Najsprytniejszy ekonomista na świecie?
Rajan natychmiast podniósł standardową stopę procentową z 7,5% do 7,75%, a ponownie w styczniu 2014 r. Do 8%. To odnosiło się do gwałtownie spadającej wartości waluty Indii i wynikającej z niej inflacji.
Rajan powiedział, że Stany Zjednoczone eksportują swoją inflację do innych krajów. Jednak niższe ceny ropy w 2014 roku pomogły zmniejszyć zagrożenie inflacyjne. W rezultacie Rajan obniżył stopy procentowe w styczniu 2015 r. Do 7,75%. Do lipca 2015 r. Inflacja była na rozsądniejszym poziomie 3,78%.
Rajan opierał się naciskom na obniżanie stóp procentowych, aby wspierać inicjatywy pobudzające gospodarkę od nowo wybranego premiera Indii. Pan Narendra Modi mógłby pogorszyć inflację, gdyby stworzył zbyt duże zapotrzebowanie w gospodarce, zanim kraj zdąży zbudować infrastrukturę do jej wytworzenia. Wielu obawiało się, że wyższe stopy pogorszą stagflację Indii. Ale Rajan ostrzegł, że lepiej jest zrobić to wcześniej, kiedy może to być proces stopniowy. (Źródło: "Rajan w Indiach może podwyższyć stawki, aby wyjechać Modi", The Wall Street Journal, 4 czerwca 2014 r. "Ekonomista, który przepowiedział kryzys finansowy, wydał kolejny alarm - dobrze byłoby słuchać tego czasu". Kwarc, 22 września 2013 r.)
Rajan zderegulował indyjską walutę, rupię, poprzez złagodzenie przepisów bankowych. Zmusił banki do zapisywania złych kredytów. To uwolniło ich kapitał, aby inwestować w zdrowe nowe przedsięwzięcia. Otworzył również bankowość dla większej liczby uczestników, zwiększając konkurencję. W wyniku tego uzyskano licencję dla dwóch nowych banków. Zliberalizował bankowość branżową, uruchamiając platformę do bankowości na smartfony.
(Źródło: "Raghuram Rajan podpisuje kontrakt z gubernatorem RBI", Economic Times, 4 września 2016 r. Wywiad z Nitin Sharmą, ekspertem od bankowości. "Do kuchni ciśnieniowej" The Economist , 7 września 2013 r. "Indie wzywają Raghurama Rajana uruchomić swój bank centralny "The Guardian, 6 sierpnia 2013 r.)
Rajan krytykował Rezerwa Federalną
Indie są jednym z pięciu krajów rynków wschodzących, które ucierpiały w wyniku spadku wartości waluty w 2013 i 2014 roku. Inwestorzy wycofali się z tych ryzykownych rynków, gdy Rezerwa Federalna zaczęła zmniejszać zakupy amerykańskich Treasuries. Wiele osób obawiało się, że to odwrócenie luzowania ilościowego zwiększy stopy procentowe w USA, zwiększając wartość dolara. W rezultacie waluty obce stały się mniej atrakcyjne i straciły na wartości. Szybkość, z jaką to się stało, stała się kryzysem zagrażającym globalnej stabilności gospodarczej.
Rajan skrytykował USA za całkowite lekceważenie wpływu zwężeń na inne kraje. "Rynki wschodzące próbowały wesprzeć globalny wzrost poprzez ogromny bodziec fiskalny i monetarny" - powiedział. Ostrzegł, że jeśli dalej będzie, kraje rozwinięte, "mogą nie lubić tego rodzaju dostosowań, które będziemy zmuszeni zrobić na linii." Dodał, że G-20 zebrał się w czasie kryzysu, ale od tego czasu zniknął.
"Potrzebujemy lepszej współpracy i niestety, jak dotąd nie udało się to osiągnąć" - dodał Rajan. (Źródło: "Rajan wygrywa w nieskoordynowanej globalnej polityce", Financial Times, 30 stycznia 2014 r.)
Rajan Przewiduje kryzys finansowy z 2008 roku
Rajan jest jednym z nielicznych ekonomistów, który słusznie ostrzegał bankierów centralnych przed kryzysem finansowym w 2008 roku . W 2005 r. Dr Rajan słusznie wskazał, w jaki sposób braki strukturalne w gospodarce doprowadziłyby do kryzysu finansowego. Przedstawił artykuł zatytułowany "Czy rozwój finansowy uczynił świat bardziej ryzykownym?" na corocznym Sympozjum Polityki Gospodarczej dla bankierów centralnych. Było to na wysokości bańki na rynku nieruchomości. To wtedy ekspansywna polityka pieniężna byłego szefa Rezerwy Federalnej Alana Greenspana nie mogła zrobić nic złego. Rajan skonfrontował się z mądrością tamtych czasów i przewidywał kryzys, gdy nikt nie chciał go usłyszeć.
Rajan planował zaprezentować na Sympozjum analizę, w jaki sposób instrumenty pochodne i inne innowacje finansowe obniżają ryzyko. Podobnie jak wszyscy inni, uważał, że banki zrzucają ryzyko, sprzedając papiery wartościowe zabezpieczone hipoteką i zabezpieczone zobowiązania dłużne inwestorom na rynku wtórnym.
Zamiast tego stwierdził, że banki utrzymują te instrumenty pochodne, aby zwiększyć własne marże. Ostrzegł, że jeśli wystąpi niespodziewany "czarny łabędź", ekspozycja banków na te instrumenty pochodne może spowodować kryzys podobny do kryzysu funduszy hedgingowych LTCM iz podobnych powodów. Rajan zwrócił uwagę: "Rynek międzybankowy może zamarznąć, a można mieć pełny kryzys finansowy."
