Wpływ Donalda Trumpa na dolara amerykańskiego i walutę

Tam idzie dolara, znowu

Kiedy dolar się załamuje, ludzie o skłonnościach finansowych martwią się i nie bez powodu. Jako waluta rezerwowa globalnej gospodarki, dolar amerykański jest odpowiedzialny za wycenianie aktywów na całym świecie, podobnie jak towary, i pożyczany jest na całym świecie jako płynne, wysoce wiarygodne źródło finansowania, które jest dostępne za granicą. Kiedy pożyczone dolary stają się bardziej wartościowe i muszą zostać zwrócone w mniejszej wartości (na względnej skali) waluty w pożyczonej ilości stają się większe, ponieważ trudniej jest je spłacić.

W ciągu ostatnich 10 lat czasy agresywnej siły dolara zdarzały się w 2008 roku, kiedy rozpoczął się kryzys kredytowy, doszło do globalnego niedoboru dolarów i agresywnego przejścia do amerykańskich obligacji skarbowych, które uważane są za najbezpieczniejszą inwestycję na świecie. Widzieliśmy także znaczną siłę dolara w 2014 r., Kiedy Rezerwa Federalna zaczęła omawiać zacieśnienie polityki pieniężnej, ponieważ reszta świata, podobnie jak Europejski Bank Centralny i Bank Japonii, a ostatnio Bank Anglii, rozluźnia politykę, by pobudzać wzrost i wspierać sektor eksportowy. .

Agresywnej sile dolara w drugiej połowie 2014 r. Towarzyszyły rynki krachowe i towarowe, w szczególności rynek ropy naftowej. W związku z pogorszeniem koniunktury na rynkach towarowych, widzimy wiele walut surowcowych, takich jak dolar australijski, dolar nowozelandzki i dolar kanadyjski gwałtownie spadają w stosunku do dolara amerykańskiego.

Od 9 listopada 2016 r. Indeks dolara amerykańskiego (DXY) wzrósł do poziomów niewidocznych od 2003 r., A biorąc pod uwagę 21 miesięcy konsolidacji od marca 2015 r. Do listopada 2016 r., Niektórzy obawiają się, że bolesna siła dolara, jaką widzieliśmy w Rok 2008 i rok 2014 znów są na porządku dziennym.

Efekt Trumpa

Rynki zazwyczaj poruszają się najbardziej agresywnie, gdy zaskoczy ich niespodzianka. Modele finansowe często nazywają to egzogenicznym szokiem. Podczas gdy zwycięstwo Trumpa w wyścigu prezydenckim w USA w 2016 r. Nie pasuje do tradycyjnej definicji egzogenicznego szoku, zwanego także czasem czarnym łabędzią, to pokazuje rosnący trend pozornie mało prawdopodobnych wydarzeń.

Przed wyborami w Stanach Zjednoczonych większość ekonomistów i uczestników rynku uważało, że brytyjskie głosowanie w referendum w sprawie UE, które doprowadziłoby do tego, że " Brexit " jest prawie niemożliwe, ale na koniec "głosujcie zostaw". Pomimo głosowania za referendum w sprawie UE, które odbyło się 24 czerwca 2016 r., Rynek wciąż doświadcza zmienności szokowej po Brexitach. Ta zmienność doprowadziła do ostrych ruchów wartości GBP na rynku kasowym miesięcy po głosowaniu, ponieważ wielu inwestorów nadal nie ma pewności, jak dokładnie brytyjska gospodarka będzie się rozwijać poza tradycyjnym stosunkiem do umowy o handlu zawartej na wspólnym rynku UE.

Szybko do przodu do tygodnia po wyborach prezydenckich w USA i rynkach finansowych wydaje się działać w stanie zdezorientowany szczęścia. Zamieszanie może znaleźć źródło, ponieważ wielu rozumie, że kandydat w dowolnym wyborach ma bardziej radykalne poglądy niż prezydent lub wybrany urzędnik. Jednak od kiedy Donald Trump postawił się na outsidera, który chce grać według własnych reguł, wielu oczekuje jego programów , które spowolnią trend globalizacji, by przynieść korzyści dolarowi kosztem innych gospodarek.

Ucząc się o rynkach walutowych 101, jedną z dominujących sił determinujących wartości walutowe są przepływy handlowe i kapitałowe.

Przepływy handlowe pochodzą z przepływu zleceń eksportu i importu do kraju. Przepływy kapitałowe pochodzą z przepływu zamówień inwestycji do iz danego kraju.

