Jak banki centralne wytwarzają ogromne ilości pieniędzy
Gdzie banki centralne uzyskują kredyt na zakup tych aktywów? Po prostu tworzą go z powietrza. Tylko banki centralne mają tę wyjątkową moc. Właśnie do tego odnoszą się ludzie, gdy mówią o " drukowaniu pieniędzy " przez Rezerwę Federalną.
Celem tego rodzaju ekspansywnej polityki pieniężnej jest obniżenie stóp procentowych i pobudzenie wzrostu gospodarczego. Niższe stopy procentowe umożliwiają bankom zaciąganie kolejnych pożyczek. Kredyty bankowe stymulują popyt , dając firmom pieniądze na rozwój. Dają kupującym kredyt na zakup większej ilości towarów i usług.
Zwiększając podaż pieniądza, QE utrzymuje niską wartość waluty krajowej. To sprawia, że akcje krajowe są bardziej atrakcyjne dla zagranicznych inwestorów. Dzięki temu eksport jest tańszy.
Japonia była pierwszą, która korzystała z QE w latach 2001-2006. Zaczęło się ponownie w 2012 r., Kiedy Shinzo Abe został wybrany na premiera. Obiecał reformy gospodarki Japonii za pomocą swojego trzydniowego programu "Abenomics".
Rezerwa Federalna USA podjęła najbardziej udany wysiłek QE. Dodał on prawie 2 tryliony dolarów do podaży pieniądza. To największa ekspansja z programu ekonomicznych bodźców w historii. W rezultacie dług w bilansie Fed podwoił się z 2,166 trylion USD w listopadzie 2008 r. Do 4,486 trylionów dolarów w październiku 2014 r.
Europejski Bank Centralny przyjął QE w styczniu 2015 r. Po siedmiu latach działań oszczędnościowych . Zgodziła się na zakup 60 miliardów euro w obligacjach denominowanych w euro, obniżając wartość euro i zwiększając eksport. Zwiększył te zakupy do 80 miliardów euro miesięcznie. W grudniu 2016 r. Ogłosił, że ograniczy swoje zakupy do 60 mld euro miesięcznie w kwietniu 2017 r. Konwersja euro na dolara pokazuje, jak euro radzi sobie z dolarem amerykańskim.
Ilościowe łagodzenie wyjaśnień
Jak działa luzowanie ilościowe? Fed dodaje kredyt do rachunków rezerwowych banków w zamian za papiery wartościowe zabezpieczone hipoteką i Treasurys . Zakupy aktywów dokonywane są przez punkt handlowy w Banku Rezerw Federalnych w Nowym Jorku.
Obowiązek rezerwy to kwota, którą banki muszą mieć pod ręką każdej nocy, kiedy zamykają swoje książki. Fed wymaga od banków około 10 procent depozytów w gotówce w skarbcach banków lub w lokalnym banku Rezerwy Federalnej.
Gdy Fed dodaje kredyt, daje bankom więcej, niż potrzebują w rezerwach. Następnie banki dążą do osiągnięcia zysku, pożyczając nadwyżkę innym bankom. Fed obniżył również opłatę od banków odsetek . Jest to tak zwana stopa funduszy federalnych . Jest to podstawa dla wszystkich pozostałych stóp procentowych.
Ilościowe łagodzenie stymuluje gospodarkę w inny sposób. Rząd federalny licytuje duże ilości Treasurys, by zapłacić za ekspansywną politykę fiskalną . W miarę jak Fed kupuje Treasurys, zwiększa on popyt, utrzymując niskie rentowności . Odkąd Treasurys jest podstawą dla wszystkich długoterminowych stóp procentowych , utrzymuje także ceny samochodów, mebli i innych długów konsumenckich. To samo dotyczy obligacji korporacyjnych , dzięki czemu jest ono tańsze dla przedsiębiorstw. Co najważniejsze, utrzymuje długoterminowe oprocentowanie kredytów hipotecznych o stałym oprocentowaniu. To ważne, aby wspierać rynek mieszkaniowy.
Przed recesją Fed utrzymywał w swoim bilansie od 700 do 800 miliardów dolarów obligacji skarbowych, zmieniając kwotę, aby poprawić podaż pieniądza.
QE1: grudzień 2008 - czerwiec 2010
Na posiedzeniu Komitetu Federalnego Otwartego Rynku w dniu 25 listopada 2008 r. Fed ogłosił, że kupi 800 miliardów dolarów długu bankowego, amerykańskich obligacji skarbowych i papierów wartościowych zabezpieczonych hipoteką od banków członkowskich.
Fed rozpoczął luzowanie ilościowe w celu zwalczania kryzysu finansowego z 2008 roku . Już radykalnie obniżyło stopę funduszy federalnych do efektywnego zera. Obecne stopy procentowe zasilane są zawsze ważnym wskaźnikiem ekonomicznego kierunku kraju.
