Zaskakująca prawda o kryzysie zadłużenia w USA
Prawdziwy kryzys zadłużenia ma miejsce, gdy kraj jest zagrożony niewywiązaniem się z zobowiązań dłużnych. Pierwszym sygnałem jest sytuacja, w której kraj nie może uzyskać niskiej stopy procentowej od pożyczkodawców.
Czemu? Inwestorzy obawiają się, że kraj nie może sobie pozwolić na spłatę obligacji i nie wywiąże się z zadłużenia . Tak stało się z Islandią , doprowadzając do bankructwa w 2008 roku.
Wyjaśnienie problemu zadłużenia w USA
Demokraci i republikanie w Kongresie stworzyli powracający kryzys zadłużenia, walcząc o sposoby na ograniczenie długu. Demokraci obwiniali cię o obniżki podatków Busha i kryzys finansowy z 2008 roku , które obniżyły wpływy z podatków. Opowiadali się za zwiększeniem wydatków na bodźce lub obniżek podatków konsumpcyjnych. Wynikający z tego wzrost popytu pobudziłby gospodarkę z recesji i zwiększyłby dochody z PKB i podatków. Innymi słowy, Stany Zjednoczone zrobiłyby tak, jak po drugiej wojnie światowej. Wyjdzie z kryzysu zadłużenia. Ta strategia nazywa się keynesistowską teorią ekonomiczną.
Republikanie opowiadali się za dalszymi obniżkami podatków dla przedsiębiorstw. Zainwestowaliby oni cięcia w poszerzaniu swoich firm, a następnie tworzyli nowe miejsca pracy.
Ta teoria nazywa się Ekonomią po stronie zaopatrzenia .
Obie strony straciły ostrość. Skupili się na zadłużeniu zamiast na stałym wzroście gospodarczym. Niezależnie od tego, czy obniżysz podatki, czy zwiększysz wydatki, nie warto się spierać, dopóki gospodarka nie znajdzie się w fazie ekspansji cyklu koniunkturalnego . Najważniejszą rzeczą jest podjęcie agresywnych działań w celu przywrócenia zaufania do biznesu i konsumentów .
To napędza silnik ekonomiczny.
Obie strony pogłębiły kryzys, dyskutując o tym, ile obniżyć wydatków. Walczyli o odcięcie od obrony lub programów "uprawniających", takich jak Social Security i Medicare. Aby wyjść z recesji, wydatki rządowe powinny pozostać spójne. Wszelkie cięcia zmniejszą płynność i zwiększą bezrobocie w wyniku zwolnień rządowych.
Czas na zmniejszenie wydatków ma miejsce wtedy, gdy wzrost gospodarczy przekracza 4 proc. Konieczne są cięcia wydatków i podwyżki podatków, aby spowolnić wzrost gospodarczy i zapobiec wchodzeniu gospodarki w fazę cyklu koniunkturalnego.
Kryzys zadłużenia w 2011 roku
W kwietniu 2011 r. Kongres opóźnił zatwierdzenie budżetu na rok budżetowy 2011 , niemal powodując zamknięcie rządu . Republikanie sprzeciwiali się deficytowi 1,3 biliona dolarów, który był trzecim co do wielkości w historii. Aby zredukować deficyt, Demokraci zasugerowali cięcie wydatków na obronę o 1,7 miliarda dolarów, aby pokryć się z upadkiem wojny w Iraku. Republikanie chcieli 61 miliardów dolarów w cięciach nieobronnych, aby objąć Obamacare . Obie partie skompromitowały cięcia wydatków o 81 miliardów dolarów, głównie z programów, które nie wykorzystały ich finansowania.
Kilka dni później kryzys nasilił się. Standard & Poor's obniżył swoje prognozy dotyczące tego, czy Stany Zjednoczone spłacą swój dług jako "negatywny". Oznaczało to, że obecnie istnieje 30-procentowa szansa, że kraj straci swoją ocenę kredytową S & P AAA w ciągu dwóch lat.
S & P obawiał się, że demokraci i republikanie nie będą w stanie rozwiązać swoich podejść w celu zmniejszenia deficytu. Każdy z nich planował zmniejszyć o 4 tryliony dolarów w ciągu 12 lat. Demokraci planowali pozwolić, aby cięcia podatkowe Busha wygasły pod koniec 2012 roku. Tymczasem Republikanie planowali zastąpić Medicare bonami.
W lipcu Kongres zwlekał z podniesieniem pułapu zadłużenia w wysokości 14,249 bilionów dolarów. Wielu uważało, że to najlepszy sposób na zmusić rząd federalny do zaprzestania wydawania pieniędzy. Rząd federalny byłby wtedy zmuszony polegać wyłącznie na przychodach przychodzących, aby pokryć bieżące wydatki. Spowodowałoby to także ekonomiczne spustoszenie. Na przykład miliony seniorów nie otrzyma czeków zabezpieczenia społecznego. Ostatecznie Departament Skarbu może nie wywiązać się z płatności odsetkowych. Spowodowałoby to faktyczne niewypłacenie długu.
