Skutki wielkiego kryzysu

by Kimberly Amadeo

Jak to nadal wpływa na Ciebie dzisiaj

Wielki kryzys z 1929 r. Zniszczył amerykańską gospodarkę. Połowa wszystkich banków nie powiodła się. Bezrobocie wzrosło do 25 procent i wzrosła bezdomność. Ceny mieszkań spadły o 30 procent, światowy handel załamał się o 60 procent, a ceny spadły o 10 procent. Odzyskanie rynku akcji zajęło 25 lat.

Ale były pewne korzystne efekty. Programy New Deal zainstalowały zabezpieczenia, aby zmniejszyć prawdopodobieństwo ponownego wystąpienia Depresji .

01 Ekonomiczny

Gospodarka skurczyła się o 50 procent w ciągu pierwszych pięciu lat depresji . W 1929 roku produkcja ekonomiczna wyniosła 105 miliardów dolarów, mierzoną jako produkt krajowy brutto . To równowartość 1,057 trylionów dzisiaj.

W sierpniu gospodarka zaczęła się kurczyć. Do końca roku upadło 650 banków. W 1930 r. Gospodarka skurczyła się o kolejne 8,5 proc. PKB spadł o kolejne 6,5 procent w 1931 r. I 12,0 procent w 1932 r. W 1933 r. Kraj poniósł pięcioletni okres kurczenia się gospodarki. Wyprodukował jedynie 57 miliardów dolarów, połowę to, co wyprodukował w 1929 roku. Było to częściowo spowodowane deflacją . Ceny spadły o 10 procent rocznie.

Wydatki New Deal spowodowały wzrost PKB o 10,8 procent w 1934 roku. W 1935 roku wzrósł on o kolejne 8,9 procent, co stanowiło 12,9 procent w 1936 roku i 5,1 procent w 1937 roku.

Niestety, rząd ograniczył wydatki na New Deal w 1938 roku, a depresja powróciła. Gospodarka skurczyła się o 3,3 proc. Jednak przygotowania do drugiej wojny światowej spowodowały wzrost o 8 procent w 1939 r. Io 8,8 procent w 1940 r. W następnym roku Japonia zbombardowała Pearl Harbor, a Stany Zjednoczone przystąpiły do II wojny światowej.

Nowy ład i wydatki na drugą wojnę światową przesunęły gospodarkę z czystego wolnego rynku na gospodarkę mieszaną . Zależało to znacznie bardziej od wydatków rządowych na sukces. Oś czasu Wielkiego Kryzysu pokazuje, że był to stopniowy, choć konieczny proces.

02 Polityczny

Kryzys wpłynął na politykę poprzez silne potrząsanie zaufaniem do nieskrępowanego kapitalizmu . Tak bronił Herbert Hoover, a to się nie udało.

W rezultacie ludzie głosowali na Franklina Roosevelta . Obiecał, że wydatki rządowe zakończą kryzys. Nowy Ład zadziałał. W 1934 r. Gospodarka wzrosła w 1934 r. O 10,8 procent, a bezrobocie zaczęło spadać.

Ale FDR zaczął się martwić o dodanie do 5 bilionów dolarów długu USA. W 1938 r. Ograniczył wydatki rządowe i wznowił się kryzys. Nikt nie chce ponownie popełnić tego błędu. Zamiast tego politycy polegają na wydatkach deficytowych , cięciach podatkowych i innych formach ekspansywnej polityki fiskalnej . To stworzyło niebezpiecznie wysoki dług USA.

Kryzys zakończył się w 1939 r., Gdy wydatki rządowe wzrosły do II wojny światowej. Doprowadziło to do błędnego przekonania, że wydatki wojskowe są dobre dla gospodarki. Ale nie zalicza się nawet do jednej z czterech najlepszych metod tworzenia miejsc pracy w świecie rzeczywistym

03 Społeczności

Sucha mgła zniszczyła rolnictwo na środkowym zachodzie. To trwało 10 lat, zbyt długo, aby większość rolników wytrzymała. Co gorsza, ceny produktów rolnych spadły do najniższego poziomu od czasu wojny secesyjnej. Gdy rolnicy wyjechali w poszukiwaniu pracy, stali się bezdomni. W latach trzydziestych powstało prawie 6000 slumsów, zwanych Hooverville.

Płace dla tych, którzy nadal mieli pracę, spadły o 42 procent. Średnie dochody rodziny spadły o 40 procent z 2300 USD w 1929 r. Do 1500 USD w 1933 r. To tak, jakby dochód spadł z 32181 USD do 20988 USD w 2016 r. W rezultacie liczba dzieci wysłanych do sierocińców wzrosła o 50 procent. Około 250 000 starszych dzieci opuściło dom, aby znaleźć pracę.

W 1933 r. Uchylono prohibicję. To pozwoliło rządowi na pobieranie podatków od sprzedaży alkoholu teraz legalnego. FDR wykorzystał pieniądze, by pomóc w opłaceniu Nowego Ładu.

Depresja była tak ciężka i trwała tak długo, że wielu ludzi myślało, że to koniec amerykańskiego snu . Zamiast tego zmieniło to marzenie, aby włączyć prawo do korzyści materialnych. Amerykański Sen, tak jak przewidzieli to Ojcowie Założyciele, gwarantował prawo do realizacji własnej wizji szczęścia.

