Strategia brzana jest tak nazwana, ponieważ portfel jest mocno obciążony z dwóch stron, tak jak - zgadłeś - sztanga.
Sztanga więźnia niekoniecznie musi mieć jednakową wagę po obu stronach - może być przechylana w tym czy innym kierunku w oparciu o prognozy inwestorów i wymagania dotyczące rentowności.
Obrót Papierów Wartościowych wewnątrz Sztanga
Ważne jest, aby pamiętać, że barbell obligacji jest aktywną strategią, która wymaga monitorowania, ponieważ krótkoterminowe papiery wartościowe będą musiały być często wprowadzane do nowych kwestii. Ponadto, większość inwestorów podchodzi do długoterminowej strony sztangi kupując nowe papiery wartościowe w celu zastąpienia istniejących emisji wraz ze skracaniem ich terminów zapadalności. Oczywiście, obecna rentowność nowych papierów wartościowych, a także wielkość zysku lub straty inwestora w istniejących obligacjach, będą odgrywać rolę w decyzji.
Korzyści ze sztangi
Potencjalne korzyści strategii sztangi są następujące:
- Większa dywersyfikacja niż strategia punktowa
- Potencjał osiągnięcia wyższych plonów niż byłoby to możliwe dzięki zastosowaniu metody punktowanej
- Mniejsze ryzyko, że spadające stopy zmusi inwestora do reinwestowania swoich funduszy po niższych stawkach, gdy ich obligacje dojdą do skutku
- Jeśli stopy wzrosną , inwestor będzie miał możliwość reinwestowania zysków z krótkoterminowych papierów wartościowych po wyższej stopie procentowej
- Potencjalny sposób osiągnięcia wyższych plonów niż byłoby to możliwe dzięki zastosowaniu metody punktowanej
- Fakt, że obligacje krótkoterminowe dojrzewają często zapewnia inwestorowi płynność i elastyczność w sytuacjach kryzysowych.
Jakie są zagrożenia?
Pierwotne ryzyko takiego podejścia polega na dłuższym końcu sztangi. Długoterminowe obligacje są zwykle bardziej zmienne niż ich krótkoterminowe odpowiedniki, więc istnieje potencjał strat kapitałowych, jeśli stopy wzrosną (w miarę spadku cen ), a inwestor zdecyduje się sprzedać obligacje przed ich terminem zapadalności. Jeżeli inwestor ma zdolność utrzymywania obligacji do momentu ich dojrzewania, pośrednie wahania nie będą miały negatywnego wpływu.
Najgorszym scenariuszem dla sztangi jest " stroma krzywa rentowności ". Ta fraza może brzmieć bardzo techniczny, ale oznacza to po prostu, że długoterminowe rentowności obligacji rosną (i spadają ceny) znacznie szybciej niż rentowności obligacji krótkoterminowych . W tej sytuacji wartość długiego końca sztangi obniża się, ale inwestor może być zmuszony do reinwestowania zysków z krótszego końca w obligacje o niskiej rentowności. Przeciwieństwem rosnącej krzywej dochodowości jest spłaszczająca krzywa rentowności, gdzie rentowności obligacji krótkoterminowych rosną szybciej niż rentowności w ich długoterminowych odpowiednikach.
Ta sytuacja jest znacznie korzystniejsza dla strategii sztangi.