Tak zwana zamiana wanilii jest zdecydowanie najczęstsza. Wtedy kontrahent wymienia płatności o zmiennym oprocentowaniu z płatnościami o stałej stopie procentowej innego kontrahenta.
Opłata o zmiennym oprocentowaniu jest powiązana z Liborem , czyli odsetkami, które banki pobierają między sobą za pożyczki krótkoterminowe. Libor opiera się na stopie funduszy federalnych . Mniejsza liczba transakcji typu swap występuje między dwoma kontrahentami przy płatnościach o zmiennym oprocentowaniu.
Wyjaśnione
Aby ułatwić wyjaśnienie, kontrahent, który chce wymienić swoje płatności o zmiennym oprocentowaniu i otrzymywać płatności o stałej stopie, jest nazywany odbiorcą lub sprzedawcą . Kontrahentem, który chce wymienić swoje stałe stawki, jest płatnik .
Kontrahenci dokonują płatności z tytułu kredytów lub obligacji o tej samej wielkości. Nazywa się to zasadą umowną . W swapie wymieniają tylko płatności odsetkowe, a nie samą obligację.
Ponadto obecna wartość dwóch strumieni płatności musi być taka sama. Oznacza to, że na całej długości obligacji każdy kontrahent zapłaci taką samą kwotę. Łatwo to obliczyć za pomocą obligacji o stałym oprocentowaniu, ponieważ płatność jest zawsze taka sama.
Trudniej jest przewidzieć za pomocą obligacji o zmiennej stopie procentowej. Strumień płatności oparty jest na Liborze, który może się zmienić. W oparciu o to, co dziś wiedzą, obie strony muszą uzgodnić to, co według nich prawdopodobnie nastąpi wraz ze stopami procentowymi.
Typowy kontrakt typu swap trwa od jednego do 15 lat. Nazywa się to tenorem .
Kontrahent może wypowiedzieć umowę wcześniej, jeżeli stopy procentowe pójdą na marne. Ale rzadko robią to w prawdziwym życiu. (Źródło: " Zrozumienie stopy procentowej zamieniaj matematykę i ceny ", California Debt and Investment Advisory Commission.)
W przeszłości odbiorcy i sprzedawcy znajdowali się wzajemnie lub byli połączeni przez banki inwestycyjne i komercyjne, które pobierały opłatę za administrowanie umową. Na współczesnym rynku swap duże banki działają jako animatorzy rynku lub dealerzy. Oznacza to, że działają one zarówno jako kupujący, jak i sprzedawca. Kontrahenci muszą się tylko martwić o wiarygodność kredytową banku, a nie kontrahenta. Zamiast pobierać opłatę, banki ustalają ceny ofertowe i ceny ofertowe dla każdej strony transakcji. (Źródło: "Co to są swapy stopy procentowej i jak działają?", "Pacific Investment Management Company, styczeń 2008 r.)
Przykład
- Firma ACME Anvil Co. płaci firmie ACME Catapult Corp. 8 procent za naprawę.
- ACME Catapult płaci ACME anvilowi stawkę sześciomiesięcznego bonu skarbowego plus 2 proc
- Tenor jest na trzy lata, a płatności są dokonywane co sześć miesięcy.
- Obie firmy mają zasadę nominalną w wysokości 1 miliona USD.
| Kropka | T-Bill Rate | ACME Catapult Corp. Pays | ACME Anvil Co. Pays |
|---|---|---|---|
| 0 | 4% | ||
| 1 | 3% | 30 000 USD | 40 000 USD |
| 2 | 4% | 25 000 USD | 40 000 USD |
| 3 | 5% | 30 000 USD | 40 000 USD |
| 4 | 7% | 35 000 USD | 40 000 USD |
| 5 | 8% | 45 000 USD | 40 000 USD |
| 6 | 50 000 USD | 40 000 USD |
(Źródło: " Interest Rate Swap ", New York University Stern School of Business, 1999.)
Zalety zamiany stóp procentowych
Odbiorca może mieć obligacje o niskich stopach procentowych, które są ledwie powyżej Libor. Może jednak poszukiwać przewidywalności stałych płatności, nawet jeśli są one nieco wyższe. Ta firma może wtedy dokładniej prognozować swoje zarobki. To wyeliminowanie ryzyka często zwiększy cenę akcji. Stabilny strumień płatności pozwala firmie mieć mniejszą awaryjną rezerwę gotówkową, którą może oderwać.
