Rachunek finansowy jest częścią bilansu płatniczego danego kraju. Pozostałe dwie części to rachunek kapitałowy i rachunek bieżący .
Rachunek kapitałowy mierzy transakcje finansowe, które nie wpływają na dochody, produkcję lub oszczędności. Przykłady obejmują międzynarodowe transfery praw do wierceń, znaków towarowych i praw autorskich. Rachunek bieżący mierzy międzynarodowy handel towarami i usługami plus dochód netto i płatności przelewem.
Konto finansowe ma dwa główne subkonta. Pierwszym z nich jest własność krajowa zagranicznych aktywów. Jeśli to się zwiększy, dodaje się do konta finansowego. Drugi subkont jest własnością zagraniczną krajowych aktywów. Jeśli się to zwiększy, odejmuje od rachunku finansowego danego kraju.
Rachunek finansowy zawiera zestawienie zmian w całości posiadanych aktywów międzynarodowych. Możesz dowiedzieć się, czy ilość posiadanych aktywów wzrosła lub spadła. Nie informuje Cię, ile obecnie trwa całkowita ilość aktywów.
Dwie subkonta rachunku finansowego
Składniki rachunku finansowego są praktycznie takie same na każdym subkoncie.
Jedyną różnicą jest to, czy dany składnik majątku jest własnością osoby w kraju, czy obcokrajowca. Ale kiedy rząd jest zaangażowany, specjalne warunki są używane dla niektórych aktywów, które posiada. W związku z tym elementy kont finansowych powinny być badane w ramach każdego z dwóch głównych subkont.
1. Krajowa własność zagranicznych aktywów: Ten subkonta dzieli się dalej na trzy rodzaje własności: prywatne, rządowe i rezerwy banku centralnego.
Bez względu na to, która jednostka jest właścicielem aktywów zagranicznych, zwiększenia przyczyniają się do nadwyżki na rachunku finansowym.
1. Krajowa własność zagranicznych aktywów: Subkonto jest dalej dzielone na trzy rodzaje własności: rezerwy prywatne, rządowe i banku centralnego. Bez względu na to, która jednostka jest właścicielem aktywów zagranicznych, zwiększenia przyczyniają się do nadwyżki na rachunku finansowym.
Właścicielami prywatnymi mogą być osoby fizyczne lub firmy. Ich aktywa obejmują:
- Depozyty w bankach zagranicznych.
- Pożyczki dla obcokrajowców.
- Papiery wartościowe spółek z udziałem kapitału zagranicznego.
- Bezpośrednie inwestycje dokonywane w innych krajach.
- Towary, takie jak złoto, przechowywane w innych krajach.
Właściciele rządowi mogą być na poziomie federalnym, stanowym lub lokalnym. Większość zagranicznych aktywów należy do rządu federalnego. Jego aktywa mogą obejmować wszystkie powyższe, ale większość to złoto, a waluty zagraniczne są utrzymywane w rezerwie. Składnik ten obejmuje również pozycję rezerwową rządu w Międzynarodowym Funduszu Walutowym .
Krajowy bank centralny może być właścicielem wszystkich powyższych pozycji, z wyjątkiem pozycji rezerwowej w MFW. Ponadto jest właścicielem swapów walutowych z innymi bankami centralnymi.
2. Zagraniczne prawo własności do aktywów krajowych: Subkonto to jest dalej podzielone na dwa rodzaje własności: prywatne i zagraniczne aktywa oficjalne.
Kiedy cudzoziemcy zwiększają własność aktywów kraju, zwiększa deficyt na rachunku finansowym.
Te aktywa krajowe obejmują:
- Depozyty posiadane przez obcokrajowców znajdujące się w bankach tego kraju.
- Kredyty udzielane przez banki zagraniczne bankom krajowym.
- Zagraniczne prywatne zakupy krajowych obligacji rządowych, takich jak amerykańskie obligacje skarbowe .
- Korporacyjne papiery wartościowe, takie jak akcje i obligacje, będące własnością obcokrajowców.
- Bezpośrednie inwestycje zagraniczne , takie jak reinwestowane zyski, akcje i zadłużenie.
- Inne długi wobec obcokrajowców.
- Ciężkie aktywa, takie jak złoto i inne towary.
- Waluta kraju.
Zagraniczne aktywa oficjalne obejmują:
- Wszystkie wymienione wyżej aktywa są własnością zagranicznych rządów lub zagranicznych banków centralnych.
- Przesyłki netto waluty krajowej do zagranicznych rządów lub zagranicznych banków centralnych.
Rachunki finansowe mierzą zmianę w międzynarodowej własności aktywów.
Nie należy tego mylić z dochodami, takimi jak odsetki i dywidendy, które są wypłacane na posiadanych aktywach. To jest mierzone na rachunku bieżącym .
Sposób, w jaki rachunek finansowy jest częścią bilansu płatniczego
Rachunek finansowy stanowi duży składnik bilansu płatniczego. Jeśli rachunek finansowy ma wystarczająco dużą nadwyżkę, może pomóc zrekompensować deficyt handlowy . To naprawdę nie jest dobra rzecz. Oznacza to, że kraj wyprzedaje swoje aktywa, aby zapłacić za zakupy zagranicznych towarów i usług. To jest jak sprzedawanie swojej ziemi, żeby zapłacić za zakupy spożywcze. Lepiej byłoby zainwestować w ten kraj, hodując go, aby uprawiał własne jedzenie. Nie można sprzedać wszystkich swoich zasobów za coś, co można zużyć.
Saldo wpłat
- Rachunek bieżący
- Konto kapitałowe
- Konto finansowe