Jest to niezręczny sposób na obejście normalnego procesu budżetowego. Niespodziewanie popyt na Treasurys pozostał silny. W rzeczywistości, stopy procentowe w 2011 r. Osiągnęły 200-letnie minimum, ponieważ inwestorzy wymagali niewielkiego zwrotu z inwestycji.
W sierpniu Standard & Poor's obniżył rating kredytowy USA z AAA do AA +. To spowodowało gwałtowny spadek giełdy . Kongres podniósł pułap długu, przyjmując ustawę o kontroli budżetowej z 2011 roku. Podniosła pułap długu do 16,694 bilionów dolarów. Groziło to również sekwestracją , która zmniejszyłaby około 10 procent federalnych wydatków uznaniowych w roku podatkowym 2021. Drastycznego cięcia można by uniknąć, gdyby Super Komitet Kongresu mógł stworzyć propozycję zmniejszenia długu o 1,5 biliona dolarów. Do listopada 2011 r. Zdała sobie sprawę, że nie może. To pozwoliło, by kryzys zadłużenia wkradł się do 2012 roku.
Kryzys zadłużenia w 2012 roku
Kryzys zadłużenia zajął centralne miejsce w kampanii prezydenckiej w 2012 roku . Aby uzyskać szczegółowe informacje, patrz Obama Versus Romney on the Economy . Po wyborach giełda pogrążyła się w miarę zbliżania się kraju do fiskalnego klifu . To wtedy wygasły cięcia podatkowe Busha i rozpoczęły się cięcia wydatków sekwestracyjnych. Więcej informacji na stronie US Fiscal Cliff 2012 .
Kongres uniknął tego, uchwalając amerykańską ustawę o ulgach podatkowych. Przywrócono 2-procentowy podatek od wynagrodzeń i przełożono cięcia w sekwestracji do 1 marca 2013 r. Więcej informacji można znaleźć na stronie Fiscal Cliff 2013 .
Rozwiązanie kryzysu zadłużenia
Rozwiązanie kryzysu zadłużenia jest ekonomicznie proste, ale politycznie trudne. Po pierwsze, zgódź się obniżyć wydatki i podnieść podatki do równej kwoty. Każda z nich zmniejszy deficyt jednakowo, chociaż ma inny wpływ na wzrost gospodarczy i tworzenie miejsc pracy. Aby uzyskać więcej informacji, zobacz Czy cięcia podatku są tworzone? , Cztery pomysły na tworzenie miejsc pracy, które działają najlepiej i bez bezrobocia .
Bez względu na to, co zostanie postanowione, wyjaśnij dokładnie, co się stanie. To przywróci zaufanie. Pozwala to firmom umieścić założenia w swoich planach operacyjnych.
Po drugie, opóźnij wszelkie zmiany przez co najmniej rok po recesji. Pozwala to gospodarce odzyskać wystarczająco dużo, aby zwiększyć 3 do 4 procent potrzebne do tworzenia miejsc pracy. To stworzy niezbędny wzrost PKB, aby przetrwać wszelkie podwyżki podatków i cięcia wydatków. To zredukuje stosunek zadłużenia do PKB na tyle, aby zakończyć jakikolwiek kryzys zadłużeniowy.
Czy Stany Zjednoczone mogłyby zbankrutować jak Islandia?
Rząd USA zainwestował co najmniej 5,1 tryliona dolarów, aby powstrzymać kryzys bankowy. To ponad jedna trzecia rocznej produkcji i zwiększył zadłużenie USA . Chociaż nie było tak źle, jak sytuacja Islandii, miało to podobny wpływ na gospodarkę USA. Mniej zaufania do amerykańskich rynków finansowych i znacznie wolniej rozwijającej się gospodarki. (Źródło: "Stany Zjednoczone konsolidują podejmowanie ryzyka finansowego w Waszyngtonie", International Herald Tribune, 18 października 2008 r.)
Czy sytuacja gospodarcza USA może doprowadzić do załamania się rządu jak Islandia? Jest to możliwe, ale mało prawdopodobne. Gospodarka amerykańska jest większa i bardziej prężna. Kiedy dochodzi do kryzysu gospodarczego, inwestorzy kupują dług USA. Uważają, że jest to najbezpieczniejsza inwestycja. W Islandii stało się dokładnie odwrotnie.
Kiedy pożyczkodawcy zaczynają się martwić, potrzebują wyższych i wyższych zysków, aby zrównoważyć ryzyko. Im wyższe plony, tym bardziej koszty refinansowania swojego długu państwowego . Z czasem nie może sobie pozwolić na dalsze przewalutowanie zadłużenia, a jego wartość jest niewypłacalna. Obawy inwestorów stają się samospełniającą się przepowiednią.
Tak się nie stało ze Stanami Zjednoczonymi. Popyt na amerykańskie Treasurys pozostał silny. To dlatego, że zadłużenie USA jest w 100 procentach gwarantowane mocą jednej z najsilniejszych gospodarek świata. Z innych powodów zobacz Dlaczego teraz dolar jest tak silny?