Czy nacjonalizm w Vogue?
Nacjonalizm to system stworzony przez ludzi, którzy wierzą, że ich naród jest lepszy od wszystkich innych. Najczęściej opiera się na wspólnej grupie etnicznej. Może również opierać się na wspólnym języku, religii, kulturze lub zestawie wartości społecznych. Naród podkreśla wspólne symbole, folklor i mitologię. Wspólna muzyka, literatura i sport dodatkowo wzmacniają nacjonalizm.
Nacjonaliści żądają niezależności od innych krajów.
Jeśli ludzie są częścią kraju, chcą wolności i własnego państwa. Jeśli mają już swój własny naród, nie chcą przyłączyć się do globalnych organizacji ani współpracować z innymi krajami przy wspólnych wysiłkach.
Ponieważ uważają, że ich wspólny atrybut jest lepszy, nacjonaliści mogą łatwo stereotypować różne grupy etniczne, religijne lub kulturowe. Wynikające z tego uprzedzenie utrzymuje jedność narodu. Uprzedzenie może prowadzić do pragnienia uwolnienia narodu od tych, którzy są uważani za "innych". W skrajnej formie może prowadzić do czystek etnicznych i ludobójstwa.
Nacjonaliści działają na rzecz samorządnego państwa. Ich rząd kontroluje aspekty gospodarki, by promować własny interes narodu. Ustala zasady, które wzmacniają krajowe podmioty, które posiadają czynniki produkcji . Cztery czynniki to: przedsiębiorczość, dobra kapitałowe , zasoby naturalne i praca . Nacjonaliści nie dbają o to, czy rząd lub prywatne firmy posiadają czynniki, o ile wzmacniają naród.
Uważają, że ich wspólne interesy zastępują wszystkie inne indywidualne lub grupowe interesy. Przeciwstawiają się globalizmowi i imperiom. Są również przeciwni jakiejkolwiek filozofii, takiej jak religia, która zastępuje narodową lojalność. Niekoniecznie są militarystyczni, ale szybko stają się zagrożeni.
Poczucie wyższości nacjonalistów odróżnia nacjonalizm od patriotyzmu.
Ten drugi jest dumny z własnego kraju i chęci jego obrony. Nacjonalizm rozszerza to na arogancję i potencjalną agresję militarną. Nacjonaliści uważają, że mają prawo do rozszerzenia władzy nad innym narodem, ponieważ są lepsi. Czują, że robią podbite łaski.
Historia
Nacjonalizm pojawił się dopiero w XVII wieku. Wcześniej ludzie skupiali się na swoim lokalnym mieście, królestwie, a nawet religii. Państwo narodowe zaczęło się w 1658 r. Od traktatu westfalskiego. Zakończyła się Wojna 30-letnia między Świętym Cesarstwem Rzymskim a różnymi grupami niemieckimi.
Uprzemysłowienie i kapitalizm wzmocniły potrzebę samorządnego narodu do ochrony praw biznesowych. Partnerzy handlowi współpracowali z rządami krajowymi, aby pomóc im pokonać zagranicznych konkurentów. Rząd popierał ten merkantylizm, ponieważ kupcy płacili im złotem. Prasa drukarska napędzana parą umożliwia narodom promowanie jedności wewnątrz i uprzedzenia wobec osób postronnych.
Pod koniec XVIII wieku rewolucje amerykańskie i francuskie sformalizowały wielkie narody wolne od monarchii. Rządzili demokracją i aprobowali kapitalizm. W 1871 roku Otto von Bismarck stworzył naród niemiecki z różnych plemion. Do XX wieku na kontynencie amerykańskim i europejskim rządziły suwerenne narody.
Wielki Kryzys stworzył warunki ekonomiczne tak surowe, że większość krajów przyjęła obyczajowość jako obronę. Przywódcy faszystowscy , tacy jak Adolf Hitler w Niemczech i Benito Mussolini we Włoszech, stosowali nacjonalizm, aby uchylać indywidualne interesy. Podporządkowali dobrobyt ogółu ludności, aby osiągnąć cele społeczne. Nacjonalizm pod faszyzmem działa w istniejących strukturach społecznych, zamiast je niszczyć. Koncentruje się na "oczyszczaniu wewnętrznym i ekspansji zewnętrznej", jak mówi profesor Robert Paxton w "The Anatomy of Faism". To usprawiedliwia przemoc jako sposób na pozbycie się społeczeństwa mniejszości i przeciwników.
II wojna światowa przekonała narody sprzymierzone do poparcia globalnej współpracy. Bank Światowy , Organizacja Narodów Zjednoczonych i Światowa Organizacja Handlu były tylko trzema z wielu globalnych grup. W latach 90. XX wieku państwa europejskie utworzyły Unię Europejską .
Nacjonalizm stał się niebezpieczny, a globalizm zbawieniem.
W XXI wieku nacjonalizm powrócił po Wielkiej Recesji . W 2014 r. Indie wybrały hinduskiego nacjonalistę Nahrendrę Modi. W 2015 r. Władimir Putin zgromadził Rosjan, by zaatakować Ukrainę, aby "ocalić" etnicznych Rosjan. W 2016 r. Wielka Brytania głosowała za Brexit , brytyjskim wyjściem z UE.
W 2016 roku Stany Zjednoczone wybrały populistycznego Donalda Trumpa na prezydenta. Według senatora Johna McCaina , R-AZ, polityka Trumpa ma charakter "na wpół wypalonego, fałszywego nacjonalizmu". Trump i jego były doradca Steve Bannon popierają nacjonalizm gospodarczy.
Ekonomiczny nacjonalizm
Nacjonalizm gospodarczy jest formą nacjonalizmu, która nadaje priorytet krajowym firmom. Stara się ich bronić przed wielonarodowymi korporacjami, które korzystają z globalizmu. Opowiada się za protekcjonizmem i innymi politykami handlowymi, które chronią rodzime przedsiębiorstwa. Prezydent Trump wyznaczył ekonomiczny nacjonalizm, gdy ogłosił cła na import stali i Chin.
Nacjonalizm gospodarczy preferuje również dwustronne umowy handlowe między dwoma krajami. Mówi, że umowy wielostronne przynoszą korzyści korporacjom kosztem poszczególnych narodów. Przyjąłby nawet jednostronne porozumienia, w których silniejszy naród zmusza słabszy naród do przyjęcia polityki handlowej, która faworyzuje silniejszy naród.
Okazało się, że polityka ta zawodzi podczas Wielkiego Kryzysu . Po krachu na giełdzie w 1929 r. Kraje zaczęły stosować środki protekcjonistyczne w desperackiej próbie ratowania miejsc pracy. Zamiast tego spadł na cały świat, spadając o 65 procent. W rezultacie przedłużało to depresję .
Aby zrekompensować mniejszy handel, nacjonalizm gospodarczy opowiada się za zwiększeniem polityki fiskalnej, aby pomóc przedsiębiorstwom. Obejmuje zwiększenie wydatków rządowych na infrastrukturę. Obejmuje także obniżki podatków dla przedsiębiorstw.
Ekonomiczny nacjonalizm przeciwstawia się imigracji z tego powodu, że odbiera miejsca pracy robotnikom domowym. Polityka imigracyjna Trumpa podążała za nacjonalizmem, gdy obiecał zbudować mur na granicy z Meksykiem .