W jaki sposób budżet na 2012 r. Utworzył kryzys zadłużenia za 2011 r.?
Obama nakreśla priorytety budżetowe
W styczniu prezydent Obama przedstawił swoje priorytety budżetowe na rok 2011 w adresie State of the Union.
Chociaż chciałby nadal wydawać pieniądze na poziomie z 2011 roku, Republikanie House chcieli obniżyć go do poziomu z 2008 roku. Prezydent przekazał swój budżet na rok 2012 Kongresowi 14 lutego 2011 r.
Jednak Kongres jeszcze nie zatwierdził budżetu na 2011 rok. W marcu i kwietniu wykorzystywał rachunki finansujące stop-gap, aby finansować rząd. Republikanie mieli teraz większość w Izbie i chcieli zmniejszyć 61 miliardów dolarów z budżetu uznaniowego. Dotyczyły one żywienia dzieci, czesnego i finansowania bezpieczeństwa żywności. Jeśli przeszedłby, kosztowałoby 800 000 miejsc pracy.
14 kwietnia Kongres zatwierdził budżet na 2011 rok. Obejmował on 38 miliardów dolarów w postaci zmniejszonych wydatków. 18 kwietnia Standard & Poor's obniżył perspektywę ratingową dla amerykańskiego długu. Wątpił, by Kongres zgodził się na ograniczanie wydatków deficytowych , co groziło zwiększeniem stosunku zadłużenia do PKB powyżej 100 procent i że do 2014 r. Nie będzie to miało wpływu.
Dow natychmiast spadł o 200 punktów.
Kongres utknął
5 kwietnia 2011 r. Republikanie House przedstawili swój budżet, The Path to Prosperity. Obniżyło 5,8 biliona dolarów wydatków w Obowiązkowych programach, realizując 4,2 biliona dolarów cięć podatkowych. 13 kwietnia 2011 r. Prezydent Obama nakreślił nowy budżet w przemówieniu.
Obniżyłoby to deficyt o 4 tryliony dolarów w ciągu 12 lat, ograniczając wzrost wydatków Medicare i Medicaid, a także umożliwiając wygaśnięcie cięć podatkowych Busha dla osób o dochodach przekraczających 200 000 USD. 25 maja Senat głosował przeciwko planowi republikańskiemu. Głosował również przeciwko pierwotnemu budżetowi przewodniczącego na rok 2012, twierdząc, że został zastąpiony przez nowy zarys budżetu. (Źródło: "Zlewy budżetowe prezydenta", The Hill, 25 maja 2011 r.)
Kryzys suszy zadłużenia
W lipcu Gang Sześciu Sześciu zaproponował plan obniżenia stawki podatkowej dla rodzin o wyższych dochodach. Zlikwidowano również ważne ulgi podatkowe, takie jak darowizny na cele charytatywne i odsetki od kredytów hipotecznych. Tymczasem dług zbliżał się do osiągnięcia limitu zadłużenia. Wraz z przegranym planem republikańscy herbaciarni zagrozili "Just Say No to the Debt Ceiling", aby zmusić redukcję deficytu.
Zarówno senatowi demokraci, jak i republikanie domowi proponowali własne budżety, które obejmowały różne plany podniesienia limitu zadłużenia. Plan Domu został pokonany w Senacie.
W dniu 2 sierpnia 2011 r. Pułap zadłużenia został podniesiony o 1,2 tryliona dolarów w ramach ustawy o kontroli budżetowej . Wymagało to, aby Super Komitet Kongresu przygotował propozycję zmniejszenia długu o 1,5 biliona dolarów w ciągu dziesięciu lat.
Gdyby to się nie udało, spowodowałoby to sekwestrację , która zmniejszyłaby wydatki o 1,2 biliona dolarów w ciągu 10 lat dzięki ogólnemu ograniczeniu wydatków.
2 września Biuro Statystyki Pracy poinformowało, że stworzono dokładnie zero nowych miejsc pracy. w sierpniu. Chociaż ta liczba została później zrewidowana w górę, wskazywała ona, jak poważnie kryzys związany z wielkością zadłużenia miał wpływ na gospodarkę. 8 września prezydent Obama zaproponował amerykańską ustawę o zatrudnieniu .
Superkomisja spotkała się bez powodzenia w listopadzie i została rozwiązana w styczniu. Budżet na rok 2012 został przyjęty w grudniu 2011 r. (Źródło: "Budżet USA na 2012 r.", Wikipedia).
Co zostało wydane w roku 2012
Faktyczne dochody, wydatki i deficyt na rok 2012 zostały zgłoszone w kolejnych budżetach. Oto podsumowanie.
Dochód
Rząd federalny otrzymał dochody w wysokości 2,450 biliona dolarów.
Podatek dochodowy przyczynił się do lwią część - 1,132 biliona dolarów lub 46,2 procent. Podatki od wynagrodzeń zwiększyły się o 34,5%, jak następuje:
- Zabezpieczenie społeczne - 570 miliardów dolarów
- Medicare - 201 miliardów dolarów.
- Bezrobocie - 67 miliardów dolarów.
- Emerytura - 8 miliardów dolarów.
Podatki od przedsiębiorstw wyniosły tylko 242 miliardy dolarów, czyli 9,8 procent. Wszystkie pozostałe, w tym podatki akcyzowe, cła i zarobki od depozytów w Rezerwie Federalnej, wniosły 215 miliardów dolarów. (Źródło: Urząd ds. Zarządzania i Budżetu, budżet na rok 2014 , tabela S-5, który zawiera rzeczywiste zebrane dochody.)
