Skutki podatkowe funduszu Grantor Trust
Zgodnie z Internal Revenue Code, termin "koncesjodawca" oznacza każde zaufanie, w którym osoba, która tworzy trust, traktowana jest jako właściciel swojej własności i aktywów zarówno dla celów związanych z dochodem, jak i podatkiem od nieruchomości .
Zgodnie ze słowami IRS, trust koncesjodawcy jest jednym "nad którym koncesjodawca ... zachowuje prawo do kontrolowania lub kierowania dochodami lub majątkiem trustu".
To rozróżnienie umieszcza grantowe trusty w kategorii "odwołalnych" żywych trustów. Powiernicy, zwani także grantodawcami, mogą cofnąć ten rodzaj zaufania. Mogą je zmieniać i wprowadzać w nich zmiany w dowolnym czasie, o ile pozostają one umysłowo kompetentne.
Rola Grantera
Grantor zazwyczaj działa jako powiernik własnego, podlegającego odwołaniu, żywego zaufania, zachowując władzę kontrolowania swoich dochodów i majątku. Koncesjodawca może wymienić lub zmienić beneficjentów trustu i może zdecydować, kto otrzymuje dochód z trustu. Potrafi zarządzać opcjami na akcje dla funduszy powierniczych i kontroli nad funduszami powierniczymi. Ponieważ koncesjodawca osobiście zastrzega sobie wszystkie te prawa, wszelkie dochody generowane przez trust są opodatkowane osobiście.
Odnawialne Żywe Zaufania kontra Nieodwołalne Żywe Zaufania
Chociaż wszystkie odwołujące się żywe trusty uważane są za zaufane koncesjodawcy przez cały okres życia koncesjodawcy, większość "nieodwołalnych trustów" nie jest trustami koncesjonariuszy.
W większości przypadków udzielający nieodwołalnego zaufania nie zgłasza dochodu trustu z własnego zeznania podatkowego, ponieważ nieodwołalnie zrezygnował z posiadania i kontroli aktywów, które umieścił w funduszu powierniczym. Nie jest już ich właścicielem - zaufanie ma.
Ale tak jak w przypadku wszystkich podatków, istnieją pewne wyjątki.
Nieodwołalne zaufanie może być traktowane jako zaufanie wierzyciela dla celów podatkowych, gdy podmiot udzielający koncesji spełnia wymagania dotyczące kodu wewnętrznego, aby stać się właścicielem aktywów. W tym przypadku nieodwołalne zaufanie może zostać pominięte jako odrębny podmiot podatkowy, a podmiot udzielający koncesji będzie opodatkowany z tytułu wszystkich swoich dochodów.
Celowo wadliwe fundusze zaufania
Te nieodwołalne fundusze powiernicze nazywane są "celowo wadliwymi funduszami powierniczymi", ponieważ zostały sporządzone, aby traktować podmiot udzielający koncesji jako właściciel do celów podatku dochodowego, ale nie do celów związanych z podatkiem od nieruchomości. Koncesjodawca zgłasza dochód z tytułu trustu na podstawie osobistego zwrotu i płaci wszelkie należne podatki, ale aktywa powiernicze nie są uwzględnione w majątku koncesjodawcy, gdy umrze na cele związane z podatkiem od nieruchomości - główna korzyść nie jest wspólna z odwołalnymi funduszami powierniczymi. Kiedy podmiot udzielający koncesji działa jako powiernik odwołalnego trustu i zasadniczo zachowuje rozszerzenie własności w stosunku do aktywów, które zostały w nim umieszczone, aktywa te nadal stanowią wkład do jego podlegającego opodatkowaniu stanu posiadania.
Prawo stanowe i instrument zaufania, znany również jako akt powierniczy, określają, czy trust jest odwołalny, czy nieodwołalny. Jeśli akt powierniczy nie określa, że zaufanie jest nieodwołalne, większość państw uzna to za odwołalne.
UWAGA: Stanowe i lokalne przepisy zmieniają się często, a te informacje mogą nie odzwierciedlać najnowszych zmian. Należy skonsultować się z księgowym lub pełnomocnikiem w celu uzyskania aktualnej porady podatkowej lub prawnej. Informacje zawarte w tym artykule nie stanowią porady podatkowej ani prawnej i nie zastępują porady podatkowej lub prawnej.