Naturalnie handel odbywa się w kraju postrzeganym jako mający absolutną lub porównywalną przewagę w wytwarzaniu pożądanego dobra bardziej niż w innych krajach. Większość deprecjacji waluty, która miała miejsce z luźniejszym programem polityki pieniężnej, została nazwana jako zapewniająca przewagę konkurencyjną dla ich eksportu do globalnego zakupu. Jednak, jak już wcześniej wyjaśniliśmy, wiele z tych gospodarek kończyło się niepożądanymi silniejszymi walutami z powodu zaskakująco dużej nadwyżki na rachunku obrotów bieżących .

Przepływy kapitałowe opierają się na inwestycjach za granicą ze względu na stabilne gospodarki, w których stabilizują się gospodarki, a stopa zwrotu przekracza oczekiwaną premię za ryzyko związaną z inwestowaniem w innym kraju.

W większości krajów wielkiego kryzysu finansowego, kiedy banki centralne zdecydowały się obniżyć stopy referencyjne poniżej zera, w większości przypadków w okolicach zera, gospodarki o relatywnie wyższych stopach oprocentowania zwykle przyciągały kapitał z całego świata w tym, co było znane. jako "polowanie na plon".

Komponent inflacyjny

Względne oczekiwania inflacyjne są kluczowym elementem wyceny walutowej. Jednym z najprostszych sposobów na uchwycenie oczekiwań inflacyjnych jest rynek długu państwowego, w szczególności poprzez poszukiwanie wyższych zysków. Większe zyski mają tendencję do komunikowania się i niechęci do rozliczania się ze stałych płatności kuponowych, gdy tylko jest to możliwe, że inflacja zbliża się do siły nabywczej inwestora, lub lepsze zyski można uzyskać na innych rynkach, takich jak akcje lub towary.

W środę po wyborach prezydenckich 10-letnia nota Skarbu USA wzrosła o rekordową kwotę w ciągu dnia. Ostry ruch wyższe rentowności, któremu towarzyszy spadek ceny aktywów, oznacza sprzedaż papierów dłużnych ze stałymi płatnościami kuponowymi.

Podstawowym poglądem lub logiką jest to, że kongres większościowy w Stanach Zjednoczonych pod rządami republikańskiego prezydenta, który zbudował karierę w zakresie wykorzystywania bilansów do budowy infrastruktury, prawdopodobnie wspierałby bodziec fiskalny, który mógłby doprowadzić do inflacji. Inne główne banki centralne nadal zmagają się z dezinflacją lub deflacją i przyglądają się nowym formom poluzowania polityki pieniężnej.

Oczekiwana inflacja Stanów Zjednoczonych na potencjalne bodźce fiskalne może doprowadzić do większej rozbieżności w polityce pieniężnej, podobnie jak w 2014 r. Rozbieżność w agresywnej polityce pieniężnej zyskała miano "taperów" i została częściowo przypisana za opóźnienie w zacieśnianiu polityki pieniężnej. Rezerwa Federalna, aby zapobiec zbyt wielkim niezgodom w globalnej gospodarce. Jednak zaledwie kilka lat później możemy znaleźć Fed w tej samej zagadce, ale z mniejszą liczbą alternatyw.

Rozbieżność w polityce pieniężnej

Najłatwiejszym miejscem, w którym można rozróżnić skrajne rozbieżności w polityce pieniężnej, jest Bank Japonii i Rezerwa Federalna, gdyby Rezerwa Federalna zaczęła podwyżki stóp kilka razy w roku. We wrześniu Bank Japonii wprowadził kontrolę krzywej rentowności [wstawić link]. Ich założeniem było ustalenie 10-letniej stopy zwrotu na 0%, co pomogłoby wesprzeć pożyczkę na sfinansowanie rządowych projektów infrastrukturalnych z docelową stopą zwrotu. Ten rodzaj sztywnej krzywej dochodowości w drodze rządowego nakłonienia do zakupu długu publicznego można uznać za formę pieniędzy helikopterów lub zapewniającą inwestycję rządową w inwestycję bez ryzyka.

W ciągu kilku tygodni po wyborach prezydenckich w Stanach Zjednoczonych widzieliśmy, że spread między 10-letnim amerykańskim papierem skarbowym a dziesięcioletnią obligacją rządu japońskiego wzrósł o prawie 230 punktów bazowych z ~ 150 punktów bazowych. Ekstremalne rozszerzenie porównywalnych rządowych papierów dłużnych wskazuje na rozbieżność polityki pieniężnej i odegrało kluczową rolę i może nadal odgrywać rolę w gwałtownym wzroście USD / JPY z poziomu 99/101, który widzieliśmy tego lata.

Oprócz słabego japońskiego jena cena euro w stosunku do dolara amerykańskiego spadła także do najniższych w 2016 r. Po wyborach prezydenckich w USA. Wielu przygląda się politycznym konfliktom, jak również potencjalnemu złagodzeniu Europejskiego Banku Centralnego, ponieważ Fed może zostać poparty agresywnym zaostrzeniem, aby okiełznać inflację jako powód do kupowania dolarów amerykańskich wobec innych głównych walut.

