Każdy doradca inwestycyjny, z którym warto współpracować, powinien chcieć wyjaśnić, w zwykłym języku angielskim, wszystkie rodzaje opłat inwestycyjnych, które zapłacisz. Jeśli nie pracujesz z doradcą, nadal będziesz płacić opłaty. Będziesz musiał zrobić to za pośrednictwem stron internetowych i dokumentów instytucji finansowej i prospektu emisyjnego, aby zobaczyć, jakie są te opłaty.
Pytając o opłaty inwestycyjne , jeśli ktoś mówi: "Moja firma płaci", uzyskaj więcej informacji. Masz prawo wiedzieć, co płacisz i jak ktoś otrzymuje rekompensatę za polecanie ci inwestycji.
Oto sześć rodzajów opłat inwestycyjnych, o które można zapytać.
1. Wskaźnik wydatków lub wydatki wewnętrzne
Kosztuje się zgromadzić fundusz wzajemny. Aby pokryć te koszty, fundusze wzajemne obciążają koszty operacyjne. Całkowity koszt funduszu jest wyrażony jako wskaźnik kosztów.
- Fundusz o wskaźniku kosztów wynoszącym 0,90% oznacza, że na każde zainwestowane 1 000 USD około 9 USD rocznie zostanie przeznaczone na wydatki operacyjne.
- Fundusz o wskaźniku kosztów 1,60% oznacza, że na każde zainwestowane 1 000 USD około 16 USD rocznie zostanie przeznaczone na wydatki operacyjne.
Współczynnik kosztów nie jest odejmowany od Twojego konta, a otrzymany zwrot z inwestycji już nie uwzględnia opłat.
Przykład: pomyśl o funduszu powierniczym, takim jak duża partia ciasta na ciastka; koszty operacyjne są wycinane z ciasta każdego roku.
Pozostałe ciasto jest podzielone na pliki cookie lub akcje. Wartość każdej akcji jest nieco mniejsza, ponieważ opłaty zostały już pobrane.
Nie można równomiernie porównywać wydatków we wszystkich rodzajach funduszy. Niektóre rodzaje funduszy, takie jak fundusze międzynarodowe lub fundusze o małym kapitale, będą miały większe wydatki niż fundusz o dużej kapitalizacji lub fundusz obligacji.
Najlepiej spojrzeć na wydatki pod względem całego portfela funduszy inwestycyjnych. Możesz zbudować wielki portfel funduszy indeksowych i płacić nie więcej niż 0,50% rocznie w kosztach operacyjnych funduszy inwestycyjnych.
2. Opłaty za zarządzanie inwestycyjne lub opłaty za doradztwo inwestycyjne
Opłaty za zarządzanie inwestycjami są naliczane jako procent łącznej wartości zarządzanych aktywów. Tego rodzaju opłaty często mogą być przynajmniej częściowo opłacone z doliczeniem podatku lub podatku .
Przykład: Doradca inwestycyjny, który płaci 1%, oznacza, że za każde zainwestowane 100 000 USD będziesz płacić 1000 USD rocznie za usługi doradcze. Opłata ta jest najczęściej pobierana z Twojego konta co kwartał; w tym przykładzie będzie to 250 USD za kwartał.
Wielu doradców lub firm brokerskich pobiera opłaty wyższe niż 1% rocznie. W niektórych przypadkach korzystają również z wysoko-płatnych funduszy inwestycyjnych, w którym to przypadku można płacić łączne opłaty w wysokości 2% lub więcej. Typowe dla mniejszych kont jest płacenie wyższych opłat (aż 1,75%), ale jeśli masz większy portfel (1 000 000 $ lub więcej) i płacisz prowizje przekraczające 1%, to lepiej, abyś dostał dodatkowe usługi. do zarządzania inwestycjami. Usługi dodatkowe mogą obejmować kompleksowe planowanie finansowe, planowanie podatkowe, planowanie nieruchomości, pomoc w budżetowaniu itp.
3. Opłata transakcyjna
Wiele rachunków maklerskich pobiera opłatę transakcyjną za każdym razem, gdy zlecenie zakupu lub sprzedaży funduszu inwestycyjnego lub akcji zostaje złożone. Opłaty te mogą wynosić od 9,95 USD za handel do ponad 50 USD za handel. Jeśli inwestujesz niewielkie kwoty, opłaty te szybko się sumują.
Przykład: opłata transakcyjna w wysokości 50 USD za inwestycję o wartości 5000 USD to 1%. Transakcja o wartości 50 USD za 50 000 USD wynosi tylko 0,10%, co jest minimalne.
4. Ładowanie z przodu
Poza bieżącymi kosztami operacyjnymi i funduszem inwestycyjnym "A share" pobiera się opłatę frontową lub prowizję.
Przykład: Jeśli chcesz kupić fundusz, który ma 5% udział w czołówce, działa to tak: Kupujesz akcje po 10,00 USD za akcję, ale już następnego dnia Twoje akcje są warte tylko 9,50 USD, ponieważ 50 centów na akcję został obciążony jako ładunek frontalny.
5. Ładunek powrotny lub ładunek poddany
Poza bieżącymi wydatkami operacyjnymi, fundusze inwestycyjne "B share" pobierają opłatę lub obciążenie zwrotne.
Obciążenie zaplecza jest naliczane w momencie sprzedaży funduszu. Opłata ta zazwyczaj maleje za każdy kolejny rok posiadania funduszu.
Przykład: Fundusz może obciążyć Cię 5% zwrotem, jeśli sprzedasz go w pierwszym roku, 4% opłaty, jeśli sprzedany w drugim roku, 3% opłaty, jeśli sprzedany w trzecim roku, i tak dalej.
Renty zmienne i renty indeksu często mają ogromne koszty wykupu. Dzieje się tak dlatego, że produkty te często płacą duże prowizje z góry dla sprzedawców. Jeśli wcześniej wypłacisz produkt, firma ubezpieczeniowa musi mieć sposób na odzyskanie prowizji, które już zapłacili. Jeśli jesteś właścicielem produktu wystarczająco długo, firma ubezpieczeniowa odzyskuje swoje koszty marketingowe w miarę upływu czasu. W związku z tym opłata za przekazanie zmniejsza się z czasem.
6. Roczna opłata za konto lub opłata depozytariusza
Rachunki maklerskie i konta funduszy inwestycyjnych mogą pobierać roczną opłatę za prowadzenie rachunku, która może wynosić od 25 do 90 USD rocznie. W przypadku kont emerytalnych, takich jak IRA, zwykle istnieje roczna opłata depozytowa, która pokrywa sprawozdawczość IRS wymaganą na tego typu kontach. Opłata ta waha się zwykle od 10 do 50 USD rocznie. Wiele firm będzie również pobierać opłatę za zamknięcie konta, jeśli zamkniesz konto. Opłaty za zamknięcie mogą wynosić od 25 do 150 USD za konto. W większości przypadków, jeśli współpracujesz z doradcą finansowym, który pobiera pewien procent aktywów, te roczne opłaty za konto są zniesione.