Pozostałe narzędzia polityki pieniężnej również zostały wyczerpane. Stopa dyskontowa była bliska zeru. Fed nawet płacił odsetki od rezerw banków.
Do 2010 r. Fed kupił 175 mln USD w MBS, które zostały zainicjowane przez Fannie Mae , Freddie Mac lub Federal Home Loan Banks . Kupił także 1,25 tryliona dolarów w MBS, który był gwarantowany przez gigantów hipotecznych. Początkowo celem było udzielenie pomocy bankom poprzez wycofanie tych MBS z subprime ze swoich bilansów. W ciągu niespełna sześciu miesięcy agresywny program zakupów zwiększył ponad dwukrotnie udział w portfelu banku centralnego. W okresie od marca do października 2009 r. Fed kupił również dłuższe Transasurys o wartości 300 mld USD, na przykład 10-letnie papiery dłużne .
Fed wstrzymał zakupy w czerwcu 2010 r., Ponieważ gospodarka ponownie się rozwijała. Zaledwie dwa miesiące później gospodarka zaczęła słabnąć, więc Fed odnowił program. W dłuższym okresie Treasurys kupił 30 miliardów dolarów miesięcznie na utrzymanie swoich aktywów na poziomie 2 bilionów dolarów. Chociaż pojawiły się pewne niedociągnięcia, QE1 odniosła sukces, pomagając wesprzeć upadek rynku mieszkaniowego przy niskich stopach procentowych.
QE2: listopad 2010 - czerwiec 2011
3 listopada 2010 r. Fed ogłosił, że zwiększy poluzowanie ilościowe, kupując skarbowe papiery wartościowe o wartości 600 miliardów dolarów do końca drugiego kwartału 2011 r. Ilościowe poluzowanie polityki Rezerwy Federalnej 2 przesunęło się w kierunku indukowania łagodnej inflacji, wystarczająco stopniowej, aby pobudzić popyt .
Operacja Twist: wrzesień 2011 - grudzień 2012
We wrześniu 2011 r. Fed uruchomił operację Twist . Było to podobne do QE2, z dwoma wyjątkami. Po pierwsze, ponieważ wygasły krótkoterminowe bony skarbowe Fed, kupił długoterminowe banknoty. Po drugie, Fed zwiększył zakupy MBS. Oba "zwroty akcji" zostały zaprojektowane, aby wspierać powolny rynek mieszkaniowy.
QE3: wrzesień 2012 - październik 2014
13 września 2012 r. Fed ogłosił QE3 . Zgodził się kupić 40 miliardów dolarów MBS i kontynuować operację Twist, dodając łącznie 85 miliardów dolarów płynności miesięcznie. Fed zrobił jeszcze trzy rzeczy, których nigdy wcześniej nie robił:
- Ogłosił, że utrzyma stopę funduszy federalnych na poziomie zero do 2015 r.
- Powiedział, że nadal będzie kupował papiery wartościowe, dopóki prace nie ulegną znacznej poprawie ".
- Działał w celu pobudzenia gospodarki, a nie tylko uniknięcia kontrakcji.
QE4: styczeń 2013 - październik 2014
W grudniu 2012 r. Fed ogłosił, że kupi w sumie 85 miliardów dolarów w długoterminowych Treasurys i MBS. To zakończyło Operację Twist, zamiast tego po prostu przetasowało rachunki krótkoterminowe. Wyjaśnił on swój kierunek, obiecując, że będzie kupował papiery wartościowe, dopóki nie zostanie spełniony jeden z dwóch warunków. Albo bezrobocie spadłoby poniżej 6,5 proc., Albo inflacja wzrośnie powyżej 2,5 proc. Ponieważ QE4 jest tak naprawdę rozszerzeniem QE3, niektórzy ludzie wciąż nazywają to QE3. Inni nazywają to "QE Infinity", ponieważ nie mają określonej daty końcowej. QE4 pozwalał na tańsze kredyty, niższe ceny mieszkań i dewaluację dolara, co z kolei pobudzało popyt, aw konsekwencji zatrudnienie.
Koniec QE
18 grudnia 2013 r. FOMC ogłosił, że zacznie zmniejszać zakupy, ponieważ trzy ekonomiczne cele zostały spełnione.
- Stopa bezrobocia wynosiła 7 procent.
- Wzrost PKB wyniósł od 2 do 3 procent.
- Stopa inflacji bazowej nie przekroczyła 2 proc.
FOMC utrzymałby stopę funduszy federalnych i stopę dyskontową między zerem a jedną czwartą punktów do 2015 r. I poniżej 2 procent do 2016 r.
Rzeczywiście, 29 października 2014 r. FOMC ogłosił, że dokonał ostatecznego zakupu. Jego wartość papierów wartościowych podwoiła się z 2,1 tryliona USD do 4,5 biliona USD. W dalszym ciągu będzie zastępować te papiery wartościowe, ponieważ pochodzą z utrzymania ich udziałów na tych poziomach.
