The True Villians Behind the Financial Crisis
Poprzez zmniejszenie ryzyka fundusze hedgingowe zmniejszają zmienność na giełdzie.
Wiele funduszy hedgingowych jest bardzo aktywnymi inwestorami. Kupują wystarczającą liczbę akcji, aby uzyskać głos na pokładzie spółki. Mają taki wpływ na akcje tej spółki, że mogą zmusić spółkę do wykupu akcji i podwyższenia cen akcji. Mogą także sprawić, że firma będzie sprzedawać aktywa lub spółki o niskiej produktywności, dzięki czemu będą bardziej wydajne i zyskowne.
Pięć czynników, które sprawiły, że fundusze hedgingowe są ryzykowne
Fundusze hedgingowe również zwiększają ryzyko. Po pierwsze, ich wykorzystanie dźwigni finansowej pozwala im kontrolować więcej papierów wartościowych, niż gdyby po prostu kupowali długo. Użyli wyrafinowanych instrumentów pochodnych do pożyczania pieniędzy na inwestycje. To stworzyło wyższe zyski na dobrym rynku, a większe straty w złym. W rezultacie wpływ jakiegokolwiek pogorszenia koniunktury został zwiększony. Instrumenty pochodne funduszy hedgingowych obejmują kontrakty opcyjne, które umożliwiają im odłożenie niewielkiej opłaty za zakup lub sprzedaż akcji po uzgodnionej cenie w określonym dniu lub przed określoną datą.
Mogą one krótko sprzedawać akcje, co oznacza, że pożyczają akcje od pośrednika, aby je sprzedać, i obiecują oddać je w przyszłości. Kupują kontrakty futures, które zobowiązują ich do kupna lub sprzedaży papierów wartościowych, towarów lub walut po ustalonej cenie w określonym terminie w przyszłości.
W rezultacie, wpływ funduszy hedgingowych na rynek akcji znacznie wzrósł w ostatnim dziesięcioleciu.
Według niektórych szacunków kontrolują oni 10 procent akcji na amerykańskich giełdach. Obejmuje to giełdę nowojorską , NASDAQ i BATS . Credit Suisse szacuje, że ich wpływ może być jeszcze większy. Mogą kontrolować połowę giełdy w Nowym Jorku i Londynie. (Źródło: "Amerykańskie organy nadzoru zwiększają poziom ryzyka w hotelach Hedge Fund Hotels", International Herald Tribune, 1 stycznia 2007 r.)
Ponieważ handlują często, odpowiadają za jedną trzecią całkowitego dziennego wolumenu na samym NYSE. Szacuje się, że na całym świecie działa 8 000 funduszy hedgingowych . Większość znajduje się w Stanach Zjednoczonych. W stanie Connecticut panuje wysoka koncentracja.
Badacze odkryli, że fundusze hedgingowe pozytywnie wpływają na rynek akcji. Ale kiedy ich źródła kapitału wyschną, mogą mieć niszczący negatywny wpływ. (Źródło: Charles Cao, Bing Liang, Andrew Lo, Lubomir Petrasek, " Hedge Fund Fund Holdings and Stock Market Efficiency ", Rada Rezerwy Federalnej, maj 2014 r.)
Po drugie, wszyscy używają podobnych strategii ilościowych. Ich programy komputerowe mogą wyciągać podobne wnioski o możliwościach inwestycyjnych. Wpływają na rynek, kupując jednocześnie ten sam produkt, taki jak papiery wartościowe zabezpieczone hipoteką. Wraz ze wzrostem cen uruchamiane są inne programy i tworzone są zamówienia zakupu tego samego produktu.
Po trzecie, fundusze hedgingowe polegają głównie na krótkoterminowym finansowaniu za pośrednictwem instrumentów rynku pieniężnego . Są to zwykle bardzo bezpieczne sposoby pozyskiwania gotówki, takie jak fundusze rynku pieniężnego , papiery komercyjne emitowane przez korporacje o wysokim ratingu oraz płyty CD. Fundusze hedgingowe kupują i odsprzedają pakiety tych instrumentów inwestorom w celu wygenerowania wystarczającej ilości gotówki, aby utrzymać rachunek zabezpieczający. Pakiety są instrumentami pochodnymi, takimi jak komercyjne papiery wartościowe zabezpieczone aktywami .
Zwykle działa to dobrze. Jednak w czasie kryzysu finansowego wielu inwestorów wpadło w panikę, sprzedając nawet te bezpieczne instrumenty, by kupić 100-procentowe bony skarbowe . W rezultacie fundusze hedgingowe nie były w stanie utrzymać swoich rachunków marży i były zmuszone do sprzedaży papierów wartościowych po cenach okazji targowych, co pogarszało krach na giełdzie. Pomogli oni stworzyć 17 września 2008 r. Na rynkach pieniężnych .
