Jak niewielka zmiana w Yuan Can Panic Investors
Na przykład kurs wymiany dolara na juana wyniósł 6.2645 w dniu 7 lutego 2018 roku. Oznacza to, że otrzymasz 6,2 renminbi w zamian za jednego dolara. Kiedy liczba ta zbliży się do siedmiu, oznacza to, że kurs wymiany dolara na juana rośnie.
Oznacza to również, że dolar się umacnia, a juan słabnie. To dlatego, że silniejszy dolar może kupić więcej juanów. Konwersja dolara na juana stała się jednym z najczęściej obserwowanych kursów wymiany . To dlatego, że te dwa kraje mają największe światowe gospodarki .
Trzy siły, które wpływają na konwersję dolara do juana
Trzy siły wpływają na konwersję dolara na yuan. Pierwszy to względna siła gospodarek obu krajów . Na przykład wartość dolara rośnie podczas globalnego kryzysu. Inwestorzy kupują dolary i obligacje skarbowe jako bezpieczną przystań. Duży amerykański stosunek długu do produktu krajowego brutto może zagrozić wartości dolara w przyszłości.
Drugim jest podaż i popyt . Dolar, jako globalna waluta rezerwowa , jest zawsze duży popyt. To dlatego, że wszystkie kontrakty na towary , w szczególności te dotyczące złota i ropy naftowej, są wyceniane w dolarach. Prawie połowa wszystkich transakcji międzynarodowych jest dokonywana w dolarach.
Stany Zjednoczone spełniają to żądanie, sprzedając banknoty skarbowe . Są one równie dobre jak dolary, ponieważ mogą być natychmiast zamienione na dolary w dowolnym momencie.
Trzeci to juanowy peg do dolara . Wartość dolara do juana tradycyjnie była stałym kursem wymiany . Jest ściśle kontrolowany przez bank centralny Chin.
Chińska gospodarka była zależna od tej stawki, aby kontrolować ceny eksportowe i utrzymać konkurencyjność produktów wytworzonych w Chinach. Ludowy Bank Chin nigdy nie pozwolił, by juan wzrósł o 2 procent powyżej lub o 2 procent poniżej koszyka walut, który w większości był dolarem amerykańskim. Stawka ta wynosiła około 6,25 juana za dolara do 2016 r.
Dlaczego Chiny dewaluowały, a następnie umacniały, juan
W lipcu 2015 r. Chiński rynek akcji dramatycznie spadł. Inwestorzy, zmęczeni zmiennością, chcieli zainwestować poza granicami kraju. Aby to zrobić, musieli wymienić juana na dolary amerykańskie. Chińskie banki straciły w lipcu 39 miliardów dolarów, co jest najgorszym miesięcznym spadkiem od 1998 roku. LBCh chciał powstrzymać gotówkę przed wyjazdem z kraju.
11 sierpnia 2015 r. LBCh zaskoczył światowe rynki walutowe . Ogłosiło, że zastosuje stopę referencyjną równą wartości zamknięcia z poprzedniego dnia juana. Bank uwzględniłby również podaż i popyt oraz ruch głównych walut w ustalaniu tak zwanej stałej stopy.
Oto jak to działało. LBCh opublikował nową stawkę fix na godzinę 9:15. Było to prawie 2 procent słabsze od poniedziałkowego zamknięcia 6,2. Rozpoczęcie handlu o godzinie 9:30. LBCh zazwyczaj pozwala juanowi odbić się w granicach 2 procent, zanim interweniuje.
Nie zrobiło to nic, ponieważ wartość juana pozostawała w zasięgu.
Następnego dnia juan spadł o 1,0 procent do 6.3845. LBCh interweniował, aby zatrzymać zejście. Kupił juana z banków narodowych, zmniejszając podaż i podnosząc jego wartość. Zastąpił juana dolarami amerykańskimi, zalewając rynek i obniżając jego wartość. Do 14 sierpnia juan odzyskał 0,1 procenta do 6,3908 za dolara. Łącznie juan spadł o 3 procent w stosunku do dolara.
Wielu analityków ostrzegło, że juan spadnie o kolejne 10 procent. Uważali, że Chiny rozpoczynają wojnę walutową . W rzeczywistości, LBCh nie chciały, aby juan zdewaluował znacznie więcej. Wiele chińskich firm zaciągnęło kredyty w dolarach amerykańskich. Wykorzystali rekordowo niskie stopy procentowe dzięki programowi ilościowego łagodzenia amerykańskiej Rezerwy Federalnej .
