Dlaczego czerpiesz korzyści z łagodnej inflacji
Druga polega na tym, że usuwa ryzyko deflacji . Wtedy spadają ceny. Ludzie czekają, aby zobaczyć, czy ceny spadną bardziej przed zakupem. Ogranicza popyt, a firmy zmniejszają zapasy. W rezultacie fabryki produkują mniej i zwolnienia pracowników. Bezrobocie wzrasta, prowadząc do deflacji płac. Teraz ludzie mają mniej pieniędzy do wydania, co jeszcze bardziej zmniejsza popyt. Firmy obniżają ceny. To sprawia, że deflacja jest gorsza. Z tego powodu deflacja jeszcze bardziej koroduje wzrost gospodarczy niż inflacja. Ceny spadły o 10 procent podczas światowego wielkiego kryzysu .
Przykłady
Przemysł mieszkaniowy stanowi przykład zarówno inflacji, jak i deflacji. Do 2006 r. Stopniowo rosnące ceny przyciągały inwestorów. Widzieli, że jest szansa na zarobienie pieniędzy, kupując teraz i sprzedając później. Stworzyło to więcej miejsc pracy, ponieważ budowniczowie domów starali się sprostać popytowi.
Jednak w latach 2006-2010 na rynku mieszkaniowym doszło do masowej deflacji.
Ceny spadły o 30 procent. Ci, którzy mogli pozwolić sobie na zakup domu, postanowili poczekać, aż rynek się poprawi. Im dłużej czekali, tym niższe ceny spadły.
Wiele osób było uwięzionych w ich domach. Nie mogli sprzedać swoich domów na tyle, by pokryć kredyty hipoteczne. Stali się do góry nogami. W końcu nie widzieli żadnego światła na końcu tunelu.
Nawet ci, którzy mogli sobie pozwolić na płacenie, często po prostu odeszli. To spowodowało, że ceny były jeszcze niższe.
Inni liczą na to, że sprzedadzą dom za rok. Liczyli na to, by pokryć kredyt hipoteczny, na który naprawdę nie mogli sobie pozwolić. Zamknęli dom i stracili dom, gdy nie byli w stanie pokryć swojej pożyczki. Zdarzyło się tak wielu ludziom, że na rynku panuje nadmiar. Ten inwentarz cieni nie został wchłonięty do 2013 roku.
Ci, którzy nadal płacili swoje pożyczki, mieli mniej pieniędzy na inne rzeczy. Spowodowało to spadek popytu w innych sekcjach gospodarki. Co dostali w zamian? Zawsze deflacyjny zasób.
W jaki sposób Fed utrzymuje zdrowe zdrowie
Były prezes Rezerwy Federalnej Ben Bernanke wyznaczył oficjalny cel inflacyjny na poziomie 2 procent. Krajowy bank centralny zmienia stopy procentowe, aby utrzymać inflację na poziomie około 2 procent. To jest dla stopy inflacji bazowej . Usuwa niestabilne ceny gazu i żywności . Jest to również stopa roczna , a nie stawka miesięczna.
Cel inflacyjny wyznacza oczekiwania ludzi dotyczące inflacji. Uważają, że Fed zadba o wzrost cen. To zachęca ich do robienia zakupów, zanim ceny wzrosną jeszcze bardziej. Fed obniży stopy procentowe, aby zwiększyć akcję kredytową, jeśli inflacja nie osiągnie swojego celu.
Fed podniesie stopy procentowe, jeśli inflacja przekroczy cel Fed. Cel inflacyjny stał się kluczowym elementem polityki pieniężnej .
Kiedy inflacja jest zła
Jeśli inflacja jest większa niż 2 procent, staje się niebezpieczna. Zwiedzanie inflacji następuje wtedy, gdy ceny rosną od 3 procent do 10 procent rocznie. Może napędzać zbyt duży wzrost gospodarczy. Na tym poziomie inflacja pozbawia cię ciężko zarobionych dolarów. Ceny rzeczy, które kupujesz każdego dnia, rosną szybciej niż płace. Dzięki chodzącej inflacji potrzeba 24 USD, aby kupić to, co 1 dolar zrobił w 1913 roku.
Galopująca inflacja wystąpiła w latach osiemdziesiątych. To zachęciło prezydenta Ronalda Reagana do słynnego powiedzenia: "Inflacja jest tak gwałtowna jak rabuś, równie przerażający jak zbrojny rabuś, i równie zabójcza jak zabójca". Przyjęło dwucyfrowe stopy procentowe i recesję, aby zatrzymać galopującą inflację.
Na szczęście nie powrócił od tego czasu. Najgorszymi rodzajami inflacji są hiperinflacja i stagflacja .
Jednym z powodów, dla których inflacja nie powróciła, jest fakt, że Rezerwa Federalna lepiej rozumie cztery przyczyny inflacji . Może szybciej hamować rosnące ceny, podnosząc stopy procentowe