Definicja: Ustalanie cen występuje, gdy dwa podmioty, zazwyczaj firmy, zgadzają się na sprzedaż produktu po ustalonej cenie. Robią to, aby utrzymać marże zysku . Najłatwiej jest monopolom ustalać ceny. Działają bez konkurentów, którzy mogliby oferować produkty po niższych cenach.
Rodzaje ustalania cen
Umowa w sprawie podwyżki cen: Wszyscy konkurenci zgadzają się podnieść ceny produktu o określoną kwotę. W 2012 r. Cardozo Law Review opublikowało badanie obejmujące 75 takich sytuacji.
Okazało się, że takie porozumienia podnoszą ceny o 20 procent. (Źródło: Connor, John M. i Lande, Robert H., "Kartele jako Rational Business Strategy: Crime Pays", (1 listopada 2012 r.) 34 Cardozo Law Review 427 (2012).
Zamroź, a nawet niższe ceny: Rządy ustalają ceny, ustalając zamrożenie cen. W latach 70. inflacja zagroziła zniszczeniem zaufania konsumentów do samej gospodarki. Rząd ustalił ceny, aby zatrzymać inflację i przywrócić zaufanie. Jest to bardzo nieporęczne narzędzie i jest stosowane tylko wtedy, gdy polityka pieniężna okazała się nieskuteczna
Horyzontalne ustalanie cen: dotyczy to konkurentów konkretnego produktu. Najwyraźniej było to zrobione przez OPEC. Chociaż kraje ustalają ceny ropy naftowej, są to podmioty rządowe, a nie komercyjne. To czyni je poza amerykańskimi przepisami antymonopolowymi, zgodnie z decyzją Sądu Okręgowego z 1979 roku.
Ustalanie cen w pionie: Zwykle występuje między tymi w łańcuchu dostaw , jak producent samochodów i jego dystrybutorzy.
Na przykład producent popularnej lalki może użyć swojej siły, aby zmusić sprzedawców do przestrzegania "Sugerowanej ceny detalicznej producenta", a nie oferować sprzedaży lub rabatów. Ten rodzaj ustalania cen był nielegalny od 1911 r. Wynika to z decyzji Sądu Najwyższego w sprawie Miles przeciwko Parkowi, kiedy Sąd stwierdził, że ustalanie cen naruszyło Ustawę o ochronie konkurencji w Sherman.
Niektórzy producenci radzą sobie z tym poprzez pionową integrację . Na przykład Apple ma swoje własne sklepy. To pozwala mu zachować pełną cenę bez oskarżenia o nielegalne ustalanie cen.
Przykłady
1992: ADM ustaliło cenę lizyny, dodatku do kukurydzy i innych pasz dla zwierząt, z jej konkurentami w Japonii i Korei. Deweloper Mark Whitacre zagrał Matt Damon w filmie "The Informant" z 2009 roku.
2006: Przyłapano co najmniej 20 linii lotniczych, ustalając cenę wysyłki międzynarodowych ładunków lotniczych. Zostały ukarane grzywną w wysokości 3 miliardów dolarów.
2010 - 2014: Rząd ukarał Bridgestone kwotą 425 milionów dolarów za ustalenie cen w częściach samochodowych. W czteroletnim dochodzeniu znaleziono 26 przedsiębiorstw, które zgodziły się ustalić ceny. Zawiera szeroką gamę produktów, w tym silniki rozruszników, pasy bezpieczeństwa i 150 więcej części. Firmy zgodziły się na grzywny w wysokości 2 miliardów dolarów. Komisja Europejska pobiła kolejne 1,3 miliarda dolarów na pięciu twórców.
2012: Banki ustaliły drugą najważniejszą na świecie stopę procentową. Należą do nich Barclays, UBS, Rabobank i Royal Bank of Scotland. Stawka Libor jest podstawą większości innych stóp procentowych na całym świecie. Bacznie śledzi najważniejszą stawkę na świecie, wskaźnik funduszy federalnych . Jednak w 2007 r. Znacznie się rozdzieliła , sygnalizując początek kryzysu finansowego w 2008 r .
W wyniku ustaleń cenowych administracja LIBOR została przeniesiona na giełdę InterContinental w 2014 r. (Źródło: Christopher Alessi i Mohammed Aly Sergie, "Zrozumienie skandalu z Liborem", Rada ds. Stosunków zagranicznych, 5 grudnia 2013 r. Matt Taibbi, "The Biggest Financial Scandal Yet", "Rolling Stone", 25 kwietnia 2013 r.)
2013: Apple zostało uznane za winne e-bookom zajmującym się naprawą cen u głównych wydawców internetowych. (Źródło: "Apple Found Guilty in E-Book Price Fixing Conspiracy", czas, 10 lipca 2013 r.)
Dlaczego naprawa cen jest nielegalna
Ustalanie cen zakłóca normalne prawo popytu i podaży . Daje monopolom przewagę nad konkurencją. Nie leży to w najlepszym interesie konsumentów. Nakładają wyższe ceny na klientów, ograniczają zachęty do wprowadzania innowacji i zwiększają bariery wejścia na rynek. Przeładowanie kosztuje konsumentów w biednych krajach tak samo jak kraje te otrzymują pomoc zagraniczną.
Zmowa była nielegalna w Ameryce od czasu przejścia ustawy Shermana w 1890 roku. Ale krajowi egzekutorzy zaczęli stawać się twardzi dopiero wtedy, gdy bezczelność konspiracji lizyńskiej stała się jasna w latach 90. XX wieku. (Źródło: "Kartele: Just One More Fix", The Economist, 29 marca 2014 r.)