Reguła 50/30/20 Elizabeth Warren może pomóc w zarządzaniu budżetem.
Ekspert ds. Bankructwa z Harvardu Elizabeth Warren - nazwany przez Time m agazine jako jeden ze 100 najbardziej wpływowych ludzi na świecie - ukuł "zasadę 50/30/20" za wydawanie i ocalenie z jej córką, Amelią Warren Tyagi.
Są współautorami książki z 2005 roku: "All Your Worth: The Ultimate Lifetime Money Plan".
Jak działa plan 50/20/20? Oto, jak Warren i Tyagi zalecają Ci zorganizowanie budżetu.
Krok pierwszy: Oblicz swój dochód po opodatkowaniu
Twój dochód po opodatkowaniu jest to, co pozostaje z wypłaty po pobraniu podatków, takich jak podatek państwowy, podatek lokalny , podatek dochodowy, Medicare i Social Security. Jeśli jesteś pracownikiem o stałej wypłacie, Twój dochód po opodatkowaniu powinien być łatwy do wykrycia. Spójrz na swoje paystubs. Jeśli opieka zdrowotna, składki emerytalne lub inne potrącenia zostaną pobrane z wypłaty, dodaj je z powrotem.
Jeśli prowadzisz działalność na własny rachunek, Twój dochód po opodatkowaniu jest równy dochodzie brutto pomniejszonemu o wydatki biznesowe, takie jak koszt laptopa lub przelot na konferencje, a także kwota, którą odłożyłeś na podatki. Odpowiadasz za przekazywanie rządowi swoich własnych, kwartalnych szacunkowych płatności podatkowych, ponieważ nie masz pracodawcy, który zaopiekuje się nim za Ciebie.
Pamiętaj tylko, że bycie samozatrudnionym oznacza, że musisz także płacić podatek na własny rachunek, więc uwzględnij to w swoich obliczeniach. Podatek z tytułu samozatrudnienia jest podwójny, co zapłaciłbyś w podatkach Medicare i Social Security, gdybyś był zatrudniony.
Krok drugi: Ogranicz swoje potrzeby do 50 procent Twojego dochodu po opodatkowaniu
Teraz wróć do swojego budżetu.
Ile każdego miesiąca przeznaczasz na "potrzeby", takie jak artykuły spożywcze, mieszkania, narzędzia, ubezpieczenie zdrowotne , płatność za samochód i ubezpieczenie samochodu? Według Warrena i Tyagi oraz ich zasady 50/30/20, kwota, jaką wydasz na te rzeczy, powinna wynosić nie więcej niż 50 procent wynagrodzenia po opodatkowaniu.
Oczywiście teraz musisz rozróżnić, które wydatki to "potrzeby", a które "chcą". Zasadniczo, żadna płatność, której można nie uiścić z niewielkimi niedogodnościami, takimi jak rachunek za kabel lub odzież z powrotem do szkoły, jest niecelowa. Niezbędna jest każda płatność, która poważnie wpłynie na jakość twojego życia, np. Elektryczność i leki na receptę.
Jeśli nie możesz zrezygnować z płatności, takiej jak minimalna płatność za pomocą karty kredytowej , można to uznać za "potrzebę", zgodnie z Warren i Tyagi. Czemu? Ponieważ twoja ocena zdolności kredytowej będzie miała negatywny wpływ, jeśli nie zapłacisz minimalnej kwoty. Z tego samego powodu, jeśli minimalna wymagana płatność wynosi 25 USD, a Ty regularnie płacisz 100 USD miesięcznie, aby utrzymać możliwe do utrzymania saldo, to dodatkowe 75 USD nie jest konieczne.
Krok trzeci: Ogranicz swoje "Wants" do 30 procent
Brzmi świetnie na powierzchni. Czy możesz umieścić 30 procent swoich pieniędzy na swoje potrzeby? Witaj, piękne buty, wycieczka na Bali, fryzury salonowe i włoskie restauracje.
