Prawo popytu na podstawie przykładów w amerykańskiej gospodarce
Harmonogram zapotrzebowania podaje dokładną ilość, która zostanie zakupiona za dowolną cenę. Prawdziwy przykład tego, jak to działa w harmonogramie popytu na wołowinę w 2014 roku.
Krzywa popytu kreśli te liczby na wykresie. Ilość jest na osi poziomej lub osi x , a cena jest na osi pionowej lub osi Y.
Jeśli zakupiona kwota znacznie się zmienia, gdy cena ma miejsce, wówczas nazywa się to elastycznym popytem . Przykładem tego są lody. Możesz łatwo dostać inny deser, jeśli cena wzrośnie zbyt wysoko.
Jeśli ilość nie zmieni się znacznie po cenie, nazywa się to nieelastycznym popytem . Przykładem tego jest benzyna. Musisz kupić tyle, aby dostać się do pracy bez względu na cenę.
Ta więź trwa tak długo, jak "wszystkie inne rzeczy pozostają równe". Ta część jest tak ważna, że ekonomiści używają terminu łacińskiego do jej opisu - ceteris paribus . "Wszystkie inne rzeczy", które muszą być równe pod ceteris paribus, są innymi wyznacznikami popytu . Są to ceny powiązanych towarów lub usług, dochód, upodobania lub preferencje oraz oczekiwania. W przypadku zagregowanego popytu decydującą rolę odgrywa również liczba nabywców na rynku.
Jeśli inne determinanty ulegną zmianie, konsumenci będą kupować więcej lub mniej produktu, nawet jeśli cena pozostanie taka sama. To się nazywa zmiana krzywej popytu .
Wyjaśnienie prawa popytu
Na przykład linie lotnicze chcą obniżyć koszty, gdy ceny ropy wzrosną, aby utrzymać rentowność. Nie chcą także ciąć lotów.
Zamiast tego kupują bardziej wydajne paliwo, wypełniają wszystkie siedzenia i zmieniają operacje, aby poprawić efektywność. W rezultacie podnieśli liczbę miejsc na kilometr na galon z 55 w 2005 r. Do 60 w 2011 r. Prawo popytu opisałoby to jako ilość paliwa potrzebnego przez linie lotnicze, które spadły wraz ze wzrostem ceny.
Oczywiście wszystkie inne rzeczy nie były równe w tym okresie. W rzeczywistości popyt na paliwo lotnicze zmniejszył się, ponieważ dochody linii lotniczych również spadły w tym samym czasie. Globalny kryzys finansowy w 2008 r. Spowodował, że podróżni ograniczyli swoje zapotrzebowanie na podróże lotnicze. Zmianie uległy również oczekiwania linii lotniczych dotyczące ceny paliwa lotniczego. Zdali sobie sprawę, że prawdopodobnie będzie nadal rosnąć w dłuższej perspektywie. Pozostałe dwa determinanty popytu linii lotniczych na paliwo lotnicze pozostały takie same. Nie mogli przełączyć się na inne paliwo, a ich upodobania lub chęć korzystania z paliwa lotniczego nie uległy zmianie. (Źródło: "Wysokie koszty paliwa odrzutowego linii lotniczej, które wymagają szybkich oszczędności", EIA.)
Detaliści używają prawa popytu za każdym razem, gdy oferują sprzedaż. W krótkim okresie wszystkie inne rzeczy są równe. Właśnie dlatego sprzedaż jest zazwyczaj bardzo skuteczna w napędzaniu popytu. Kupujący reagują natychmiast na reklamowany spadek cen. Sprawdza się szczególnie dobrze podczas masowej wyprzedaży, np. Czarny piątek i Cyber poniedziałek .
Prawo popytu i cykl koniunkturalny
Politycy i bankierzy centralni bardzo dobrze rozumieją prawo popytu. Zadaniem Rezerwy Federalnej jest zapobieganie inflacji przy jednoczesnym ograniczaniu bezrobocia. W fazie ekspansji cyklu koniunkturalnego Fed stara się zmniejszyć popyt na wszystkie towary i usługi, podnosząc cenę wszystkiego. Czyni to ze skróconą polityką pieniężną . Podniósł stopy funduszy federalnych , co zwiększa oprocentowanie kredytów i hipotek. Ma to taki sam skutek, jak podnoszenie cen, najpierw na kredyty, potem na wszystko kupione z pożyczkami, a na końcu wszystko inne.
Oczywiście, gdy ceny idą w górę, podobnie jak inflacja. To nie zawsze jest zła rzecz. Fed ma cel inflacyjny na poziomie 2 procent. Oznacza to, że ceny wzrosną o 2 procent rocznie. Zwiększa popyt, ponieważ ludzie wiedzą, że rzeczy będą kosztować więcej w przyszłym roku.
Dlatego mogą równie dobrze kupić teraz ceteris paribus .
Podczas recesji lub fazy kurczenia się cyklu koniunkturalnego decydenci mają gorszy problem. Muszą stymulować popyt, gdy pracownicy tracą pracę i domy, a oni mają mniej dochodów i bogactwa. Ekspansywna polityka pieniężna obniża stopy procentowe, tym samym obniżając cenę wszystkiego. Jeśli recesja jest wystarczająco zła, nie obniża ceny wystarczająco, aby zrównoważyć niższe dochody.
W takim przypadku potrzebna jest polityka fiskalna . Rząd federalny zwykle zaczyna wydawać pieniądze, aby stworzyć miejsca pracy dla pracowników publicznych, zwiększyć zasiłki dla bezrobotnych i obniżyć podatki. To zwiększa deficyt, ponieważ dochody rządu z podatków są zwykle niższe. Po przywróceniu zaufania i popytu deficyt spadnie wraz ze wzrostem wpływów podatkowych.