Czy plan Keogha jest dla ciebie odpowiedni?
Keogh - wymawiane kee-yo - to rodzaj planu emerytalnego przeznaczonego dla osób pracujących na własny rachunek i ich pracowników. Może być skonfigurowany przez małe firmy, które są zorganizowane jako LLC, jednoosobowe firmy lub partnerstwa.
Keogh jest podobny do 401 (k) dla bardzo małych firm, ale roczne limity składkowe są wyższe niż limity 401 (k).
Więc czym dokładnie jest plan Keogha?
Plany Keogha otrzymały swoją nazwę od człowieka, który je stworzył, Eugene Keogh, który ustanowił Ustawę o przechodzeniu na emeryturę dla osób samozatrudnionych z 1962 r., Znaną również jako Keogh Act. Plany zostały zmienione przez Ustawę o Wzrostu Gospodarczego i Ulgi Podatkowej (EGTRRA) z 2001 roku. W rzeczywistości uległy one tak dużej zmianie, że Kodeks Podatkowy nie odnosi się już do nich jako do Keoghów. Są teraz znane jako HR 10 lub kwalifikowane plany.
Struktury Keogha nadal istnieją, ale straciły popularność w porównaniu do planów takich jak SEP-IRA lub indywidualne lub solo 401 (k). Keogh może być odpowiedni dla wysoko płatnego specjalisty, takiego jak dentysta pracujący na własny rachunek lub prawnik, ale przypadki, w których te plany mają sens, są specyficzne i dość rzadkie.
Dwa rodzaje planów Keogha
Istnieją dwa rodzaje Keogh: zdefiniowany wkład i określone świadczenia.
- Zdefiniowany wkład : określasz wkład, który będzie tworzony co roku. Możesz składać składki poprzez dzielenie zysków lub zakup pieniędzy. Dzięki dzieleniu się zyskami możesz przyczynić się do limitu w wysokości 54 000 USD w 2017 roku, a możesz odliczyć do 25 procent swoich dochodów. Kwota, którą zdecydujesz się wnieść do planu podziału zysków, może się zmieniać co roku. Za pomocą planu zakupu pieniędzy na wstępie ustala się procent zysków, które zostaną umieszczone w Keogh, ale ten wkład jest wymagany, jeśli istnieją zyski i nie można go zmienić. Jeśli wkład nie zostanie wniesiony, poniesiesz karę.
- Zdefiniowana korzyść : Działa to jak tradycyjny plan emerytalny. Ustawiasz cel emerytalny dla siebie i finansujesz go. Możesz wnieść wkład do 215 000 $ w 2017 roku. To sprawia, że jest to interesujący wybór dla wysoko wynagradzanych osób samozatrudnionych, które chcą wpłacić dodatkowe pieniądze przed emeryturą.
Składki na każdy rodzaj planu są dokonywane na zasadzie przed opodatkowaniem, więc są one wypłacane z wynagrodzenia podlegającego opodatkowaniu. Płacisz podatki za każdy okres wypłaty za mniej. Możesz zamiast tego skorzystać z potrącenia z góry na swoją roczną deklarację podatku dochodowego.
Inwestowanie w Keogha
Podobnie jak w przypadku tradycyjnego 401 (k), pieniądze przeznaczone na Keogha można zainwestować odroczonego podatku do momentu przejścia na emeryturę, począwszy od wieku 59 1/2 lat, ale nie później niż w wieku 70 lat. Wypłaty dokonane przed tym terminem są opodatkowane na poziomie federalnym i ewentualnie poziom stanu, plus zapłacisz 10-procentową karę. Istnieją jednak wyjątki od tych reguł, w zależności od kondycji fizycznej i finansowej.
Pieniądze w planie Keogha można zainwestować w akcje, obligacje, fundusze inwestycyjne i inne rodzaje inwestycji.
Plan Keogha musi zostać ustalony przed końcem roku, w którym chcesz otrzymać odliczenie, ale możesz wnieść wkłady Keogh za ubiegły rok, kiedy złożysz zeznanie podatkowe do połowy kwietnia lub, jeśli złożyć wniosek, przez w połowie października.
Plany Keogha wymagają dużej ilości dokumentów rocznych. Formularz IRS 5500 należy składać każdego roku i wymaga on pomocy księgowego lub finansowego. Jest to jeden z głównych powodów, dla których Keoghs może być skomplikowany dla przeciętnego samozatrudnionego. Porozmawiaj z doradcą finansowym lub podatkowym przed ustaleniem planu Keogha.
Zastrzeżenie: Treść na tej stronie jest przeznaczona wyłącznie do celów informacyjnych i dyskusyjnych i nie należy jej interpretować jako porady inwestycyjnej. W żadnym wypadku informacje te nie stanowią rekomendacji kupna lub sprzedaży papierów wartościowych.