Publiczność wyśmiała jego ostrzeżenia, a potem - prezydent i ekonomista Uniwersytetu Harvarda, Lawrence Summers, nazwał Rajana Luddczykiem. Jednak prognozy Rajana są dokładnie tym, co wydarzyło się dwa lata później. (Źródło: "Economist Raghuram Rajan zaryzykował reputację, aby przewidzieć kryzys kredytowy," Economic Times, 9 czerwca 2010 r.)
Rajan przewiduje przyszłe kryzysy
Dr Rajan ostrzega, że linie ekonomiczne, które stworzyły kryzys finansowy, nadal zagrażają światowej gospodarce. Dzieje się tak pomimo nowych przepisów, takich jak ustawa o reformie Wall Street w Dodd-Frank i polityki fiskalnej mającej na celu zmniejszenie długu publicznego . Wskazał: "Ryzykujemy przejście od bańki do bańki". Te linie uskoków to:
- Polityczna reakcja na nierówności w dochodach w USA - Wielu polityków nadal naciska na łatwy kredyt, aby Amerykanie mogli kupić lepszy standard życia. Zamiast tego powinni skupić się na kształceniu osób nieposiadających wykształcenia wyższego, które cierpią bardziej z powodu bezrobocia. Należą do nich bezrobotni strukturalnie i starsi pracownicy.
- Nierównowaga handlowa - Chiny i inne rynki wschodzące opierają się na zapotrzebowaniu USA na napędzanie wzrostu napędzanego przez eksport. Kupują amerykańskie obligacje skarbowe , utrzymując stopy procentowe na niskim poziomie i chroniąc Amerykanów przed konsekwencjami nadmiernego zadłużenia.
- Systemy wynagrodzeń finansowych - Banki wciąż płacą i promują menedżerów za generowanie ponadprzeciętnych zwrotów. Można je uzyskać jedynie poprzez podjęcie dodatkowego ryzyka. Koszty tych ryzyk są rozłożone na cały system gospodarczy. Ostatecznie są one opłacane przez podatników za pomocą rat rządowych.
Rajan Oversaw Ważne zmiany w MFW
Rajan został głównym ekonomistą MFW w wieku 40 lat (2003 - 2006). W tym czasie był postrzegany jako wielki hazard dla MFW, ponieważ Rajan był ekspertem finansowym, a nie klasycznie wyszkolonym ekonomistą. Fundusz został skrytykowany za swoją rolę w azjatyckim kryzysie walutowym z 1997 r. Rosyjskie bankructwo, które pomogło spowodować kryzys funduszy hedgingowych LTCM , i kryzysy długu publicznego w Brazylii i Argentynie.
Ekonomista Joseph Stiglitz, ówczesny główny ekonomista Banku Światowego , powiedział, że MFW stłumił wzrost gospodarczy w krajach, którym próbował pomóc, stosując surowe środki mające na celu zmniejszenie zadłużenia. Niestety, te środki - podniesienie stóp procentowych , usunięcie kontroli nad kapitałem i zmniejszenie deficytu - utrudniły bardzo wzrost potrzebny do sfinansowania spłaty zadłużenia.
Ratowanie kapitalizmu przed kapitalistami
Wcześniejsza książka Rajana, Saving Capitalism from the Capitalists, analizowała, w jaki sposób lobbyści wolnorynkowni są podkopywani przez lobbystów. Wpływają na deregulację rządu, aby mogli podejmować nadmierne ryzyko w imię globalnej konkurencyjności. Albo idą w drugą stronę i ustanawiają przepisy, aby chronić swój przemysł. Dwa przykłady tego ostatniego to cła amerykańskie na importowaną stal i dotacje dla amerykańskiego agrobiznesu, które blokowały umowę o wolnym handlu z Doha .
Rajan's Early Career
Dr Rajan uzyskał tytuł inżyniera elektryczności z Indyjskiego Instytutu Technologii w Delhi. Otrzymał tytuł MBA w Indyjskim Instytucie Zarządzania w 1987 roku. Uzyskał tytuł doktora w zakresie zarządzania ze szkoły Sloan w MIT. Uczył w Booth School w Chicago przed i po pracy w MFW. Uczniowie Rajana nazywali go "Funkcją Frontiera". Jest to termin ekonomiczny, który oznacza ostrze najwyższej wartości.
Rajan był starszym doradcą BDT Capital, Booz and Co, w radzie doradczej rady doradczej Banku Itau-Unibanco oraz dyrektorem Chicago Council on Global Affairs. Zasiadał w radach doradczych Generalnego Rewidenta Stanów Zjednoczonych i FDIC .
W 2003 r. Rajan otrzymał pierwszą nagrodę Fischer Black Amerykańskiego Stowarzyszenia Finansowego za wkład w finansowanie przez ekonomistę w wieku poniżej 40 lat. Był prezesem Stowarzyszenia Finansów, a także członkiem Amerykańskiej Akademii Sztuk i Nauk. Rajan był członkiem rad redakcyjnych American Economic Review i Journal of Finance.
W latach 2006-2013 Rajan był profesorem finansów Erica J. Gleachera w Booth School of Business Uniwersytetu w Chicago. W latach 2003-2006 był głównym ekonomistą Międzynarodowego Funduszu Walutowego . Jego książka Fault Lines: How Hidden Cracks wciąż zagraża światowej gospodarce, zdobyła nagrodę Financial Times / Goldman Sachs Business Book of the Year w 2010 roku. Otrzymał także nagrodę Infosys za nauki społeczne - Ekonomia w 2011 roku
Rajan był głównym doradcą ekonomicznym indyjskiego Ministerstwa Finansów w 2013 r. Oraz nieformalnym doradcą ekonomicznym premiera w latach 2008-2012.