Jak duże banki mogą roznieść gospodarkę - znowu
Transakcja repo to sprzedaż traktowana w księgach jak pożyczka.
Sprzedający utrzymuje zabezpieczenie swoich ksiąg, dodaje otrzymane środki pieniężne do swoich aktywów i dodaje pożyczkę do swoich zobowiązań. Jest to łatwy sposób na szybkie zdobycie gotówki.
Najbardziej popularnym rodzajem repo jest umowa trójstronna . Wielkie banki komercyjne pełnią rolę pośrednika, zwykle pomiędzy funduszem hedgingowym, który potrzebuje gotówki, a funduszem rynku pieniężnego, który chciałby stosunkowo bezpiecznego zwiększenia swojego zwrotu. (Źródło: "Understanding the Repo Market," BlackRock Investments.)
Zagrożenia na rynku repo
Na całym świecie firmy przechwytują prawie 5 trylionów USD transakcji repo w danym dniu. Chociaż jest to mniej niż 6 bilionów dolarów, które miały miejsce w 2008 r., Powoduje to ogromny popyt na obligacje krótkoterminowe.
Amerykańskie bony skarbowe są używane do 2,4 biliona dolarów w transakcjach repo. Wielu analityków obawia się, że nie wystarczy, aby rynek repo działał sprawnie.
Popyt na te obligacje pochodzi z:
- Duże banki komercyjne, które muszą spełniać nowe przepisy.
- Przemysł warty 2,67 tryliona dolarów, który może utrzymywać jedynie bezpieczne obligacje.
- Fundusze hedgingowe, które muszą obejmować opcje i inne instrumenty pochodne .
Fundusze hedgingowe są prawdziwym zmartwieniem dla rynku repo, ponieważ nigdy nie wiedzą, kiedy będą potrzebować dużej ilości gotówki, aby pokryć złą inwestycję. Fundusze te starają się osiągnąć lepsze wyniki niż rynek dzięki zastosowaniu ryzykownych instrumentów pochodnych i opcji, takich jak krótka sprzedaż akcji .
Kiedy ich inwestycje idą w złym kierunku i nie mogą szybko zdobyć wystarczającej ilości gotówki, aby je pokryć, ponoszą ogromne straty. To może zająć z nimi rynek.
Przykładem tego, co może się wydarzyć, jest awaria Flasha z października 2014 r., Kiedy rentowność 10-letniej noty skarbowej spadła w ciągu zaledwie kilku minut. (Źródło: Katy Burne, "Rynek sprzedaży jest pod presją", The Wall Street Journal, 3 kwietnia 2015 r.)
Niektórzy prezesi banków Rezerwy Federalnej obawiają się, że banki, takie jak Goldman Sachs, zaczęły zmniejszać swoją działalność repo. Utrudnia to funduszom hedgingowym uzyskanie gotówki niezbędnej do pokrycia inwestycji. Może to spowodować niestabilność na rynkach finansowych, czyniąc kredyty droższymi i trudniejszymi do zdobycia, w miarę jak gospodarka staje się coraz bardziej popularna. (Źródło: "Repo Markets Worry Fed Urzędnicy," The Wall Street Journal, 14 sierpnia 2014 r.)
Regulacja repo
Ustawa o reformie Wall Street w Dodd-Frank reguluje fundusze hedgingowe posiadane przez banki, upewniając się, że nie wykorzystują pieniędzy inwestorów do zawierania transakcji dla siebie. Pozostałe fundusze hedgingowe są obecnie regulowane przez Komisję Papierów Wartościowych i Giełd (SEC).
Rezerwa Federalna wymagała od banków posiadania większej ilości papierów wartościowych w celu zabezpieczenia ryzykownych pożyczek krótkoterminowych.
Jest to jeden z powodów, dla których banki ograniczają tę część swojej działalności. To ironia - ta regulacja mająca na celu zmniejszenie zmienności w rzeczywistości tworzy więcej. Jednak Fed powiedział, że warto, ponieważ rynki finansowe były zbyt zależne od krótkoterminowych pożyczek w przeszłości. (Źródło: "The Repo Market at a Glance", The Wall Street Journal.)
