Dlaczego rząd może uruchomić deficyt budżetowy, a Ty nie
Istnieją kary natychmiastowe dla większości organizacji, które wykazują uporczywe deficyty. Jeśli osoba lub rodzina tak robi, wzywają ich wierzyciele. Ponieważ rachunki nie są opłacane, ich punktacja kredytowa spada. To sprawia, że nowy kredyt jest droższy.
W końcu mogą ogłosić bankructwo.
To samo dotyczy firm, które mają ciągły deficyt budżetowy. Ich ocena obligacji spada. Kiedy tak się dzieje, muszą płacić wyższe oprocentowanie, aby uzyskać jakiekolwiek pożyczki w ogóle.
Rządy są różne. Otrzymują dochody z podatków. Ich wydatki są korzystne dla osób płacących podatki. Przywódcy rządowi zachowują popularne wsparcie, świadcząc usługi. Jeśli chcą nadal być wybierani, wydadzą jak najwięcej. To dlatego, że większość wyborców nie dba o wpływ długu.
Jak Deficyt USA jest finansowany
Obligacje rządowe finansują deficyt. Większość wierzycieli uważa, że rząd bardzo chętnie spłaci swoich wierzycieli. Dzięki temu obligacje rządowe stają się bardziej atrakcyjne niż bardziej ryzykowne obligacje korporacyjne . W rezultacie rządowe stopy procentowe pozostają stosunkowo niskie. To pozwala rządom na utrzymywanie deficytów przez lata.
Stany Zjednoczone finansują swój deficyt bonów skarbowych, obligacji i obligacji .
To rządowy sposób drukowania pieniędzy. Tworzy więcej kredytów denominowanych w walucie tego kraju. Z czasem obniża wartość waluty tego kraju. Dzieje się tak, ponieważ, gdy obligacje zalewają rynek, podaż przewyższa popyt .
Wiele krajów, w tym Stany Zjednoczone, są w stanie wydrukować własną walutę.
Ponieważ rachunki stają się wymagalne, po prostu tworzą więcej kredytów i go spłacają. To obniża wartość waluty w miarę wzrostu podaży pieniądza . Jeśli deficyt jest umiarkowany, nie szkodzi gospodarce. Zamiast tego zwiększa wzrost gospodarczy. Dzieje się tak dlatego, że wydatki rządowe są składową całkowitej produkcji narodu, zwanej produktem krajowym brutto .
Stany Zjednoczone czerpią korzyści z wyjątkowej pozycji. Dolar amerykański funkcjonuje jako globalna waluta . Oznacza to, że jest używany w większości transakcji międzynarodowych. Na przykład prawie wszystkie kontrakty na ropę naftową są wyceniane w dolarach . W rezultacie Stany Zjednoczone mogą bezpiecznie zarządzać większym długiem niż jakikolwiek inny kraj.
Konsekwencje nie są natychmiastowe. Wierzyciele są zadowoleni, ponieważ wiedzą, że dostaną zapłatę. Wybierani urzędnicy utrzymują obiecujących wyborców więcej korzyści, usług i obniżek podatków . Powiedzenie im, że dostaną mniej od rządu, byłoby politycznym samobójstwem. W rezultacie większość prezydentów zwiększyła deficyt budżetowy .
Deficyt budżetowy
Przez większość swojej historii deficyt budżetu USA pozostał poniżej 3% PKB. Przekroczył ten wskaźnik, aby sfinansować wojny i recesje. Po zakończeniu wojen i recesji stosunek deficytu do PKB powrócił do typowych poziomów.
Analiza deficytu w ujęciu rocznym ujawnia trzykrotny stosunek deficytu do PKB w czasie kryzysu finansowego. Jednym z powodów był niższy wzrost gospodarczy. Ale częścią było zwiększenie wydatków, aby przywrócić wzrost.
Deficyt i dług
Każdego roku deficyt zwiększa dług państwowy . W miarę wzrostu zadłużenia zwiększa deficyt na dwa sposoby. Po pierwsze, odsetki od długów muszą być spłacane każdego roku. Zwiększa to wydatki, a jednocześnie nie przynosi żadnych korzyści. Jeśli wypłaty odsetek są wystarczająco wysokie, powoduje to wzrost gospodarczy, ponieważ fundusze te mogłyby zostać wykorzystane do pobudzenia gospodarki.
Po drugie, wyższy poziom zadłużenia może utrudnić rządowi pozyskanie funduszy. Wierzyciele niepokoją się zdolnością danego kraju do spłaty zadłużenia. Kiedy tak się dzieje, wymagają one podwyższenia stóp procentowych, aby zapewnić większy zwrot z tego wyższego ryzyka.
To zwiększa deficyt każdego roku. Bank Światowy twierdzi, że ten punkt zwrotny ma miejsce, gdy stosunek zadłużenia kraju do PKB wynosi 77 procent lub więcej.
Staje się pętlą samozniszczenia, ponieważ kraje zaciągają nowe długi, by spłacić swój stary dług. Oprocentowanie nowych zasłon długów. Coraz więcej krajów staje się coraz droższych od długów. Jeśli potrwa to wystarczająco długo, kraj może spłacić dług . To spowodowało kryzys zadłużenia Grecji w 2009 roku.
Stany Zjednoczone są inne. Podczas kryzysu finansowego w 2008 roku wartość dolara wzrosła o 22 procent w porównaniu do euro. To dlatego, że dolar jest bezpieczną inwestycją. Dolar ponownie wzrósł w 2010 r. W wyniku kryzysu zadłużenia w strefie euro . Wraz ze wzrostem wartości dolara spadają stopy procentowe. Dlatego amerykańscy ustawodawcy nie musieli martwić się o wzrost notowań obligacji skarbowych , nawet gdy zadłużenie podwoiło się. W rezultacie do zadłużenia doliczono wysoki deficyt w USA .
W 2016 r. Zaczęły rosnąć stopy procentowe. To spowoduje, że odsetki od długu publicznego ulegną podwojeniu w ciągu czterech lat. Dług zwiększy deficyt do tego stopnia, że inwestorzy będą wątpić, czy Stany Zjednoczone mogą go spłacić.