Banki muszą dopasować swoje strumienie dochodu do swoich zobowiązań. Banki zarabiają dużo hipotek o stałym oprocentowaniu. Ponieważ te długoterminowe kredyty nie są spłacane od lat, banki muszą zaciągać krótkoterminowe kredyty, aby pokryć koszty bieżące. Pożyczki te mają zmienne stopy procentowe. Z tego powodu bank może zamieniać płatności o stałym oprocentowaniu na płatności o zmiennym oprocentowaniu.
Ponieważ banki uzyskują najlepsze oprocentowanie, mogą nawet stwierdzić, że płatności firmy są wyższe niż te, które bank zawdzięcza krótkoterminowemu zadłużeniu. To jest wygrana dla banku.
Płatnik może mieć obligacje o wyższych odsetkach i dążyć do obniżenia płatności, które są bliższe Liborowi. Oczekuje, że stopy pozostaną niskie, więc jest skłonny podjąć dodatkowe ryzyko, które może pojawić się w przyszłości. (Źródło: "Objaśnienia dotyczące stóp procentowych", MoneyCrashers.com ).
Podobnie płatnik zapłaciłby więcej, gdyby właśnie zaciągnął kredyt o stałej stopie procentowej. Innymi słowy, oprocentowanie pożyczki o zmiennym oprocentowaniu plus koszt transakcji swapowej jest nadal tańsze niż warunki, jakie mógłby uzyskać na pożyczce o stałej stopie procentowej. (Źródło: "Swapy stóp procentowych: jak to działa?", "ABN-Amro", maj 2014 r.)
Niedogodności
Fundusze hedgingowe i inni inwestorzy wykorzystują swapy procentowe do spekulacji. Mogą zwiększać ryzyko na rynkach, ponieważ stosują konta dźwigni, które wymagają jedynie niewielkiego wkładu własnego. Zrównoważyli ryzyko związane z umową z innym instrumentem pochodnym. To pozwala im na podjęcie większego ryzyka, ponieważ nie martwią się o posiadanie wystarczających środków na spłatę instrumentu pochodnego, jeśli rynek idzie przeciwko nim. Jeśli wygrywają, wpłacają pieniądze. Ale jeśli przegrywają, mogą zaburzyć ogólne funkcjonowanie rynku, wymagając jednocześnie wielu transakcji.
Wpływ na gospodarkę USA
Istnieje 421 bilionów dolarów pożyczek i obligacji zaangażowanych w swapy. Jest to zdecydowanie największa część rynku instrumentów pochodnych o wartości 692 tryliony USD. Szacuje się, że obrót instrumentami pochodnymi wart jest 600 bilionów dolarów. Jest to dziesięciokrotnie więcej niż łączna produkcja ekonomiczna całego świata. W rzeczywistości 92 procent z 500 największych firm na świecie wykorzystuje je do obniżania ryzyka. Na przykład kontrakt futures może obiecać dostawę surowców po ustalonej cenie. W ten sposób firma jest chroniona, jeśli ceny wzrosną. Mogą również pisać umowy chroniące się przed zmianami kursów walutowych i stóp procentowych. (Źródło: "Nowe oblicze transakcji na instrumentach pochodnych w banku", New York Times, 3 stycznia 2013 r.). Tabela 19: Kwoty pozostające poza instrumentami pochodnymi OTC , "Bank Rozrachunków Międzynarodowych", czerwiec 2014 r.)
Podobnie jak większość instrumentów pochodnych, kontrakty te są OTC. W przeciwieństwie do obligacji, na których się opierają, nie są przedmiotem obrotu na giełdzie. W rezultacie nikt tak naprawdę nie wie, ile istnieje, ani jaki jest ich wpływ na gospodarkę.
Inne pochodne
- Kto inwestuje w fundusze hedgingowe?
- W jaki sposób fundusze hedgingowe wpływają na giełdę?
- Czy mogę zabezpieczyć się bez funduszu?
- W jaki sposób fundusze hedgingowe wpływają na gospodarkę?
- Czy spowodowali kryzys finansowy?
- Co naprawdę spowodowało kryzys kredytów hipotecznych typu subprime?
- Jaka była rola instrumentów pochodnych w tworzeniu kryzysu w 2008 roku?
- Na czym polegał kryzys funduszy hedgingowych LTCM?