Czy rząd kłamie na temat bezrobocia?
Wskaźnik U-3 jest częstością najczęściej zgłaszaną w mediach. W skali U-3, Statut Statystyki Pracy liczy tylko osoby bez pracy, które są w pracy . Aby pozostać w sile roboczej, musieli szukać pracy w ciągu ostatnich czterech tygodni.
U-6, czyli realna stopa bezrobocia, obejmuje niedoszacowanych, marginalnie zatrudnionych i zniechęconych pracowników. Z tego powodu jest prawie podwójny raport U-3.
Niepełnosprawni ludzie to pracownicy zatrudnieni w niepełnym wymiarze godzin, którzy woleliby pracę w pełnym wymiarze czasu. BLS zalicza ich do zatrudnionych i do siły roboczej.
Marginalnie dołączeni są ci, którzy szukali pracy w ostatnim roku, ale nie w poprzednich czterech tygodniach. Nie są one uwzględnione w wskaźniku aktywności zawodowej .
Wśród marginalnie powiązanych są zniechęceni pracownicy . Całkowicie zrezygnowali z poszukiwania pracy. Mogli wrócić do szkoły, zajść w ciążę lub stać się niepełnosprawnym. Mogą, ale nie muszą, wrócić do siły roboczej, w zależności od okoliczności. Kiedy nie szukają pracy w ciągu 12 miesięcy, nie są już traktowani jako marginalnie powiązani.
BLS wydaje zarówno U-3, jak i U-6 w raporcie z każdego miesiąca pracy . Co zaskakujące, nie poświęcono tak dużo uwagi mediom realnej stopie bezrobocia.
Ale nawet była przewodnicząca Rezerwy Federalnej Janet Yellen powiedziała, że rysuje jaśniejszy obraz rzeczywistego bezrobocia w USA.
Formuła realnej stopy bezrobocia z wykorzystaniem aktualnych statystyk
W marcu 2018 r. Realna stopa bezrobocia (U-6) wynosiła 8,0%. Jest to prawie dwukrotność powszechnie notowanej stopy bezrobocia (U-3) na poziomie 4,1 procent.
Oto jak obliczyć oba.
Krok 1. Oblicz oficjalną stopę bezrobocia (U-3).
U-3 = 6,585 milionów bezrobotnych / 161,763 miliona ludzi w sile roboczej = 4,1 procent.
Krok 2. Dodaj pracowników marginalnie zatrudnionych. Było 1,454 miliona ludzi, którzy byli marginalnie związani z siłą roboczą. Dodaj to zarówno do liczby bezrobotnych, jak i do siły roboczej.
U-5 = (6,585 mln + 1,454 mln) / (161,763 mln + 1,454 mln) = 8,039 mln / 163,217 mln = 4,9 proc.
Krok 3. Dodaj pracowników zatrudnionych w niepełnym wymiarze godzin. Było 5 019 milionów ludzi, którzy pracowali w niepełnym wymiarze godzin, ale woleliby pracować w pełnym wymiarze godzin. Dodaj je do bezrobotnych z marginalnymi pracownikami. Są już w pracy.
U-6 = (8,039 milionów + 5,019 milionów) / (163,1717 milionów) = 13,058 milionów / 163,217 milionów = 8,1 procent. (Źródło: "Tabela A-15," Bureau of Labor Statistics.)
Porównaj rzeczywistą stopę bezrobocia
Aby spojrzeć na to z innej perspektywy, mamy do czynienia z oficjalną stopą bezrobocia w porównaniu z realną stopą procentową od 1994 r. W tym pierwszym roku BLS zebrał dane na temat U-6. Podane stawki dotyczą stycznia każdego roku. Aby zobaczyć bezrobocie od 1929 roku, przejdź do Stopa bezrobocia na rok .
Przez lata oficjalna stawka jest nieco ponad połowę rzeczywistej stawki.