Po piąte, fundusze hedgingowe są nadal w dużej mierze nieuregulowane. Mogą inwestować bez nadzoru przez Komisję Papierów Wartościowych i Giełd . W przeciwieństwie do funduszy inwestycyjnych , nie muszą składać kwartalnych sprawozdań z posiadanych funduszy . Oznacza to, że nikt nie wie, jakie są ich inwestycje.
Jak fundusze hedgingowe tworzą bańki aktywów
Najbogatszy na świecie właściciel funduszu hedgingowego, George Soros, powiedział, że fundusze hedgingowe faktycznie wpływają na rynki w pętli sprzężenia zwrotnego. Jeśli niektóre z ich programów handlowych osiągną podobne wnioski o możliwościach inwestycyjnych, to inni reagują.
Na przykład powiedzmy, że fundusze zaczynają kupować dolary amerykańskie na rynku forex, zwiększając wartość dolara o jeden lub dwa procent. Inne programy wychwytują ten trend i ostrzegają swoich analityków, by kupili. Tendencję tę można uwypuklić, jeśli modele komputerowe również wychwycą tendencje makroekonomiczne, takie jak wojna na Ukrainie, wybory w Grecji i sankcje wobec rosyjskich oligarchów. Model bierze wszystko pod uwagę i dodatkowo ostrzega analityków, by sprzedawali euro i kupowali dolary. Chociaż nikt nie wie na pewno, indeks dolara wzrósł o 15% w 2014 r., Podczas gdy euro spadło do najniższego poziomu od 12 lat.
Inne ostatnie bańki aktywów były równie nagłe i okrutne. Dolar amerykański wzrósł o 25 procent w 2014 i 2015 r. Rynek akcji wzrósł o prawie 30% w 2013 r., A rentowności skarbowe spadły do 200 lat w 2012 r., A złoto wzrosło do prawie 1 900 USD za uncję w 2011 r. Ceny ropy wzrosły do poziomu - wysoki czas 145 dolarów za baryłkę w 2008 r. , mimo że popyt spadł dzięki recesji. Najbardziej szkodliwym bańką spekulacyjną ze wszystkich aktywów był handel funduszami hedgingowymi z zabezpieczonymi hipotecznie papierami wartościowymi w 2005 r.
W jaki sposób spowodowały kryzys finansowy
W 2001 r. Rezerwa Federalna obniżyła stopy funduszy federalnych do 1,5%, aby walczyć z recesją. Podczas kryzysu giełdowego inwestorzy poszukiwali funduszy zabezpieczających, aby uzyskać wyższe zyski. Niskie stopy procentowe oznaczały, że obligacje przyniosły niższe wyniki menedżerom funduszy emerytalnych. Byli zdesperowani, aby zarobić na tyle, by pokryć spodziewane przyszłe płatności. W rezultacie ogromna ilość pieniędzy przelała się na fundusze hedgingowe.
Wraz z poprawą gospodarki w 2003 i 2004 r. Do tych funduszy wpłynęło więcej pieniędzy. Menedżerowie stworzyli bardziej ryzykowne inwestycje, aby zdobyć przewagę na bardzo konkurencyjnym rynku. Zwiększyły one wykorzystanie egzotycznych instrumentów pochodnych, takich jak papiery wartościowe zabezpieczone hipoteką . Oparte były one na pakietach hipotek i były bardzo opłacalne.
Niskie stopy procentowe spowodowały również, że płatności z tytułu pożyczek odsetkowych były dostępne dla wielu nowych właścicieli domów. Wiele rodzin, które nie mogły sobie pozwolić na konwencjonalne kredyty hipoteczne, zalało rynki mieszkaniowe. Wraz ze wzrostem popytu na papiery wartościowe zabezpieczone hipoteką, podobnie jak popyt na bazowe kredyty hipoteczne. Banki stały się dużymi inwestorami w fundusze hedgingowe ze swoimi depozytami klientów. Duże banki stworzyły własne fundusze hedgingowe. Było to niezgodne z prawem, dopóki Kongres nie odwołał ustawy Glass-Steagall, uchylonej w 1999 roku. W rezultacie banki wywierały presję na swoich działach kredytów hipotecznych, aby udzielać pożyczek komukolwiek i każdemu. Nie obchodziło ich, że spłacą pożyczki, ponieważ sprzedali kredyty hipoteczne Fannie Mae i Freddie Mac.
