla firmy. Równie ważna dla zarządzających aktywami protokół zostanie również włączony do oceny ryzyka przez analityków i wynikających z niej rekomendacji firmy.
Po ukończeniu modelu RRTTLLU zawarte w nim informacje są następnie syntetyzowane i wykorzystywane do tworzenia struktury portfela dla danego inwestora. Intencją jest, aby najpierw określić odpowiednie cechy każdej firmy i branży, a następnie skonstruować portfel, aby zminimalizować ryzyko uzgodnionego poziomu pożądanego zwrotu lub zmaksymalizować zwrot w akceptowalnym stopniu ryzyka. Brzmi świetnie, prawda? A co, jeśli ci sami zarządzający aktywami nie wprowadzą całej taksonomii celów i ograniczeń - taksonomii ruchu na rynku kapitałowym z powodu zmiany zasobów kapitału naturalnego i przepływów?
Teoria nowoczesnego portfela Markowitza pokazuje, że inwestorzy powinni otrzymywać rekompensatę wyższymi zwrotami za podejmowanie wyższego ryzyka. Zarządzający aktywami rozumieją zagrożenia stwarzane przez konkurencję, zmieniające się potrzeby klientów i rynki kapitałowe. Dlatego też zarządca aktywów dywersyfikuje swoje portfele i łagodzi niesystematyczne ryzyko poprzez inwestowanie w różne firmy, branże i klasy aktywów.
Ale w jaki sposób zarządzający aktywami określają ilościowo wpływ na cele związane z ryzykiem i zwrotem, a także horyzont czasowy, podatki, płynność, prawne i wyjątkowe ograniczenia wynikające z naturalnych zasobów kapitałowych i przepływów? Istotnym przykładem kwantyfikacji kapitału naturalnego w zarządzaniu portfelem jest sposób, w jaki zarządzający aktywami wyceniają ryzyko klimatyczne w zarządzaniu portfelem. Ponieważ ryzyko klimatyczne jest znanym i istotnym ryzykiem finansowym, zarządzający aktywami często włączają do swoich wycen spółek notowanych w obrocie publicznym swoją analizę ryzyka i zysku związanego zarówno z technologiami redukcji emisji, jak iz wysokowydajnymi środkami wydobywczymi. Na przykład firmy z branży energii odnawialnej i górnictwa węglowego postrzegają obecnie swoje ceny akcji dzięki tym nakładom kapitału naturalnego. Podobnie, amerykańskie zakłady użyteczności publicznej, które polegają na węglu dla nowego pokolenia, mogą doświadczyć skutków karnych wynikających z narażenia na trwający plan EPA Clean Power z dnia 2 czerwca bieżącego roku, zniechęcający elektrownie węglowe.
Podobnie, Uniwersytet w Cambridge przytoczył jedną firmę zajmującą się wydobyciem surowców, która była ostatnio przedmiotem negatywnej kampanii wideo NGO, obejrzanej przez 78 500 osób w ciągu godziny od opublikowania? W jaki sposób zarządzający aktywami określają rachunek za utracony udział w rynku i współmierny niedobór dochodów z tej formy szkód na reputację?
Wreszcie, w jaki sposób menedżerowie aktywów zarabiają na wpływie na kapitał naturalny dla określonej firmy lub sektora? W listopadzie 2011 r. PUMA dobrowolnie zaksięgowała koszty środowiskowe swojej działalności na 190 milionów dolarów lub 70% zysków, z pewnością wskaźnik ten byłby najbardziej odpowiedni i materialnie istotny.
Obecnie, HNW lub klient instytucjonalny, niestety z perspektywy czasu, mogą uznać, że inwestycja była całkowicie nieodpowiednia z punktu widzenia ryzyka / nagrody po uwzględnieniu finansowych parametrów materiałowych związanych z zasobami kapitału naturalnego i przepływami.
Wielonarodowe firmy nieuchronnie zmierzają w kierunku przyjęcia zintegrowanej formy rachunkowości, która obejmuje zarówno koszty finansowe, jak i pozafinansowe. Jednak dopóki nie zostanie w pełni ustandaryzowana i opublikowana, aby wszyscy inwestorzy mogli ją przeanalizować, zarządzający aktywami mogą wykonywać swoje obowiązki powiernicze ze swoimi klientami poprzez włączenie środków z kapitału naturalnego do swoich oświadczeń dotyczących polityki inwestycyjnej poprzez ramy RRTTLLU każdego portfela i związane z tym cele dotyczące ryzyka i zwrotu .