14 czerwca 2017 r. FOMC ogłosił, że zacznie zmniejszać swoje zasoby QE. To pozwoli 6 miliardom dolarów miesięcznie Treasurys na dojrzewanie każdego miesiąca bez ich zastępowania. Każdy następny miesiąc pozwoli na kolejne 6 miliardów dolarów, zanim przejdzie 30 miliardów dolarów miesięcznie. Fed będzie podążał podobnym procesem z posiadanymi papierami wartościowymi zabezpieczonymi hipoteką. Będzie wypłacać kolejne 4 miliardy dolarów miesięcznie, aż osiągnie poziom 20 miliardów dolarów miesięcznie na emeryturze. Zmiana ta nie nastąpi, dopóki stopa funduszy federalnych nie osiągnie 2 proc.
Ilościowe łagodzenie zadziałało
QE osiągnął niektóre z celów, zupełnie pominął innych i stworzył kilka baniek aktywów . Po pierwsze, usunęła ona toksyczne kredyty subprime z bilansów banków, przywracając zaufanie, a zatem operacje bankowe. Po drugie, pomogło to ustabilizować gospodarkę USA, zapewniając fundusze i pewność, by wyjść z recesji. Po trzecie utrzymywał stopy procentowe na tyle niskie, aby ożywić rynek mieszkaniowy.
Po czwarte, pobudził wzrost gospodarczy, choć prawdopodobnie nie tak bardzo, jak by chciał Fed. To dlatego, że nie osiągnął celu Fed, jakim jest zwiększenie dostępnych kredytów. Dał pieniądze bankom, ale zasiadły w funduszach, zamiast je pożyczać. Banki wykorzystały te fundusze, aby potroić swoje ceny akcji poprzez dywidendy i wykup akcji. W 2009 roku mieli najbardziej dochodowy rok w historii.
Duże banki również skonsolidowały swoje udziały. Obecnie największe 0,2 procent banków kontroluje ponad 70 procent aktywów bankowych.
Dlatego QE nie spowodowało powszechnej inflacji , jak obawiali się wielu. Gdyby banki wypożyczyły pieniądze, firmy zwiększyłyby działalność i zatrudniłyby więcej pracowników. To by napędzało popyt, podnosząc ceny. Ponieważ tak się nie stało, miara inflacji Fed, bazowego wskaźnika CPI , pozostała poniżej celu inflacyjnego 2 procent.
Zamiast inflacji, QE stworzył serię baniek spekulacyjnych. W 2011 r. Handlowcy towarowi zamienili się w złoto, podnosząc swoją cenę za uncję z 869,75 USD w 2008 r. Do 1 895 USD.
W 2012 r. Inwestorzy zwrócili się do amerykańskich Treasurys, podnosząc rentowność dziesięcioletniej obligacji do 200-letniego minimum.
W 2013 roku inwestorzy uciekli z Treasurys na giełdę, napędzając Dow 24%. To nastąpiło po ogłoszeniu przez Bena Bernanke 19 czerwca, że Fed zastanawiał się nad zwężeniem. To spowodowało, że inwestorzy obligacji zaczęli wpadać w panikę. Ponieważ popyt na obligacje spadł, stopy procentowe wzrosły o 75 procent w ciągu trzech miesięcy. W rezultacie Fed utrzymał rzeczywistą tendencję zniżkową do grudnia, dając rynkom szansę na uspokojenie się.
W 2014 i 2015 roku wartość dolara wzrosła o 25 procent, ponieważ inwestorzy stworzyli bańkę aktywów w dolarach amerykańskich. Jest to przeciwieństwo tego, co powinno się zdarzyć z QE. Ale dolar amerykański to globalna waluta i bezpieczna przystań. Inwestorzy gromadzą się, pomimo dużej podaży, co czyni ten obszar, który okazał się w porządku, mimo że QE nie działa zgodnie z przeznaczeniem.
Fed zrobił to, co powinien. Stworzył kredyt dla rynków finansowych, gdy płynność była poważnie ograniczona. Ale nie mogła przezwyciężyć skracanej polityki fiskalnej . W latach 2010-2014 republikanie Tea Party przejęli kontrolę nad Izbą Reprezentantów . Nalegali na cięcia budżetowe, gdy gospodarka nie była jeszcze na nogach. Zagrozili, że nie spłacą długu publicznego w 2011 r. Zainicjowali także sekwestrowanie wydatków na 10 procent. Stworzyli zamknięcie rządu w 2013 roku.
Fed nie mógł również zmusić banków do pożyczania. Jego strategia dodawania pieniędzy do systemu była jak pchanie łańcucha. Stworzyła bańki w innych klasach aktywów, nie uzyskując potrzebnych funduszy dla gospodarstw domowych i firm.