To pozostaje prawdą, bez względu na to, jak dobrze radzi sobie gospodarka. Nawet w 2000 r., Kiedy oficjalna stopa była poniżej stopy bezrobocia naturalnego na poziomie 4,5 procenta, stopa realna była prawie dwukrotnie wyższa i wynosiła 7,1 proc. W 2010 roku, kiedy stopa bezrobocia była najwyższa na poziomie 9,8 procent, realna stopa była nadal prawie dwukrotnie wyższa i wynosiła 16,7 procent.
| Rok (od stycznia) | U3 (oficjalna) | U6 (Real) | U3 / U6 | Komentarze |
|---|---|---|---|---|
| 1994 | 6,6% | 11,8% | 56% | W pierwszym roku BLS zgłosiło U6 |
| 1995 | 5,6% | 10,2% | 55% | |
| 1996 | 5,6% | 9,8% | 57% | |
| 1997 | 5,3% | 9,4% | 56% | |
| 1998 | 4,6% | 8,4% | 55% | |
| 1999 | 4,3% | 7,7% | 56% | |
| 2000 | 4,0% (rekordowo niski) | 7,1% | 56% | Giełda rozbiła się w marcu |
| 2001 | 4,2% | 7,3% | 58% | |
| 2002 | 5,7% | 9,5% | 60% | U3 najbliżej U6 |
| 2003 | 5,8% | 10,0% | 58% | |
| 2004 | 5,7% | 9,9% | 58% | |
| 2005 | 5,3% | 9,3% | 57% | |
| 2006 | 4,7% | 8,4% | 56% | |
| 2007 | 4,6% | 8,4% | 55% | |
| 2008 | 5,0% | 9,2% | 54% | |
| 2009 | 7,8% | 14,2% | 55% | Najwyższy poziom 10,2% w październiku |
| 2010 | 9,8% | 16,7% | 59% | |
| 2011 | 9,1% | 16,2% | 56% | |
| 2012 | 8,3% | 15,2% | 55% | |
| 2013 | 8,0% | 14,5% | 55% | |
| 2014 | 6,6% | 12,7% | 52% | |
| 2015 | 5,7% | 11,3% | 50% | |
| 2016 | 4,9% | 9,9% | 49% | Oba powracają na poziomy sprzed recesji |
| 2017 | 4,8% | 9,4% | 51% | |
| 2018 | 4,4% | 8,2% | 50% |
Chodzi o to, abyś porównywał jabłka z jabłkami. Jeśli powiesz, że rząd kłamie podczas recesji, musisz zrobić to samo, gdy czasy są dobre. (Źródło: "Tabela A-1. Historyczne dane gospodarstwa domowego", "Biuro Statystyki Pracy.")
Realny poziom bezrobocia nigdy nie był tak zły, jak w czasie kryzysu
Stopa bezrobocia podczas Wielkiego Kryzysu wynosiła 25 procent. Stopa bezrobocia była wówczas różnie obliczana, ale prawdopodobnie była podobna do dzisiejszej stopy. Czy realna stopa bezrobocia podczas Wielkiej Recesji kiedykolwiek osiągnęła ten poziom? Pomimo tego, co wielu ludzi mówi, proste obliczenia pokazują, że to nieprawda.
W październiku 2009 r. Oficjalna stopa bezrobocia (U-3) osiągnęła wysokość 10,2 procent. 15,7 miliona bezrobotnych było wśród 153,98 milionów osób w wieku produkcyjnym. Dodajmy do tego 2,4 miliona marginesów, w tym 808,000 zniechęconych pracowników, a otrzymasz wskaźnik U-5 wynoszący 11,6 procent. Następnie dodaj 9,3 miliona pracowników zatrudnionych w niepełnym wymiarze godzin, którzy preferują zatrudnienie w pełnym wymiarze godzin, a otrzymasz wskaźnik U-6 w wysokości 17,5 procent. To daje lepsze wyczucie bezrobocia w 2009 roku.
Dlatego nawet jeśli rozszerzysz definicję bezrobotnych na pracowników marginalnie zatrudnionych i pracujących w niepełnym wymiarze godzin, bezrobocie nigdy nie było tak złe, jak w okresie Wielkiego Kryzysu . Ale bezrobocie nie było tak wysokie w całym okresie kryzysu, który trwał 10 lat . Jeśli chcesz przedstawić argumenty, możesz powiedzieć, że prawdziwe bezrobocie w szczytowej fazie Wielkiej Recesji było tak wysokie, jak bezrobocie podczas części Wielkiego Kryzysu .