Spojrzenie na różnice pomiędzy aktywnymi i pasywnymi funduszami
Fundusze giełdowe (ETF) ułatwiły niż kiedykolwiek kupowanie i sprzedaż pasywnie zarządzanych indeksów, a coraz większa liczba inwestorów zaczyna kwestionować wyniki aktywnie zarządzanych funduszy. Z drugiej strony wielu aktywnych menedżerów twierdzi, że ich strategie mogą pomóc zmniejszyć ryzyko portfela i potencjalnie wygenerować wyższe zwroty, co może poprawić zwroty skorygowane o ryzyko.
Najważniejszym czynnikiem decydującym o tym, że inwestorzy decydują o funduszach aktywnych i pasywnych, są skorygowane o ryzyko zwroty nadwyżkowe w porównaniu z indeksem odniesienia. Z definicji fundusze pasywne odpowiadają dochodom rynkowym, inwestując w szeroki koszyk aktywów, podczas gdy aktywni zarządzający funduszami muszą znaleźć sposoby na lepsze wyniki niż rynek lub obniżenie ryzyka przy takich samych zwrotach, aby osiągnąć lepsze wyniki.
Jednocześnie inwestycje międzynarodowe mogą mieć większe możliwości dla aktywnych zarządzających funduszami, aby generować zwroty skorygowane o ryzyko.
Wiedza lokalna
Inwestowanie międzynarodowe jest znacznie bardziej skomplikowane niż inwestowanie krajowe, połączone z ryzykiem politycznym, płynności i walutowym . Czynniki te mogą powodować większą nieefektywność poszczególnych stad niż rynki krajowe. Aktywni menedżerowie mogą manewrować portfelem, aby wykorzystać te nieefektywności, zabezpieczając się przed tymi ryzykami, aby zmniejszyć ogólne ryzyko portfela i zwiększyć zwrot skorygowany o ryzyko.
Załóżmy na przykład, że inwestor ma wybór między krajową ETF, która inwestuje zasadniczo w różne kategorie aktywów lub aktywnie zarządzany fundusz koncentrujący się na tym kraju. Zarządzający funduszem może zauważyć, że politycy w kraju starają się znacjonalizować aktywa przemysłu energetycznego i podjąć decyzję o wyprzedaży tych aktywów w celu ograniczenia ryzyka.
Dla porównania fundusz indeksowy byłby zmuszony do utrzymywania tych aktywów i naraziłby nacjonalizację na niszczenie wartości.
Aktywni menedżerowie z wiedzą lokalną mogą pomóc przewidzieć takie rodzaje ryzyka lepiej niż przeciętny inwestor. Korzyści te mogą stać się jeszcze bardziej dotkliwe na rynkach pionierskich i rynkach wschodzących, gdzie ryzyko jest bardziej niepewne, a płynność jest niższa. Chociaż hipoteza skutecznego rynku może obowiązywać w Stanach Zjednoczonych, brak dobrze poinformowanych inwestorów może sprawić, że niektóre rynki będą mniej wydajne, co stwarza możliwości dla aktywnych menedżerów.
Podejście ręczne
Fundusze pasywne zakładają, że rynki są wydajne i koncentrują się na łagodzeniu kontrolowanych wpływów na całkowite zyski - takich jak opłaty i obroty . Innymi słowy, zakładają one, że gdyby przemysł energetyczny był zagrożony nacjonalizacją, inwestorzy już obniżyliby wyceny tych spółek, aby uwzględnić ryzyko. Zasadniczo uważa się, że tak właśnie jest, dlatego też większość aktywnych menedżerów każdego roku nie osiąga wyników lepszych niż ich indeksy porównawcze.
W poprzednim przykładzie możliwe jest, że rynek zdyskontowałby już ceny przedsiębiorstw energetycznych, zanim aktywny zarządzający funduszem zmniejszy ekspozycję.
Fundusz pasywny może w tym przypadku przewyższyć fundusz aktywny, ponieważ aktywny fundusz poniósł więcej opłat transakcyjnych i prawdopodobnie obciąża wyższy wskaźnik kosztów. Te pasywne fundusze również unikają psychologii tłumu i innych potencjalnych pułapek, które mogłyby skłonić aktywnych menedżerów do podejmowania błędnych decyzji.
Zgodnie z kartą wyników S & P Indices Versus Active (SPIVA), 87% zarządzających aktywnymi funduszami o dużej kapitalizacji osiągnęło lepsze wyniki niż indeks S & P 500 w okresie 5 lat poprzedzającym 2015 r., A 82% nie dostarczyło przyrostowych zysków w ciągu dekady poprzedzającej ten punkt . Tymczasem średni wskaźnik wydatków funduszy zarządzanych aktywnie wyniósł 1,23% w porównaniu do zaledwie 0,91% w przypadku pasywnie zarządzanych funduszy, co może mieć duży wpływ na ogólne zwroty.
Wybór między nimi
Większość inwestorów lepiej sobie radzi z pasywnie zarządzanymi funduszami, ponieważ będą one realizować zyski rynkowe przy niewielkim wysiłku.
Oznacza to, że większość inwestorów powinna poszukiwać wysoce płynnych i tanich ETF-ów lub indeksowanych funduszy inwestycyjnych ukierunkowanych na szerokie obszary geograficzne w celu maksymalizacji ich dywersyfikacji i skorygowanych o ryzyko stóp zwrotu w czasie.
Patrząc na aktywne fundusze, inwestorzy powinni dokładnie przeanalizować aktywnych menedżerów przed inwestowaniem. Lepsza alfa na powierzchni może pochodzić ze złego wyboru na potrzeby testu porównawczego - łatwego do pokonania - lub podejmowania nadmiernego ryzyka. Ważne jest również, aby przyjrzeć się wydatkom ponoszonym przez tych zarządzających funduszami, aby upewnić się, że nie są zbyt wysokie, aby można je było przezwyciężyć dzięki dodatkowym zwrotom w porównaniu do pasywnego funduszu.