Koszt spłaty tych pożyczek wzrósłby wraz ze spadkiem wartości juana.
W dniu 10 października 2015 r., LBCh powiedział inwestorom, że nadal będzie mógł wpływać na rynek juana. Zapewniało ich również, że ruch nie będzie nagły. LBCh chciał pozwolić, aby juan ewoluował powoli w kierunku płynnego kursu walutowego. Zapewniłoby to większą elastyczność w polityce pieniężnej . To kolejny krok w kierunku promowania juana, aby zastąpić dolara jako światową walutę rezerwową świata .
W dniu 6 stycznia 2016 r. LBCh jeszcze bardziej złagodził kontrolę nad juanem w ramach chińskiej reformy gospodarczej . Pozwoliło to na spadek juana do 6.5567 z 6,5084 1 stycznia 2016 r. Niepewność co do przyszłości juana pomogła wysłać Dowowi 400 punktów . Pod koniec tego tygodnia juan spadł do 6,5853, wysyłając Dow więcej niż 1000 punktów.
LBCh chciał, aby Międzynarodowy Fundusz Walutowy wyznaczył juana jako oficjalną walutę rezerwową. MFW wymagał, aby juan był napędzany bardziej przez siły rynkowe, nawet jeśli oznaczało to większą niestabilność rynku.
Zmiana polityki banku centralnego spowodowała, że światowe rynki stały się nieostrożne. Wielu handlowców i przedsiębiorstw zabezpieczało swoją ekspozycję na juana. Ponieważ juan nie zmienił się znacząco w poprzednich latach, uważali, że są chronieni. Jeśli juan zacząłby swobodnie handlować, mogłoby to zaszkodzić ich dochodowości .
Ta niepewność stworzyła czwartą i sztuczną siłę. W 2016 roku fundusze hedgingowe, takie jak Hayman Capital Management, rozpoczęły proces skracania juana i dolara hongkońskiego. Założę się, że juan spadnie o 40 procent do 2019 roku. To wywarło presję na obniżenie wartości juana. To zmusiło LBCh do zakupu więcej juanów i nałożenia innych ograniczeń, aby utrzymać juana na swoim celu.
W 2017 roku juan wzrósł o 8 procent. LBCh nie chce być oznaczony jako manipulator walutowy. Prezydent Trump zagroził etykietowaniem Chin jako takich podczas kampanii prezydenckiej w 2016 roku.
Historia
Jak pokazuje poniższy wykres, Chiny utrzymywały juana na podobnej wartości do 2005 r. Wtedy to Kongres Stanów Zjednoczonych oskarżył Chiny o rozpoczęcie wojny walutowej. Prezydent Bush nazwał Hanka Paulsona sekretarzem skarbu, by poprosił Chiny o wzmocnienie swojej waluty. To spowodowałoby, że jego eksport byłby droższy w porównaniu do produktów z USA.
Chińscy przywódcy działali zgodnie, choć spowolniłoby to wzrost gospodarczy Chin . Chcieli utrzymać gospodarkę przed przegrzaniem, tworząc inflację . 26 stycznia 2014 roku juan osiągnął 18-letnie maksimum. Oznaczało to, że jeden dolar mógł kupić tylko 6.0487 juanów.
Od 2005 roku juan wzrósł o 33 procent w stosunku do dolara. To zdrowa stopa wzrostu. Jakakolwiek inna miałaby negatywne skutki ekonomiczne dla Chin. Kraj desperacko stara się utrzymać 1,3 miliarda ludzi zatrudnionych, aby podnieść poziom życia . Przywódcy Chin obawiają się, że wybuchną, jeśli wzrost nie będzie wystarczająco szybki.
Pomimo kontrolowanego wzrostu juana, wielu analityków wciąż uważało, że chiński rząd utrzymuje sztucznie niską wartość juana. Powiedzieli, że musi wzrosnąć o 30 procent. Argumentowali oni, że jeśli Chiny pozwolą juanowi swobodnie unosić się w powietrzu, będzie to cenniejsze niż dolar ze względu na silną gospodarkę Chin.
Od wysokiego poziomu z 2014 r. Chiński bank centralny pozwolił juanowi na dalsze osłabienie w celu zwiększenia eksportu. Dolar wzrósł o 15 procent w stosunku do większości głównych walut w 2014 roku, przeciągając juana za sobą. Juan był przewartościowany w porównaniu do innych partnerów handlowych, którzy nie byli powiązani z dolarem. Od 2005 r. Wzrosła o 55,7 procent, dostosowując się do inflacji.