Dwa sposoby podwyżek w Prime Rate kosztują cię pieniądze
Banki opierają stawkę podstawową na stopie funduszy federalnych . To jest stawka, którą banki pobierają sobie nawzajem za specjalne kredyty overnight. Pożyczają od siebie fundusze federalne, aby każdego wieczora wypełniały rezerwę obowiązkową Rezerwy Federalnej.
Banki podniosły prime rate, gdy Federalny Komitet Otwartego Rynku podniósł obecną stopę procentową Rezerwy Federalnej do 1,75 proc. Stopa podstawowa wynosi zazwyczaj 0,5 punktu powyżej stopy funduszy federalnych. Na przykład 14 czerwca 2017 r. Fed podniósł swoją stopę do 1,25 proc. Kilka godzin później amerykański Bancorp podniósł prime rate do 4,25 proc.
Dwa sposoby, w jakie wpływa na Ciebie Prime
Banki bazują na większości stóp procentowych na poziomie podstawowym. Obejmuje to pożyczki o zmiennej stopie procentowej, kredyty hipoteczne o oprocentowaniu i stawki kart kredytowych . Oznacza to, że twoja miesięczna płatność rośnie wraz z liczbą pierwszą. Dlatego zwracaj uwagę, jeśli usłyszysz, że Fed podnosi stawkę funduszy federalnych. Oznacza to, że koszty wzrosną.
Banki opierają je na stawkach według stawki podstawowej, ale stawka jest o wiele większa. To dlatego, że banki mają większe ryzyko domyślne. Muszą pokryć straty z pożyczek, które nigdy nie zostaną spłacone. Najbardziej ryzykowne pożyczki to karty kredytowe.
Dlatego te stawki są o wiele wyższe niż prime.
Stopa podstawowa wpływa na płynność na rynkach finansowych . Niska stawka zwiększa płynność, ponieważ pożyczki są tańsze, a zatem łatwiejsze do uzyskania. Gdy stopy procentowe są niskie, rozwijają się firmy, podobnie jak gospodarka. Podobnie, gdy stawki są wysokie, płynność wysycha, a gospodarka zwalnia.
Prime Rate versus Libor
Nie wszystkie banki opierają swoją drugą stopę procentową na stawce pierwszej. Międzynarodowe banki i duże banki z wieloma zagranicznymi klientami korzystają z Libora . To jest oferta londyńskiego InterBanku. Jest to stawka, którą banki pobierają sobie nawzajem za pożyczki krótkoterminowe.
Stopa funduszy fed, Libor i stopa główna zwykle poruszają się w tandemie. Stopa podstawowa jest zwykle około 1,5 punktu powyżej Libor. To zwykle kilka dziesiątych punktu powyżej stopy funduszy federalnych.
Kiedy stawki nie idą w parze, oznacza to, że coś jest nie tak z rynkami finansowymi. Na przykład we wrześniu 2007 r. Fed obniżył stopę funduszy o połowę. Libor nie drgnął. Banki obawiały się uzyskania od kredytów hipotecznych subprime jako zabezpieczenia. Trzymali Libor wysoko, aby zrównoważyć to ryzyko. Banki tak się bały pożyczać sobie nawzajem, że wciąż podnosili Libor, nawet gdy spadł prime rate.
Kiedy Fed obniżył stopę procentową z 5,25 procent do 4,75 procent 18 września 2007 r., Stopa procentowa również spadła, z 8,25 procent do 7,75 procent. Libor wzrósł z 5,5 procent do 5,6 procent. Ponieważ Fed nadal obniżał stawkę, spadł również prime. Libor podskakiwał w górę iw dół. To wskazywało na wysoki poziom irracjonalnego strachu między bankami.
(Źródło: "Historyczna stopa procentowa", JPMorgan Chase.)
W dniu 8 października 2008 r., Kiedy Fed obniżył swoją stopę do 1,5%, stopa procentowa spadła do 4,5%. Co niewiarygodne, ledwie przekraczał Libor, który z uporem pozostał na poziomie 4,3 proc. Nastąpiło to kilka tygodni po panicznym uruchomieniu funduszy rynku pieniężnego, które niemal doprowadziły gospodarkę USA do zapaści. Obniżka stóp Fed była częścią skoordynowanych wysiłków wszystkich banków centralnych na świecie, aby wzmocnić załamujące się rynki finansowe. Zaledwie kilka dni po tym, jak Kongres przyjął rachunek za wyzdrowienie za 700 USD . Banki były w stanie paniki. Więcej informacji na ten temat można znaleźć w Harmonogramie kryzysu finansowego z 2008 roku .
Niedługo potem Libor powoli zaczął powracać do normy. Kiedy Fed obniżył swoją stopę do zera w grudniu 2008 r., Stopa procentowa posłusznie spadła do 3,25 proc.
Libor spadł do 2,19 proc. Minął kolejny rok, zanim powrócił do swojego typowego zasięgu, o kilka dziesiątych punktu powyżej stopy Fed. Aby uzyskać więcej informacji, zobacz Historia kursu Libor .