Nie tak szybko. Pamiętasz, jak surowe byłyśmy z definicją "potrzeby"? Twoje "potrzeby" nie obejmują ekstrawagancji. Obejmują one podstawowe wygody życia, takie jak nieograniczony plan przesyłania wiadomości tekstowych, rachunek za mieszkanie w domu i naprawy kosmetyczne (nie mechaniczne) w samochodzie.
Możesz wydać więcej na "chce", niż myślisz. Wymagane jest wytrawne minimum ciepłej odzieży. Wszystko, co jest poza tym, takie jak zakupy odzieży w centrum handlowym, a nie w punkcie sprzedaży, kwalifikuje się jako brak.
Tak, zasady są trudne, ale jeśli o tym pomyśleć, mają sens.
Krok czwarty: Wydaj 20 procent na spłatę rat i spłatę długów
Teraz o dodatkowych 75 USD, które płacisz na tej karcie kredytowej każdego miesiąca. To nie jest ani chęć, ani potrzeba. To "20" w regule 50/30/20. Jest to klasa sama w sobie.
Powinieneś wydać co najmniej 20 procent swojego dochodu po opodatkowaniu, spłacając długi i oszczędzając pieniądze w swoim funduszu kryzysowym i na kontach emerytalnych.
Jeśli posiadasz saldo karty kredytowej , minimalna płatność jest "potrzebą" i liczy się do 50 procent. Wszystko dodatkowe to dodatkowa spłata zadłużenia, która idzie w kierunku tej 20-procentowej kategorii. Jeśli masz hipotekę lub pożyczkę na samochód , minimalna płatność to "potrzeba", a wszelkie dodatkowe płatności liczą się do "spłaty rat i długów".
Przykład planu 50/20/20
Załóżmy, że Twoja całkowita płatność za miejsce zamieszkania w każdym miesiącu wynosi 3500 USD. Korzystając z zasady 50-30-20, możesz wydać nie więcej niż 1.750 USD na swoje potrzeby miesięcznie. Prawdopodobnie nie możesz sobie pozwolić na 1,500 $ miesięcznie czynszu lub spłaty kredytu hipotecznego, przynajmniej nie, chyba że twoje narzędzia, opłata za samochód, minimalne płatności kartą kredytową, składki na ubezpieczenie i inne potrzeby życia nie przekraczają 250 $ miesięcznie.
Jeśli już jesteś właścicielem domu lub masz umowę na dzierżawę, to prawie utknąłeś z płatnością w wysokości 1500 $. Rozważ przeniesienie po wygaśnięciu dzierżawy, aby lepiej zarządzać budżetem lub przyjrzyj się innym "potrzebom", aby sprawdzić, czy istnieje sposób na ograniczenie któregoś z nich. Może kupuj bardziej przystępne ubezpieczenia lub prześlij saldo na tej karcie kredytowej na niższą stopę procentową, aby minimalna wypłata spadła nieco. Twoim celem jest być w stanie dopasować wszystkie te wydatki do 50 procent dochodu po opodatkowaniu w domu.
Możesz wydać 1050 USD miesięcznie na "potrzeby" w oparciu o te 3500 $, które przynosisz do domu każdego miesiąca. Możesz rozważyć zrobienie bez kilku rzeczy i przeniesienie części tych pieniędzy na kolumnę "potrzeb", jeśli wkrótce się pojawi - niekoniecznie w nieskończoność, ale do momentu, w którym możesz obniżyć swoje potrzeby do łatwiejszego do opanowania poziomu. Pamiętaj, że nadal potrzebujesz 20 procent, abyś mógł zaoszczędzić i spłacić swoje długi zgodnie z planem 50/30/20.
Teraz masz 700 $, ostatnie 20 procent. Wiesz, co z tym zrobić. Spłacaj dług, oszczędzaj na wypadek zagrożenia i planuj swoją przyszłość.