Czy każdy powinien mieć gwarantowany dochód?
Plany różnią się tym, kto otrzymuje dochód. Niektórzy płaciliby każdemu obywatelowi, niezależnie od dochodu.
Inni płaciliby tylko tych, którzy są poniżej granicy ubóstwa, bez względu na to, czy pracują, czy nie. Jedna propozycja zapłaciłaby tylko tym, którzy pozostali bez pracy ze względu na robotykę, plan, który popiera 48 procent Amerykanów.
Rząd wysyła czek, ale plany różnią się od tego, kto finansuje dochód. Niektóre plany wymagają podwyżki podatków dla bogatych. Inni mówią, że korporacje powinny być opodatkowane .
Cel, powód
W 1967 roku Martin Luther King Jr powiedział, że gwarantowany dochód zlikwidowałby biedę. Oznacza to również zmniejszenie nierówności dochodów .
Ekonomista Milton Friedman zaproponował ujemny podatek dochodowy. Ubodzy otrzymaliby ulgę podatkową, gdyby ich dochody spadły poniżej minimalnego poziomu. Byłoby to równoznaczne z opłatą podatkową dla rodzin zarabiających powyżej minimalnego poziomu.
W 2018 roku współzałożyciel Facebooka Chris Hughes przedstawił swój plan w swojej książce "Fair Shot". Twierdzi on, że pracownicy, studenci i opiekunowie z USA zarabiający 50 000 $ lub mniej rocznie powinni otrzymać gwarantowany dochód w wysokości 500 $ miesięcznie.
"Gotówka to najlepsza rzecz, jaką możesz zrobić, aby poprawić wyniki zdrowotne, wyniki edukacji i wyciągnąć ludzi z ubóstwa" - powiedział Hughes.
Gwarantowany dochód Hughes jest finansowany z podatków od 1 proc. Będzie działać poprzez modernizację uzyskanego kredytu podatkowego.
Dla Hughesa to jedyne rozwiązanie dla gospodarki, w której "mała grupa ludzi staje się bardzo, bardzo bogata, podczas gdy wszyscy inni walczą, aby związać koniec z końcem." Hughes powiedział, że automatyzacja i globalizacja zniszczyły rynek pracy.
Stworzyło wiele pracy w niepełnym wymiarze czasu, umów i tymczasowych. Ale te stanowiska nie są wystarczające, aby zapewnić przyzwoity poziom życia .
Mark Zuckerberg i Bill Gates zgadzają się. Twierdzą, że automatyzacja zasadniczo zmieniła strukturę amerykańskiej gospodarki. Sir Richard Branson powiedział, że gwarantowany dochód jest nieunikniony. Sztuczna inteligencja zajmie zbyt wiele miejsc pracy. Elon Musk powiedział, że robotyka odbierze pracę większości ludzi, więc jedynym rozwiązaniem jest uniwersalny dochód.
Plusy
Bezwarunkowy podstawowy dochód pozwoliłby pracownikom czekać na lepszą pracę lub wynegocjować lepsze wynagrodzenie. Mogliby poprawić swoją rynkowość, powracając do szkoły. Mogli nawet rzucić pracę, by zaopiekować się krewnym.
Wyeliminowałoby to problem z istniejącymi programami pomocy społecznej, które utrzymują ludzi "w pułapce ubóstwa". Jeśli beneficjenci pomocy społecznej zarabiają zbyt wiele, tracą kupony żywnościowe, bezpłatną opiekę medyczną i bony mieszkaniowe.
Obecne programy pomocy społecznej są również skomplikowane dla administratorów i odbiorców. Prosta wypłata gotówki zmniejszyłaby biurokrację. Zastąpi bony mieszkaniowe, znaczki żywnościowe i inne programy.