04 Bezrobocie

Na początku Wielkiego Kryzysu , w ostatnim roku szalonych lat dwudziestych bezrobocie wyniosło 3,2 proc. To mniej niż naturalna stopa bezrobocia . W 1930 r. Liczba ta wzrosła ponad dwukrotnie do 8,7 procent. Wzrósł do 15,9 procent w 1931 roku i 23,6 procent w 1932 roku. W 1933 bezrobocie wyniosło 24,9 procent. Prawie 15 milionów osób było bez pracy. To było najwyższe bezrobocie w czasie kryzysu i od tego czasu.

Programy New Deal pomogły obniżyć bezrobocie do 21,7 procent w 1934 r., 20,1 procent w 1935 r., 16,9 procent w 1936 r. I 14,3 procent w 1937 r. Jednak mniej solidne wydatki rządowe w 1938 r. Spowodowały wzrost bezrobocia do 19,0 procent. Pozostało ponad 10 procent do 1941 roku, według przeglądu stopy bezrobocia w ciągu roku .

05 Bankowość

W czasie kryzysu upadła połowa banków narodowych. Tylko w pierwszych 10 miesiącach 1930 r. 744 nie powiodło się. To o 1000 procent więcej niż roczna stopa z lat dwudziestych. Do 1933 r. Upadły 4 000 banków. W rezultacie deponenci stracili 140 miliardów dolarów.

Ludzie byli oszołomieni, aby dowiedzieć się, że banki wykorzystały swoje depozyty do inwestowania na giełdzie. Rzucili się, by wyciągnąć pieniądze z banku. Te "biegi" banków zmusiły nawet dobre banki do bankructwa. Na szczęście to rzadko się zdarza. Deponenci są chronieni przez Federalną Korporację Ubezpieczeń Depozytów . FDR stworzył ten program podczas New Deal.

06 Rynek akcji

Rynek giełdowy stracił 90 procent swojej wartości między 1929 a 1932 rokiem. Nie odzyskał przez 25 lat. To dlatego, że ludzie stracili całe zaufanie do rynków Wall Street . Firmy, banki i inwestorzy indywidualni zostali wymordowani. Nawet ludzie, którzy nie zainwestowali, stracili pieniądze. Ich banki zainwestowały pieniądze z kont oszczędnościowych.

07 Handel

W miarę pogłębiania się gospodarek krajów, wznosili bariery handlowe, aby chronić lokalny przemysł. W 1930 r. Kongres przyjął taryfy Smoot-Hawley , mając nadzieję na ochronę miejsc pracy w USA.

Inne kraje podjęły działania odwetowe. To stworzyło bloki handlowe oparte na krajowych sojuszach i walutach handlowych. Światowy handel spadł o 65 procent, mierzony w dolarach i 25 procentach w ogólnej liczbie jednostek. W 1939 r. Było jeszcze poniżej poziomu z 1929 r. Oto światowy handel przez pierwsze pięć lat kryzysu.

1929: 5,3 miliarda dolarów
1930: 4,9 miliarda dolarów
1931: 3,3 miliarda dolarów
1932: 2,1 miliarda dolarów
1933: 1,8 miliarda dolarów

08 Deflacja

Ceny spadły o 30 procent w latach 1930-1932. Deflacja pomogła konsumentom, których dochody spadły. Boli rolników, firmy i właścicieli domów. Ich spłata kredytu hipotecznego nie spadła o 30 procent. W rezultacie wielu domyślnie. Stracili wszystko i stali się imigrantami szukającymi pracy, gdziekolwiek by ją znaleźli.

Oto zmiany cen w latach kryzysu.

1929 0,6%
1930 -6.4%
1931 -9,3%
1932 -10,3%
1933 0,8%
1934 1,5%
1935 3,0%
1936 1,4%
1937 2,9%
1938 -2,8%
1939 0.0%
1940 0,7%
1941 9,9%

09 Wpływ długofalowy

Sukces Nowego Ładu i wydatki wojskowe wywołały wśród Amerykanów oczekiwanie, że rząd uchroni ich przed poważnymi kryzysami finansowymi lub gospodarczymi. Podczas Wielkiego Kryzysu ludzie polegali na sobie i na sobie nawzajem. New Deal zasygnalizował, że mogą polegać na rządach federalnych.

FDR zmodyfikował złoty standard, aby chronić wartość dolara. To było dla Richarda Nixona precedensem, który zakończył go całkowicie w 1973 roku.

Programy robót publicznych New Deal zbudowały wiele z dzisiejszych atrakcji. Charakterystyczne budynki, w tym budynek Chryslera, Rockefeller Center i Dealey Plaza w Dallas. Mosty obejmują most Golden Gate w San Francisco, nowojorski Triborough Bridge i Overseas Highway Florida Keys.

Port Lotniczy La Guardia, Tunel Lincolna i Zapora Hoovera powstały w czasie Wielkiego Kryzysu. Ponadto zbudowano trzy całe miasta: Greendale, Wisconsin; Greenhills, Ohio i Greenbelt, Maryland.