Wraz ze spadkiem liczby rozsądnych alternatyw inwestycyjnych, zarządzający funduszami zaczęli gromadzić podobne rodzaje ryzykownych inwestycji. Oznaczało to, że bardziej prawdopodobne jest, że wszyscy zawiodą razem. Nerwowi inwestorzy byli bardziej skłonni do szybkiego wycofywania funduszy przy pierwszych oznakach kłopotów. W rezultacie uruchomiono wiele funduszy hedgingowych i tak samo wielu upadło.
Do roku 2004 branża była niestabilna z dużą zmiennością. Badanie przeprowadzone przez National Bureau of Economic Research w branży funduszy hedgingowych ujawniło wyższy poziom ryzyka. Ustalenia te zostały poparte większą liczbą badań w 2005 i 2006 roku. (Źródło: "Ryzyko systemowe i fundusze hedgingowe", Krajowe Biuro ds. Badań Ekonomicznych, marzec 2005 r.)
Również w 2004 r. Rezerwa Federalna podniosła stopy w celu zwalczania inflacji. W 2005 r. Stawki wzrosły do 4,25%, a do 5,25% w czerwcu 2006 r. Więcej informacji na temat dotychczasowych funduszy Funduszy Fed .
Wraz ze wzrostem stóp popyt na mieszkania zwolnił. Do 2006 r. Ceny zaczęły spadać. Wpłynęło to na właścicieli domów, którzy posiadali kredyty hipoteczne typu subprime . Wkrótce okazało się, że ich domy są warte mniej niż to, za co zapłacili.
Wyższe stopy procentowe oznaczały, że płatności wzrosły w związku z pożyczkami odsetkowymi. Właściciele domów nie mogli płacić hipoteki ani sprzedawać domu z zyskiem, a więc nie wywiązywali się ze swoich zobowiązań. Nikt tak naprawdę nie wiedział, jak wpłynie to na wartość instrumentów pochodnych na ich podstawie. W rezultacie banki, które posiadały te instrumenty pochodne, nie wiedziały, czy utrzymują dobre inwestycje, czy złe. Próbowali je sprzedać jako dobre, ale inne banki ich nie chciały. Próbowali również wykorzystać je jako zabezpieczenie pożyczek. W rezultacie banki wkrótce niechętnie udzielały sobie pożyczek.
W pierwszej połowie 2007 r. Kilka prominentnych wielomiliardowych funduszy hedgingowych zaczęło słabnąć. Zainwestowali w papiery wartościowe zabezpieczone hipoteką. Ich porażka wynikała z desperackich prób inwestorów polegających na zmniejszeniu ryzyka i zebraniu gotówki na pokrycie wezwań do uzupełnienia depozytu zabezpieczającego.
Bear Stearns był bankiem sprowadzonym przez dwa własne fundusze hedgingowe. W 2007 r. Bear Stearns został poproszony o zapisanie wartości 20 miliardów dolarów w zabezpieczonych zobowiązaniach dłużnych (CDO). Z kolei opierały się na papierach wartościowych zabezpieczonych hipoteką . Zaczęli tracić wartość we wrześniu 2006 r., Kiedy spadły ceny mieszkań. Do końca 2007 roku Bear zanotował 1,9 miliarda dolarów. Do marca 2008 r. Nie mógł zebrać wystarczającej ilości kapitału, aby przetrwać. Rezerwa Federalna pożyczyła JP Morgan Chase fundusze na zakup Beara i uratowanie go od bankructwa. Ale to zasygnalizowało rynki, że ryzyko funduszu hedgingowego może zniszczyć renomowane banki.
We wrześniu 2008 r. Lehman Brothers zbankrutował z tego samego powodu. Inwestycje w instrumenty pochodne spowodowały jej bankructwo. Nie znaleziono żadnego kupującego.
Niepowodzenie tych banków spowodowało gwałtowny spadek Dow Jones Industrial Average . Sam spadek rynku wystarczy, by spowodować spowolnienie gospodarcze, zmniejszając wartość przedsiębiorstw i ich zdolność do pozyskania nowych funduszy na rynkach finansowych. Co gorsza, strach przed kolejnymi bankructwami powodował, że banki nie udzielały sobie wzajemnych pożyczek, powodując kryzys płynności. To niemal powstrzymało firmy od pozyskiwania krótkoterminowego kapitału potrzebnego do prowadzenia działalności gospodarczej.
Głębokość: 2008 Przyczyny kryzysu finansowego | Rola instrumentów pochodnych | Przyczyny kryzysu kredytów hipotecznych typu subprime