Notowania giełdowe, korekty i spadki w historii
Katastrofa to dotkliwy punkt i procentowy spadek w ciągu dnia lub dwóch transakcji. Jest naznaczony jej nagłym wzrostem. Korekta na rynku akcji jest bardziej stopniowym spadkiem, który wynosi co najmniej 10 procent z 52-tygodniowego maksimum.
Kiedy ceny spadają o 20 procent, staje się on niedźwiedzim rynkiem .
Historia
W jaki sposób ostatnia awaria w porównaniu do innych spadków, spadków i awarii? Oto przegląd największych spadków od 1929 roku.
Krach na giełdzie z 1929 roku rozpoczął Wielki Kryzys . W ciągu czterech dni ceny akcji spadły o 25 procent. Zaczęło się 24 października 1929 roku, który teraz nazywa się Czarny Czwartek. Ceny akcji spadły o 11 procent. Odzyskiwały one wtedy, gdy sprzedano 12,9 miliona akcji . To była potrójna zwykła ilość. Handlowanie w piątek wydawało się normalne. Ale rynek w Black Monday spadł o kolejne 13 procent. Stało się tak pomimo prób bankierów, aby powstrzymać panikę. Następnego dnia, w Czarny Wtorek, rynek spadł o kolejne 11 procent. Utrata zaufania na Wall Street pomogła w rozpoczęciu Wielkiego Kryzysu. Dow nie odzyskał poziomu sprzed katastrofy do 23 listopada 1954 roku.
Czarny poniedziałek , katastrofa z 1987 roku , miał miejsce 19 października 1987 roku.
Dow spadł o 20,4 procent, co stanowi największą jednodniową procentową stratę w historii giełdowej. Minęły dwa lata, zanim rynek wrócił do poziomu sprzed katastrofy. Awaria nastąpiła o 43 procent wcześniej niż w tym roku.
Przyczyniły się do tego trzy czynniki. Po pierwsze, handlowcy martwili się o anty-przejęcie ustawodawstwa przeprowadzającego się przez Kongres.
Po drugie, zagraniczni inwestorzy zaczęli sprzedawać, gdy sekretarz skarbu ogłosił, że może obniżyć wartość dolara. Po trzecie, ilościowe programy handlowe pogorszyły straty. Agresywna polityka pieniężna Rezerwy Federalnej zapobiegła katastrofie spowodowanej recesją.
Azjatycki kryzys finansowy wystąpił 27 października 1997 r. Dow spadł o 554,26 punktu w reakcji na 6-procentowy spadek indeksu Hang Seng w Hongkongu. Inwestorzy zareagowali na dewaluację waluty w Azji. Rosja dokonała dewaluacji swojej waluty i nie wywiązała się ze swoich obligacji. Spadek na rynku akcji przyczynił się do uruchomienia długoterminowego kryzysu zarządzania kapitałem .
Awaria dot-com miała miejsce na NASDAQ od marca 2000 r. Indeks technologii osiągnął szczyt 5 048,62 z 10 marca 2000 r. W dniu 3 kwietnia spadł o 7,6 procent, czyli 349,15 punktów. W kwietniu spadł on o 7,1 procent, 12 kwietnia o 9,7 procent, a 18 kwietnia o 7,2 procent. Odnotowano również znaczne spadki 30 maja (7,9 procent), 13 października (7,9 procent) i 19 października (7,8 procent). Najgorsza katastrofa roku miała miejsce 5 grudnia, kiedy spadła o 10,5 procent. 20 grudnia spadło o 7,1 proc. NASDAQ zakończył rok na poziomie 2 470,52, tracąc 51,1 procent swojej wartości z najwyższego poziomu.
Awaria dot-com została spowodowana przez inwestorów, którzy stworzyli bańkę w high-tech cen akcji. Myśleli, że wszystkie firmy technologiczne mają zagwarantowane pieniądze. Nie zdawali sobie sprawy, że korporacyjne zyski tech zostały spowodowane przestrogą Y2K. Firmy kupiły nowe systemy komputerowe, aby upewnić się, że ich oprogramowanie zrozumie różnicę między 2000 a 1900 rokiem. W tamtych czasach potrzebne były tylko dwa pola dat, a nie cztery wymagane do rozróżnienia dwóch wieków. Książka, Irrational Exuberance , stała się sławna, ponieważ wyjaśniła mentalność stada, która stworzyła bańkę technologiczną w 2000 roku.
Po atakach z 11 września , rynki zamknięto na cztery dni. Po ponownym otwarciu 17 września 2001 r. Dow stracił 685 punktów. To był 7 procent spadku. Gospodarka weszła w recesję w 2001 roku w marcu.
Groźby wojny utrzymywały Dow do końca 2002 roku.
Krach na rynku w 2008 r. Rozpoczął się spadkiem 797,68 punktu Dow w dniu 29 września 2008 r. W tym czasie był to największy spadek w historii nowojorskiej giełdy. Spadło z 11 143,13 do 10 365,45, co oznacza spadek o 7 procent. Inwestorzy wpadli w panikę, gdy Senat zagłosował przeciwko ustawie o pomocy finansowej . Bez interwencji rządu inne banki podążałyby za bankructwem Lehman Brothers. Dow stracił ponad 50 procent swojej wartości między szczytem z 2007 r. A dnem w marcu 2008 r.,
Dow spadł o 680 punktów w dniu 1 grudnia 2008 roku . Był to 8-procentowy spadek, z 8 829.04 do 8149,09. Inwestorzy zareagowali na raport National Bureau of Economic Research, który stwierdził, że recesja rozpoczęła się 11 miesięcy wcześniej.
Flash crash nastąpił w dniu 6 maja 2010 r. Podczas handlu w ciągu dnia, Dow spadł o 998 punktów w ciągu zaledwie kilku minut, z 9-procentowym spadkiem. Usterka techniczna wystąpiła, gdy programy handlu ilościowego zostały zamknięte bez wyraźnego powodu. Katastrofa ujawniła, jak wrażliwe są rynki na usterki komputera. Analitycy winą za katastrofę obawiali się nowego greckiego kryzysu zadłużenia .
24 sierpnia 2015 r. Dow stracił 1089 punktów we wczesnych transakcjach. Był to spadek o 6,6 procent. Indeks zakończył dzień w dół 588 punktów. Inwestorzy wpadli w panikę, gdy ceny ropy spadły poniżej 40 USD za baryłkę. Obawiali się, że takie niskie ceny zmniejszą dochody przedsiębiorstw sprzedających ropę naftową.
W lutym 2018 r . Dow spadł o 2 2770,96 punktów w trzy dni sesyjne. 5 lutego stracił 117,211 punktów na koniec dnia, co było największą stratą punktów w historii . W ciągu dnia spadł on o 1600. Wielu uważało, że program komputerowy działa w amoku. Sarah Ponczek z Bloomberg opisał, w jaki sposób "... uporządkowana wyprzedaż spadła, biorąc Dow z dołu o około 700 punktów, aż do 1600. Szybko powrócił do zdrowia." Mimo wszystko, było to zmniejszenie o 8,5 procent, a nie katastrofa.
Dow odzyskał kolejne dwa dni, ale stracił 102,18 punktów w dniu 8 lutego. Pod koniec dnia Dow spadł o 10,4 procent z rekordowego poziomu 26,166,71 w dniu 26 stycznia 2018 roku. Od czasu, gdy upłynęło prawie dwa tygodnie, to nie jest katastrofa. Ale ponieważ jest 10 procent poniżej poziomu wysokiego, jest to korekta. Inwestorzy obawiają się skutków rosnących stóp procentowych dla gospodarki i długu publicznego.