Prostota programu oznacza, że mniej kosztowałoby to rządy. Płatności gotówkowe, które trafiły do wszystkich, wyeliminowałyby kosztowną dokumentację związaną z weryfikacją dochodu. Konserwatywny senator Utah Lee powiedział Heritage Foundation: "Nie ma powodu, aby rząd federalny utrzymywał 79 różnych programów sprawdzonych pod względem środków." Tylko wnioskodawcy o niskich dochodach kwalifikują się do przetestowane programy.
Niektóre kraje obawiają się spadku liczby urodzeń. Gwarantowany dochód dałby młodym parom pewność siebie potrzebną do założenia rodziny. Zapewniłoby to także pracownikom pewność, że podniosą płace. Z makroekonomicznego punktu widzenia dałoby to społeczeństwu bardzo potrzebny balast podczas recesji .
Cons
Gdyby wszyscy nagle otrzymali podstawowy dochód, spowodowałoby to inflację . Większość natychmiast wydawałoby dodatkową gotówkę, podnosząc popyt . Detaliści zamówią więcej, a producenci będą próbować produkować więcej. Ale jeśli nie mogliby zwiększyć podaży, podnieśliby ceny. Wyższe ceny wkrótce sprawią, że podstawy będą niedostępne dla osób znajdujących się w dolnej części piramidy dochodów. W dłuższej perspektywie gwarantowany dochód nie podniesie poziomu życia.
Gwarantowany dochód wystarczający do wyeliminowania ubóstwa byłby zbyt kosztowny.
W 2012 roku było 179 milionów dorosłych w wieku produkcyjnym. Kosztowałby 2,14 tryliona dolarów, aby każdego roku wypłacić każdemu z nich 11 945 USD (poziom ubóstwa). Ale zastąpiłoby to istniejące programy opieki społecznej, które kosztowałyby 1 bilion dolarów rocznie. W ten sposób zwiększyłoby deficyt o 1,2 biliona dolarów, czyli o 7,5% całkowitej produkcji w tym roku.
Aby zaoszczędzić pieniądze, niektóre programy nie płacą tak dużo. Jednak badania pokazują, że płatności w wysokości kilkuset dolarów nie są wystarczające, aby spowodować rzeczywistą zmianę w życiu osób dotkniętych ubóstwem.
Gdyby wszyscy otrzymali darmowy dochód, mógłby usunąć motywację do ciężkiej pracy. Oren Cass, starszy pracownik Instytutu Manhattan twierdzi, że praca będzie wydawała się opcjonalna. Wielu odbiorców woli żyć wolnymi dochodami niż dostać pracę. Nie zdobędą umiejętności pracy ani dobrego CV. Może to uniemożliwić im uzyskanie dobrej pracy w konkurencyjnym środowisku. Mogłoby to zmniejszyć już spadające wskaźniki aktywności zawodowej .
Wreszcie, taki plan byłby trudny do uchwalenia w Stanach Zjednoczonych. Większość ludzi jest przeciwna rozdawaniu tych, którzy nie pracują. Z tego powodu wiele osób jest już przeciwnych zasiłkom, a nawet zasiłkom dla bezrobotnych. Nawet podniesienie minimalnego wynagrodzenia w USA było trudne, pomimo powszechnego przekonania, że ciężko pracujący powinni zostać nagrodzeni.
Historia
W 1968 r . Administracja prezydenta Johnsona rozpoczęła test ujemnego podatku dochodowego w New Jersey. Ustalono, że beneficjenci pomocy społecznej otrzymali wyższą płatność z tego programu niż ze standardowego podatku dochodowego. Program płacący wyższą stawkę został przetestowany w Seattle i Denver. Wyniki wykazały mniejszą motywację do pracy. Rozbił także rodziny, ponieważ mężowie i żony nie musieli już pozostać razem ze względów finansowych. Koszty administracyjne były bardzo wysokie w przypadku obu programów.
