Udane umowy futures zależą od konwergencji, czyli procesu, w którym ceny futures zbiegają się z cenami fizycznymi po wygaśnięciu kontraktu futures lub terminu dostawy.
Podczas gdy ceny kontraktów futures są silnie skorelowane z podstawową fizyczną ceną towarów w okresie obowiązywania kontraktu terminowego, korelacja ta nie jest doskonała do momentu dostawy. Podstawą jest różnica między ceną aktywnego miesiąca lub bliskim kontraktem terminowym a ceną fizyczną towaru. Wzór na podstawę obliczeń to:
Gotówka (minus) Futures = Podstawa
Rozważmy przykład rolnika, który uprawia kukurydzę na swoim areale. Rolnik wie, że zbiory kukurydzy będą miały miejsce w sezonie jesiennym. Aby chronić ryzyko cenowe, rolnik będzie często sprzedawał kontrakty futures na nowe produkty w dziale Chicago Board of Trade (CBOT) Chicago Mercantile Exchange (CME). Kontrakt terminowy na kukurydzę w grudniu (nowy produkt) będzie instrumentem zabezpieczającym lub zamykającym cenę za plony rolników.
Rozważmy przykład, w którym cena gotówki za kukurydzę wynosi 3,90 USD za buszel na rynku fizycznym. Jeżeli grudniowa cena futures za kukurydzę wynosi 4,00 USD za buszel, a rolnik sprzedaje kontrakty futures, podstawa wynosi 10 centów poniżej (różnica między ceną fizyczną a ceną kontraktów terminowych dla kukurydzy). Termin ten odnosi się do faktu, że cena gotówkowa jest poniżej ceny futures w momencie transakcji zabezpieczającej .
Gdy podstawa jest pod nim oznacza, że rynek jest normalny lub w contango - nie ma niedoborów podaży. Kiedy podstawa się kończy (cena gotówkowa jest wyższa od ceny kontraktów futures) oznacza to, że rynek jest rynkiem premium lub znajduje się w zacofaniu - występuje niedobór podaży.
Kiedy rolnik stosuje strategię hedgingową zgodnie z opisem, rolnik wymienia ryzyko cenowe na ryzyko bazowe. Ryzyko podstawowe to ryzyko, że różnica między ceną gotówkową a ceną kontraktów terminowych różni się od jednej i drugiej. W związku z tym rolnik nadal ponosi ryzyko związane z uprawami, a nie wprost ryzyko cenowe, ale ryzyko bazowe. Rolnik zastosował krótkie zabezpieczenie poprzez sprzedaż kontraktów terminowych. Zabezpieczenie tworzy pozycję, w której rolnik jest od dawna podstawą.
Jeżeli cena gotówkowa kukurydzy wzrasta w stosunku do ceny futures, istnieje warunek wzmocnienia. Może to wynikać z tego, że baza staje się bardziej pozytywna lub mniej negatywna. W naszym przykładzie przejście od 10 centów do 5 centów w ramach byłoby wzmocnieniem podstawy. Doprowadziłoby to do lepszego wyniku ekonomicznego dla rolnika. Jeżeli podstawa przesunęłaby się z 10 centów poniżej 15 centów poniżej, pogorszyłoby to sytuację ekonomiczną rolnika. Jest to przykład stanu osłabienia, w którym podstawa staje się bardziej negatywna lub mniej pozytywna.
Kiedy w końcu nadszedł czas, aby rolnik sprzedał swoją kukurydzę na rynku fizycznym, rolnik zamyka pozycję futures. Rolnik odkupi krótką pozycję będącą zabezpieczeniem ceny. Jeżeli różnica między gotówką a kontraktami terminowymi (podstawą) wynosi 10 centów poniżej transakcji, zabezpieczenie było doskonałe. Jeśli podstawa jest niższa niż 10 centów poniżej, rolnik traci pieniądze na podstawie zabezpieczenia. Jeśli podstawa jest wyższa niż 10 centów poniżej, rolnik zarabia na podstawie zabezpieczenia.
Nasz przykład dotyczył rolnika, producenta, ale konsumenci, którzy kupują kontrakty futures w celu zabezpieczenia się przed przyszłym ryzykiem cenowym towaru, również wymieniają ryzyko cenowe na ryzyko bazowe, tylko w drugim kierunku. Rolnik wykorzystuje kontrakty terminowe, aby chronić się przed niższymi cenami; konsument korzysta z kontraktów terminowych, aby chronić się przed wyższymi cenami.
Konsument kupowałby kontrakty terminowe, które są długimi żywopłotami. Dzięki długiemu zabezpieczeniu konsument byłby krótką podstawą. Dlatego też konsument ma przeciwne ryzyko rolnika. Jeśli podstawa osłabnie, konsument uzyska dodatni wynik ekonomiczny z uwagi na zabezpieczenie, a jeśli się wzmocni, konsument ma ujemny wynik ekonomiczny.
Ryzyko podstawowe występuje wtedy, gdy uczestnicy rynku korzystają z rynków kontraktów terminowych w celu zabezpieczenia zakupu lub sprzedaży, które nastąpi w późniejszym terminie. Podstawa jest terminem używanym w odniesieniu do rynków rolnych. Podstawa ma zastosowania dla wszystkich kontraktów terminowych, w których występuje gotówka lub element fizyczny dla podmiotów zabezpieczających, które mogą być producentami lub konsumentami towaru.