5 cech tradycyjnej gospodarki
Większość tradycyjnych gospodarek działa na rynkach wschodzących i rozwijających się . Często są w Afryce, Azji, Ameryce Łacińskiej i na Bliskim Wschodzie.
Ale można znaleźć kieszenie tradycyjnych gospodarek rozsianych po całym świecie.
Ekonomiści i antropolodzy uważają, że wszystkie inne gospodarki zaczynają jako tradycyjne gospodarki. W związku z tym oczekują, że pozostałe tradycyjne gospodarki będą ewoluować w kierunku gospodarki rynkowej , zarządzającej lub mieszanej w czasie.
Pięć cech tradycyjnej ekonomii
Po pierwsze, tradycyjne gospodarki koncentrują się wokół rodziny lub plemienia. Korzystają z tradycji zdobytych w doświadczeniach starszych, aby kierować codziennym życiem i decyzjami ekonomicznymi.
Po drugie, tradycyjna gospodarka istnieje w społeczeństwie łowiecko-zbieracko-koczowniczym. Społeczeństwa te obejmują rozległe obszary, aby znaleźć wystarczającą ilość żywności, aby je wspierać. Podążają za stadami zwierząt, które je podtrzymują, migrując wraz z porami roku. Ci koczowniczy łowcy-zbieracze zazwyczaj konkurują z innymi grupami o ograniczone zasoby naturalne . Nie ma potrzeby handlu, ponieważ wszyscy konsumują i produkują te same rzeczy.
Po trzecie, większość tradycyjnych gospodarek produkuje tylko to, czego potrzebują. Rzadko występują nadwyżki lub pozostałości. To sprawia, że nie trzeba handlować ani tworzyć pieniędzy.
Po czwarte, kiedy tradycyjne gospodarki dokonują handlu, opierają się na handlu wymiennym. Może wystąpić tylko między grupami, które nie konkurują. Na przykład, plemię, które polega na polowaniu wymienia jedzenie z grupą, która polega na rybołówstwie.
Ponieważ po prostu wymieniają mięso na ryby, nie ma potrzeby stosowania uciążliwej waluty.
Po piąte, tradycyjne gospodarki zaczynają ewoluować, gdy zaczną się uprawiać i osiedlać. Bardziej prawdopodobne jest, że będą miały nadwyżki, takie jak zbiory zderzaków, których używają do handlu. Kiedy tak się dzieje, grupy tworzą jakąś formę pieniędzy. Ułatwia to handel na długich dystansach.
Tradycyjne gospodarki mieszane
Kiedy tradycyjne gospodarki współdziałają z gospodarkami rynkowymi lub decyzyjnymi, wszystko się zmienia. Gotówka nabiera ważniejszej roli. Umożliwia to osobom w tradycyjnej gospodarce kupowanie lepszego sprzętu. To sprawia, że ich rolnictwo, łowiectwo lub rybołówstwo jest bardziej opłacalne. Kiedy tak się dzieje, stają się tradycyjną gospodarką mieszaną .
Tradycyjne gospodarki mogą mieć elementy kapitalizmu , socjalizmu i komunizmu . To zależy od tego, jak są skonfigurowane. Społeczeństwa rolnicze, które pozwalają na prywatne posiadanie ziemi uprawnej, włączają kapitalizm. Społeczności koczownicze praktykują socjalizm, jeśli dystrybuują produkcję dla tego, kto najlepiej ją zarabia. W socjalizmie nazywa się to "dla każdego według jego wkładu". Tak by było, gdyby najlepszy łowca lub wódz otrzymał najbardziej krojony kawałek mięsa lub najlepsze ziarno. Jeśli najpierw karmią dzieci i starców, przyjmują komunizm.
Mówi "każdemu według jego potrzeb".
Zalety
Nie ma tarć między członkami. To dlatego, że zwyczaj i tradycja dyktują dystrybucję zasobów. Wszyscy znają swój wkład w produkcję, czy to jako rolnik, myśliwy czy tkacz. Członkowie rozumieją także, co mogą otrzymać. Nawet jeśli nie są usatysfakcjonowani, nie buntują się. Rozumieją, że to jest to, co utrzymuje społeczeństwo razem i funkcjonuje od pokoleń.