Komponent handlowy

Komponent handlowy, który doprowadził do siły Dolara, jest po części spekulacją i częściowo odjęciem logiki, że kraje, które najbardziej skorzystały na wolnym handlu, prawdopodobnie ucierpią na ich koszt z korzyścią dla dolara amerykańskiego w nadchodzących latach. Logika tego argumentu wynika z prawdopodobnej zmiany umów handlowych w ramach toczącej się administracji prezydenta Stanów Zjednoczonych.

W poniedziałek 21 listopada 2016 r. Prezydent-elekt Donald Trump zauważył, że będzie dążył do wycofania Stanów Zjednoczonych z Partnerstwa Trans-Pacyficznego lub TPP. Mówiąc konkretnie, Trump oświadczył: "Zamierzam wydać powiadomienie o zamiarze wycofania się z Partnerstwa Trans-Pacyficznego, potencjalnej katastrofy dla naszego kraju. "Zamiast tego wynegocjujemy uczciwe, dwustronne umowy handlowe, które przyniosą miejsca pracy i przemysł z powrotem na amerykańskie wybrzeża".

TPP ma Japonię i Stany Zjednoczone wraz z innymi azjatyckimi gospodarkami, które mogą dołączyć do Chin i pokazuje, że prezydent-elekt Trump nie chce uczestniczyć w umowach handlowych, w których Stany Zjednoczone nie mają dodatniej wartości bieżącej netto. Krótko po tym, jak Trump wyraził zamiar wyjęcia USA z TPP, premier Shinzo Abe z Japonii zauważył, że rozpadniecie się bez zaangażowania Stanów Zjednoczonych stwierdzając: "Bez TPP TPP nie miałoby sensu".

Podczas gdy TPP jest jednym z przykładów, pomocne jest pokazanie, w jaki sposób Stany Zjednoczone mogą zacząć wycofywać się z zamierzonych transakcji handlowych, które mogłyby postawić na głowie makroekonomiczną ideę globalnego wolnego handlu.

Ponadto, gdy mniejsze gospodarki lub kraje z nadwyżkami handlowymi, takimi jak kraje zależne od eksportu lub kraje zależne od surowców , zaczynają odczuwać potencjalny gniew handlowy nowej administracji, można nadal rozwijać oczekiwany przepływ handlowy. Taka odwrotna tendencja mogłaby nadal oznaczać umocnienie się USD i osłabienie innych walut, które są uzależnione od handlu zewnętrznego i finansowania.

Co obejrzeć Going Forward

Aby uzyskać skrót na temat tego, co należy obserwować, miej oko na indeks dolara, aby sprawdzić, czy 14-letnie maksima będą kontynuowane. Kolejnym kluczowym rynkiem finansowym do obejrzenia byłby dług publiczny, a dokładniej spready między porównywalnym długiem rządowym, takim jak 10-letni spread amerykańskiego do Japonii.

Jeżeli krzywa rentowności i spready będą się nadal pogłębiać, prawdopodobnie wskazywałoby to na dalszą siłę dolara i prawdopodobne osłabienie jena, a także na osłabienie innych ujemnych stóp procentowych . Kolejnym rynkiem długów państwowych jest dwuletnia rentowność USA. Rentowność 2-letnich stanów w USA jest postrzegana jako wskaźnik oczekiwanej polityki Rezerwy Federalnej w nadchodzących latach. W ciągu ostatnich dwóch miesięcy zaobserwowaliśmy 2-letnie zyski w USA z ~ 75 punktów bazowych do blisko 110 punktów bazowych. Biorąc pod uwagę tendencję Rezerwy Federalnej do podwyżki stóp o 25 punktów bazowych, kiedy uznają to za stosowne, taki wzrost dwuletnich stóp procentowych wskazuje, że 1½ podwyżki stóp Rezerwy Federalnej stały się cenami od wyborów do 2018 roku.

Dalszy wzrost rentowności w ciągu dwóch lat wskazywałby na bardziej agresywne działania Rezerwy Federalnej w świetle przewidywanej inflacji, co mogłoby dodatkowo przyspieszyć silny trend w dolarze amerykańskim.

Oprócz długu państwowego inwestorzy mogą śledzić wyniki rynków wschodzących w stosunku do dolara amerykańskiego. Pod koniec 2016 r. Popularnymi rynkami wschodzącymi, które mogłyby dać wyraz dalszej sile USD na szerszą skalę, byłby Rand południowoafrykański, peso meksykańskie i chiński juan .