Członkowie Fed ostrzegają, że fundusze hedgingowe powinny być zobowiązane do utrzymywania większej ilości własnych środków pieniężnych na pokrycie tych strat, zamiast polegać tak bardzo na rynku repo. Fed i SEC muszą współpracować, aby opracować ten sam zestaw standardów dla funduszy hedgingowych, które nadzorują. Zagraniczni regulatorzy również muszą zostać uwzględnieni. W przeciwnym razie firmy amerykańskie będą ponosić wyższe koszty i będą znajdowały się w niekorzystnej sytuacji konkurencyjnej.
Przepisy mogą nieumyślnie zwiększać ryzyko na rynku repo, zniechęcając banki do bycia w biznesie w ogóle.
Największe amerykańskie banki zmniejszyły swoje transakcje repo o 28 procent w ciągu ostatnich czterech lat. Aby wypełnić lukę, REITS i inne nieuregulowane firmy finansowe albo bezpośrednio dokonują repozytoriów, albo działają jako pośrednicy. Pogarsza to problem płynności w obligacjach, które gwarantują repozytorium. (Źródło: Kary Burne, "Lending Shifts as Rules Bit", The Wall Street Journal, 8 kwietnia 2015 r.)
Reverse Repos
Rezerwa Federalna zaczęła emitować transakcje reverse repo jako program testowy we wrześniu 2013 r. Banki pożyczają pieniądze Rezerwy Federalnej w zamian za utrzymywanie obligacji skarbowych banku centralnego z dnia na dzień. Fed wypłaca bankowi trochę więcej odsetek, gdy kupuje Skarb Państwa następnego dnia.
Dlaczego Fed to robi? Z pewnością nie potrzebuje pożyczać gotówki na pokrycie ryzykownych inwestycji (mamy nadzieję!) Zamiast tego wypróbowuje nowe narzędzie do wyznaczania krótkoterminowych stóp procentowych. W ten sposób nie musi ogłaszać, że podwyższa stopy funduszy Fed , co zwykle zmniejsza giełdę.
Program Fed jest jak dotąd bardzo udany. Banki przesunęły rekordowe 242 miliardy dolarów z prywatnego rynku skarbu na książki Fed. W rzeczywistości może to być zbyt wiele dobrego. Fed wydaje teraz więcej odwróconych repozytoriów niż ktokolwiek inny. To jeden z powodów, dla których Goldman Sachs i inni ograniczają swoje programy.
I właśnie tego chce Fed. Od dawna pragnął większej zdolności regulacji tego rynku. Jego dużą rolą jest nadanie mu większego wpływu niż kiedykolwiek mogłyby nowe prawa. (Źródło: "Reverse-Reps Fed zmieniają rynek pożyczek papierów wartościowych", The Wall Street Journal, 23 czerwca 2014 r.)
Jak repo przyczyniły się do kryzysu finansowego
Wiele banków inwestycyjnych, takich jak Bear Stearns i Lehman Brothers, zbytnio polegało na gotówce z krótkoterminowych transakcji repo, aby sfinansować swoje długoterminowe inwestycje. Kiedy zbyt wielu kredytodawców domagało się ich długu, było to jak staroświeckie bieganie po banku.
Po pierwsze, Bear Stearns, a później Lehman nie mógł sprzedać wystarczającej liczby transakcji, by spłacić tych pożyczkodawców. Wkrótce nikt nie chciał im pożyczać. Doszło do tego, że Lehman nie miał nawet wystarczająco dużo gotówki, by opłacać listy płac. Przed kryzysem te banki inwestycyjne i fundusze hedgingowe w ogóle nie podlegały regulacji. (Źródło: "Rola repo w kryzysie finansowym", Stanford Business School, 8 marca 2012 r.)