Ponieważ tradycyjne gospodarki są małe, nie są tak destrukcyjne dla środowiska, jak gospodarki rozwinięte. Nie mają możliwości produkowania znacznie wykraczającego poza ich potrzeby. Dzięki temu są bardziej zrównoważone niż gospodarka oparta na technologii.
Niedogodności
Tradycyjne gospodarki są podatne na zmiany w przyrodzie, zwłaszcza na pogodę. Z tego powodu tradycyjne gospodarki ograniczają wzrost populacji.
Kiedy żniwa lub polowanie są słabe, ludzie głodują.
Są również wrażliwe na gospodarki rynkowe lub gospodarcze. Społeczeństwa te często zużywają zasoby naturalne, od których zależą tradycyjne gospodarki lub prowadzą wojnę. Na przykład rozwój rosyjskiej ropy na Syberii spowodował uszkodzenie strumieni i tundry. To zmniejszyło tradycyjne połowy i renifery dla tradycyjnych gospodarek na tych obszarach. (Źródło: "7 zalet i wad tradycyjnej ekonomii", NavajoCode.)
Przykłady
Ameryka miała tradycyjne gospodarki przed imigracją Europejczyków od 1492 roku. Koczownicze gospodarki Native American miały przewagę, jak silniejsze systemy odpornościowe. Ich małe społeczności chroniły je przez pewien czas przed ospą i innymi chorobami importowanymi. Ale kłusownictwo, wojna i ludobójstwo zniszczyły je z czasem. Gospodarka rynkowa nowo przybyłych dała im broń i więcej zasobów. Tradycyjne gospodarki nie mogły konkurować. (Źródło: "National Drop, Massive Population Drop Found for Indian", National Geographic, 5 grudnia 2011 r. "Zdrowie Indian amerykańskich w upadku przed Kolumbem," Science.)
Stany Zjednoczone miały wiele aspektów tradycyjnej gospodarki przed Wielkim Kryzysem . Na początku XX wieku 60 procent Amerykanów żyło w społecznościach rolniczych. Rolnictwo zatrudniało co najmniej 40 procent siły roboczej. Użyli oni jednak słabych technik rolniczych, aby zaspokoić wysokie zapotrzebowanie po I wojnie światowej. To doprowadziło do powstania Dust Bowl po uderzeniu susz.
W 1930 roku tylko 21 procent siły roboczej znajdowało się w rolnictwie. Wytworzyło ono zaledwie 7,7 procent produktu krajowego brutto .
Przed wojną secesyjną Południe Ameryki było prawie całkowicie tradycyjną gospodarką. Oparł się na rolnictwie. Korzystała z silnej sieci tradycji i kultury, aby nią kierować. Te zostały zrujnowane przez wojnę. (Źródło: Departament Rolnictwa Stanów Zjednoczonych, XX-wieczna transformacja rolnictwa.)
Dwie trzecie ludności Haiti opiera się na rolnictwie prowadzącym działalność na własne potrzeby. Opieranie się na drewnie jako głównym źródle paliwa pozbawiło lasy drzew. To sprawia, że są narażeni na klęski żywiołowe, takie jak trzęsienie ziemi, które nawiedziło Haiti w 2010 roku . Niektórzy ekonomiści wskazują również na tradycję wudu Haiti jako kolejny powód jego ubóstwa. (Źródło: "Haiti's Economy," CIA World Factbook. "Dlaczego Haiti jest tak biedny?" Rewolucja marginalna.)
Rdzenne plemiona w Arktyce, Ameryce Północnej i wschodniej Rosji mają tradycyjne gospodarki. Polegają na wędkowaniu i polowaniu na karibu na ich istnienie. Na przykład lud Saamów ze Skandynawii zarządza stadami reniferów. Relacja członka plemienia do zarządzania stadem określa jego rolę ekonomiczną. Obejmuje to jego status prawny, kulturę i politykę państwa wobec jednostki. (Źródło: Lee Huskey, "Zmieniające się gospodarki rdzennych społeczności", moduł szósty, University of Alaska at Anchorage.)