Całkowite wydatki
Rząd wydał 3,537 biliona dolarów, mniej niż 3,7 biliona dolarów pierwotnie zapisanych w budżecie. Ponad połowa poszła w kierunku programów obowiązkowych , takich jak Ubezpieczenia Społeczne, Medicare i Uzupełniające Bezpieczeństwo dla Niepełnosprawnych. Te wydatki są nakazane przez prawo i nie mogą być zmieniane bez aktu Kongresu. Ogromne 225 miliardów dolarów wydano na spłatę odsetek od długu publicznego .
Obowiązkowe - Obowiązkowe programy kosztują 2.032 biliony USD, czyli 57,4 procent budżetu federalnego USA. Ubezpieczenie społeczne było zdecydowanie najdroższe - 768 miliardów dolarów. Medicare wyniosło 466 miliardów dolarów, a Medicaid 251 miliardów dolarów. Wszystkie inne programy, takie jak znaczki żywnościowe, zasiłki dla bezrobotnych, żywienie dzieci i ulgi podatkowe, wydały 548 miliardów dolarów. Obejmowały one wnioski uchwalone w ramach Ustawy o stymulacji gospodarczej , która dodała 35 miliardów dolarów. (Źródło: " Budżet FY 2014 ", Biuro zarządzania i budżet, tabela S-5.)
Dyskrecjonalne - niewiele ponad jedna trzecia wydatków, czyli 1.285 bilionów dolarów, była przeznaczona na programy uznaniowe . Ten procent będzie nadal spadać, ponieważ obowiązkowe wydatki będą rosnąć, pozostawiając mniej pieniędzy na wszystkie inne działania rządu. Oznacza to, że mniej pieniędzy, które Prezydent i Kongres mogą stosować każdego roku.
Prawie połowa tej kwoty (614 miliardów dolarów) została wydana na wszystkie działania rządu federalnego niezwiązane z obronnością. Największe działy niezwiązane z bezpieczeństwem oferują usługi zdrowotne i ludzkie (78,3 miliarda dolarów), edukację (67,4 miliarda dolarów), budownictwo mieszkaniowe i urbanistyczne (36,3 miliarda euro), sprawiedliwość (26,9 miliarda dolarów) i rolnictwo (23,7 miliarda dolarów). (Źródło: "Budżet FY na 2014 r.", OMB, tabela S-11.)
Wojskowe - Ponad połowa budżetu uznaniowego, czyli 804,8 mld USD, była wydatkami wojskowymi . Obejmowało to 530,4 miliarda dolarów na budżet bazowy Departamentu Obrony . Budżet koncentrował się na zakupie sprzętu wojskowego. Podkreślił znaczenie badań nad bronią i bezpieczeństwa cybernetycznego. Poprzez pewne reformy zarządzania i akwizycji planuje zaoszczędzić 78 miliardów dolarów do 2016 roku. Chociaż to dużo pieniędzy, to wciąż mniej niż 2 procent spadku całkowitych wydatków na bezpieczeństwo.
Objęło to także 159,3 mld USD wydanych przez inne departamenty na wsparcie podstawowego budżetu DoD. Obejmuje to FBI (8,076 miliarda dolarów), Narodową Administrację Bezpieczeństwa Jądrowego (11 miliardów dolarów), bezpieczeństwo wewnętrzne (39,9 miliarda dolarów), Ministerstwo Spraw Weteranów (58,7 miliarda dolarów) i Departament Stanu (41,6 miliarda USD).
Łączne wydatki na wojsko obejmowały także 115,1 miliarda dolarów w operacjach interwencyjnych za granicą, które opłacały wojnę w Afganistanie. Środki Kongresu znajdują się poza normalnym procesem budżetowym. (Źródło: budżet Budżetu Obronnego na rok 2012, OMB, budżet na rok 2014, tabela S-10 i tabela S-11).
Deficyt budżetu został poprawiony
Deficyt budżetowy w roku 2012 wyniósł 1,087 bilionów USD, mniej niż oczekiwano 1,327 biliona USD. Deficyt był niższy niż oczekiwano, ponieważ dochody faktycznie były o około 150 miliardów dolarów wyższe niż przewidywano, a wydatki były około 150 miliardów niższe. Niemniej jednak deficyt ten pomógł spychać amerykański dług ponad całkowitą roczną produkcję ekonomiczną. Dotyczyło to wielu wybieranych urzędników.
W krótkim okresie wydatki na deficyt stymulują gospodarkę. Jest to szczególnie ważne, jeśli firmy działają poniżej możliwości, a wydatki koncentrują się na działaniach, które są skuteczne w tworzeniu miejsc pracy. Aby porównać wszystkie deficyty budżetowe Stanów Zjednoczonych od czasu powstania tego kraju, zobacz Deficyt budżetu USA według roku .
Jednak dalsze wydatki deficytowe wywierają presję na obniżenie wartości dolara. Wraz ze spadkiem dolara rośnie cena importu , podobnie jak ryzyko inflacji . Gdy dług zbliżył się do 100 procent PKB , zwiększył on oczekiwanie, że dług ten nie zostanie spłacony aż do pewnego momentu w odległej przyszłości. Oczekiwanie na przyszłe podatki wywiera presję na obniżenie wzrostu gospodarczego.