Uzyskany kredyt z tytułu podatku dochodowego jest formą gwarantowanego dochodu. Zapewnia procentową ulgę podatkową za każdego dolara dochodu do maksymalnej kwoty kredytu. Ponieważ kredyt wzrasta wraz z dochodami, promuje motywację do pracy. Ale gdy dochód osiąga maksymalny poziom, ulga podatkowa kończy się i maleje. To zniechęca do zarabiania więcej. Badanie z 1990 r. Wykazało, że 40 procent świadczeń wypłacono rodzinom, które nie kwalifikują się do EITC.
Aktualne przykłady
Alaska ma program gwarantowanych dochodów od 1982 roku. Alaska Permanent Fund wypłaca każdemu mieszkańcowi do 1 200 USD rocznie z dochodów z ropy naftowej.
Ustawodawca stanowy z Hawajów uchwalił projekt ustawy w 2017 r., Stwierdzając, że każdy ma prawo do podstawowego zabezpieczenia finansowego. Nakazał rządowi opracowanie rozwiązania, które może obejmować gwarantowany dochód.
W Oakland w Kalifornii akcelerator nasion Y Combinator zapłaci 100 rodzin od 1000 do 2 000 USD miesięcznie.
C anada eksperymentuje z programem podstawowego dochodu. Da to 4,000 mieszkańców Ontario, którzy żyją w ubóstwie 17 000 funtów rocznie lub 24 000 funtów na parę. Mogą zatrzymać połowę swoich dochodów tylko z posiadanych miejsc pracy.
Fińska próba daje 2000 bezrobotnych 560 euro miesięcznie przez dwa lata, nawet jeśli znajdują pracę. Odbiorcy twierdzą, że daje im to więcej motywacji do znalezienia dobrej pracy lub rozpoczęcia własnej działalności gospodarczej.
Program pilotażowy w Utrechcie w Holandii płaci 250 osób miesięcznie 960 euro.
Szkocja finansuje badania nad programem, który opłaca każdego obywatela do końca życia. Emeryci otrzymają 150 funtów tygodniowo. Pracujący dorośli dostają 100 funtów, a dzieci poniżej 16. roku życia płacą 50 funtów tygodniowo.
Tajwan może głosować nad podstawowym dochodem. Młodsi ludzie opuścili tereny wiejskie w poszukiwaniu godziwego wynagrodzenia. Niektórzy opuścili kraj nawet w poszukiwaniu pracy. Gwarantowany dochód może powstrzymać ich od emigracji. Pomogłoby to także pozostałym obywatelom, którzy żyją w ubóstwie. Kraj wydaje tylko 5 procent swojego produktu krajowego brutto na programy socjalne. Średnia dla krajów rozwiniętych wynosi 22 procent.
Zgodnie z propozycją rząd zapłaci 6304 NT $ miesięcznie za dzieci poniżej 18 roku życia i 12 608 GBP za miesiąc dla dorosłych. Kosztowałoby to NT 3,4 biliona dolarów, czyli 19 procent PKB. Aby go sfinansować, Tajwan pobierałby 31-procentowy podatek od dochodów powyżej 840 000 NT rocznie. W rezultacie program zwiększyłby dochody dwóch trzecich populacji. Bogatsza trzecia straciłaby NT 710 miliardów dolarów.
W 2016 r. Szwajcaria głosowała przeciwko powszechnym dochodom. Rząd zaproponował płacenie każdemu mieszkańcowi 2500 franków szwajcarskich miesięcznie.
Ekonomiści Kalle Moene i Debraj Ray proponują system płatności powiązany z wynikami gospodarczymi kraju. Sugerują, że 10 do 12 procent PKB trafia bezpośrednio do powszechnych płatności dochodów. Korzyścią jest to, że automatycznie wzrasta wraz z krajowym dobrobytem i inflacją.
Już za wcześnie, by stwierdzić, czy te programy pilotażowe będą działać. Prostota uniwersalnego dochodu czyni ją atrakcyjną alternatywą dla programów opieki społecznej. Jednak jego zwolennicy nie zasugerowali rozwiązania kilku potencjalnych problemów.