Gdy ceny zmieniają się z powodu czynników podażowych i popytowych, na scenie pojawili się spekulanci i inwestorzy. Brokerzy, animatorzy rynku i arbitrzy zaczęli ułatwiać prowadzenie interesów między wszystkimi uczestnikami rynku.
Handel fizyczny lub handel gotówkowy ustąpił miejsca obrotom terminowym. Kontrakty terminowe pozwoliły niektórym uczestnikom rynku zabezpieczyć się przed ryzykiem cenowym związanym z produkcją lub konsumpcją. Pozwoliły także innym spekulować lub inwestować w przyszły kierunek cen. Transakcje forward są pochodną, której wartość wynika z ceny podstawowej zszywki fizycznej lub towaru. W klasycznej transakcji terminowej kupujący i sprzedawca przeprowadzają transakcje z jednym i drugim, przy czym każdy z nich zakłada ryzyko drugiego. Jednak płynność transakcji terminowych była ograniczona, ponieważ kontrakty były bardzo szczegółowe pod względem handlu ilościowego, jakości różnych surowców oraz innych warunków. Strony każdej umowy indywidualnie rozpatrywały te warunki.
Rynki forward odzwierciedlały działania cenowe na rynkach fizycznych.
Z upływem lat ewoluowały rynki towarowe. Nastąpiła koncepcja zorganizowanych rynków i kontraktów terminowych . Pomysł polegał na standaryzacji warunków w celu ułatwienia transakcji. Kontrakty futures po raz pierwszy pojawiły się na scenie w latach trzydziestych w Japonii.
Wymiana ryżu Dojima spełniała potrzeby samurajów, którzy otrzymywali ryż za swoje usługi i po serii złych zbiorów potrzebnych do przetworzenia ryżu na walutę. Chicago Board of Trade (CBOT) wymienił pierwszy standaryzowany kontrakt futures na rynkach zbóż w 1864 roku. Kontrakty futures stały się popularnymi instrumentami pochodnymi na rynkach całego świata.
Pierwsza opcja została sprzedana w roku 332 pne, kiedy Thales z Miletu nabył prawa do zbioru oliwek. Podczas mania tulipanów w 1636 roku, opcje zostały sprzedane w celu ułatwienia spekulacji w rosnących cenach tulipanów. W latach 1700-1733 te instrumenty pochodne, opcje put i call, zaczęły handlować w Londynie, jednak zostały zakazane z powodu nadmiernych spekulacji w latach 1733-1860. Pod koniec 1800 roku, kontrakty pozagiełdowe rozpoczęły handel w USA, aw latach 70. opcje kontraktów futures stały się popularne na giełdach futures. Opcje są prawem, ale nie obowiązkiem kupna lub sprzedaży (opcja kupna lub sprzedaży) po określonej cenie (cenie wykonania) przez określony czas (data wygaśnięcia). Opcje to inny poziom pochodnego produktu - w świecie towarów; wszystkie instrumenty pochodne odzwierciedlają wpływ na cenę bazową towaru, który on reprezentuje.
Pierwsza transakcja zamiany została przeprowadzona w 1981 r., Kiedy IBM i Bank Światowy zawarły umowę swapową dotyczącą stóp procentowych. Swap to wymiana ustalonej ceny na zmienną cenę instrumentu bazowego. W przypadku towarów większość transakcji zamiany ma związek z energią. Swapy i swapy (opcje na swapy) są instrumentami pochodnymi, które podlegają nowym i zwiększonym przepisom w Stanach Zjednoczonych od czasu reformy ustawy o reformie Wall Street Dodka i ustawy o ochronie konsumentów z 2010 r.
Exchange Traded Funds ( ETF ) i Exchange Traded Notes zaczęły handlować w USA od 1989 r. Instrumenty te, będące przedmiotem obrotu giełdowego, pozwalają uczestnikom rynku handlować pojazdami, które odzwierciedlają cenę wielu aktywów, w tym towarów. Dlatego zarówno produkty ETF, jak i ETN pochodzą z samych cen surowców fizycznych i są instrumentami pochodnymi.
Jeśli chodzi o instrumenty pochodne w towarach, pomyśl o stale rosnącym wszechświecie różnych typów tych instrumentów (forward, futures, opcje, swapy i produkty ETF / ETN) jako piramidy powiązanych pojazdów rynkowych z fizycznym towarem na górze wpływającym wszystkie te produkty są zaprojektowane tak, aby odzwierciedlać ceny akcji źródła, fizyczne.