Co to jest boom gospodarczy?
Boom gospodarczy to ekspansja i szczytowa faza cyklu koniunkturalnego . Jest również znany jako wzrost, wzrost i okres wzrostu. Aktywność gospodarcza rośnie w obszarze produktu krajowego brutto , wydajności i dochodów . Wzrost sprzedaży biznesowej, podnosząc zyski . Zwykle towarzyszy mu hossa na giełdzie papierów wartościowych i niedźwiadkowy rynek obligacji.
Krajowe Biuro Badań Ekonomicznych określa, kiedy nastąpi boom. Wykorzystuje wskaźniki ekonomiczne, takie jak zatrudnienie, sprzedaż detaliczna i produkcja przemysłowa. Od 1854 r. Nastąpił 33 boom gospodarczy. Zazwyczaj trwają 38,7 miesięcy.
Wzrost popytu konsumpcyjnego powoduje boom. To dlatego, że rodziny są pewne, że kupują teraz, ponieważ przyszłość jest jasna. Są podnoszone przez lepsze miejsca pracy, rosnące ceny domów i dobry zwrot z inwestycji.
Jako boom zaczyna się, gdy produkcja gospodarcza, mierzona PKB, staje się dodatnia. Wiele innych wskaźników ekonomicznych mogło już wcześniej stać się pozytywnymi.
Banki centralne mogą korzystać z polityki pieniężnej, aby utrzymać boom przez dłuższy czas. Ich celem jest osiągnięcie idealnej stopy wzrostu wynoszącej od 2 do 3 procent , a stopa inflacji bazowej 2 procent lub mniej. Co więcej, gospodarka ryzykuje wejście w szczytową fazę cyklu koniunkturalnego. To powoduje inflację , złe inwestycje i zbyt duże zadłużenie.
Boom kończy się, gdy PKB staje się ujemny. To jest faza kurczenia się cyklu koniunkturalnego. Zazwyczaj sygnalizuje początek recesji.
01 1920s
- Lipiec 1921 r. - maj 1923 r. (22 miesiące)
- Lipiec 1924 r. - październik 1926 r. (27 miesięcy)
- Listopad 1927 r. - sierpień 1929 r. (21 miesięcy)
Boom został spowodowany przez koniec I wojny światowej. Powracający weterani przywrócili nowe perspektywy i umiejętności. Kobiety straciły niezależność, kiedy ich nie było. Nowe wynalazki, takie jak linia do montażu samochodów, sprawiły, że towary konsumpcyjne są dostępne w rozsądnych cenach. Rozszerzony system bankowy udostępnił kredyt. To zachęciło do zakupów samochodów, pralek i zapasów. Pod koniec dekady przesunęła ona Stany Zjednoczone z tradycyjnej gospodarki opartej na gospodarstwach rolnych na wolnorynkową gospodarkę opartą na produktach konsumpcyjnych.
02 Po drugiej wojnie światowej
Karta Praw GI z 1944 r. Przyczyniła się do boomu. Udzielał pożyczek powracającym weteranom na edukację i szkolenia. Zapewniało federalne gwarancje kredytowe, aby mogły kupować domy, gospodarstwa i firmy. Stworzyła fundusz na opłacenie weteranów, gdyby byli bezrobotni. Pomógł także Ustawa o zatrudnieniu z 1946 r.
Po raz pierwszy rząd federalny przejął stałą odpowiedzialność za zapewnienie miejsc pracy. W rezultacie 80 procent z ponad 20 milionów cywilów i żołnierzy, którzy powrócili z wojny, znalazło pracę w połowie 1947 roku.
W 1944 r. Konferencja Bretton Woods ugruntowała pozycję Ameryki jako światowego lidera. Ustanowił dolara amerykańskiego jako dominującą walutę światową, zastępując złoty standard. Ustanowiło także Międzynarodowy Fundusz Walutowy i Bank Światowy, by pobudzić globalny wzrost.
Boom zakończył się wraz z nadejściem zimnej wojny w 1947 r. W tym samym roku Komitet Un-American House podniósł widmo komunistycznej działalności wywrotowej w kraju dzięki dobrze nagłośnionym przesłuchaniom. Recesja była łagodna i krótkotrwała .
03 lata 1950
Wspierały go trzy ekspansje, przerywane łagodnymi i krótkimi skurczami. Byli:
- Październik 1949 r. - lipiec 1953 r. (45 miesięcy)
- Maj 1954 r. - sierpień 1957 r. (39 miesięcy)
- Kwiecień 1958 - kwiecień 1960 (24 miesiące)
Wojna koreańska trwała od 1950 do 1953 roku. Naród wydał 30 miliardów dolarów, co stworzyło pierwszy boom gospodarczy. Skurcz wystąpił po wojnie.
Prezydent Eisenhower podpisał federalną ustawę o autostradzie 22 października 1956 r. Upoważnił on do budowy międzypaństwowego systemu autostrad. Ponad 1 miliard dolarów przyznano na pierwszy rok "największego programu robót publicznych w historii świata".
Reklama telewizyjna wzrosła z 41 milionów dolarów do 335 milionów dolarów w latach 1951-1953. Pod koniec dekady 90 procent amerykańskich domów miało telewizję. Podobnie jak Ryczące lata dwudzieste, ten boom rósł na grzbietach nowych produktów konsumenckich.