Kryzys kredytów hipotecznych typu subprime został spowodowany przez fundusze hedgingowe, banki i firmy ubezpieczeniowe. Dwa pierwsze papiery wartościowe zabezpieczone hipoteką . Firmy ubezpieczeniowe pokryły je swapami ryzyka kredytowego. Popyt na kredyty hipoteczne doprowadził do bańki aktywów w budownictwie mieszkaniowym.
Kiedy Rezerwa Federalna podniosła stopę funduszy federalnych , zwróciła się o spore wahanie stóp procentowych kredytów hipotecznych. To spowodowało spadek cen domów i niespłacanie zobowiązań przez kredytobiorców. Instrumenty pochodne rozprzestrzeniły ryzyko w każdym zakątku globu. To spowodowało kryzys bankowy z 2007 r. , Kryzys finansowy z 2008 r. I wielką recesję . Stworzyła najgorszą recesję od czasu Wielkiego Kryzysu .
01 Fundusze hedowe odgrywały kluczową rolę w kryzysie
Kryzys kredytów hipotecznych typu subprime spowodowany był również deregulacją . W 1999 r. Banki mogły działać jako fundusze hedgingowe. Zainwestowali również środki deponentów w fundusze zewnętrzne. To spowodowało kryzys Oszczędności i Pożyczek w 1989 roku . Wielu kredytodawców wydało miliony dolarów, aby lobbować w stanach ustawodawczych, aby złagodzić przepisy. Przepisy te ochroniłyby kredytobiorców przed zaciąganiem kredytów hipotecznych, na które naprawdę nie mogli sobie pozwolić.
02 Instrumenty pochodne doprowadziły do kryzysu subprime
Papiery wartościowe zabezpieczone hipoteką umożliwiają pożyczkodawcom wiązanie pożyczek w pakiet i ich odsprzedaż. W czasach konwencjonalnych pożyczek banki miały więcej środków na pożyczanie. Wraz z pojawieniem się pożyczek odsetkowych przeniesiono również ryzyko niewypłacalności pożyczkodawcy, gdy stopy procentowe zostały zresetowane. Dopóki rynek mieszkaniowy nadal rósł, ryzyko było niewielkie.
Pojawienie się pożyczek odsetkowych w połączeniu z papierami wartościowymi zabezpieczonymi hipoteką stworzyło kolejny problem. Dodali tyle płynności na rynku, że stworzyli boom mieszkaniowy.
03 Kredyty hipoteczne o podwyższonym ryzyku i odsetki nie mieszają się
Pojawienie się pożyczek odsetkowych pomogło obniżyć miesięczne raty, więc kredytobiorcy subprime mogli sobie na nie pozwolić. Zwiększył jednak ryzyko dla kredytodawców, ponieważ początkowe stawki zwykle resetują się po jednym, trzech lub pięciu latach. Ale rosnący rynek mieszkaniowy pocieszył kredytodawców, którzy założyli, że pożyczkobiorca może odsprzedać dom po wyższej cenie, a nie za niewykonanie zobowiązania.
04 Dwa mity na temat tego, co spowodowało kryzys
Innym mitem jest to, że Community Reinvestment Act stworzył kryzys. To dlatego, że pchnął banki, aby pożyczać więcej do biednych dzielnic. To był jej mandat, kiedy powstał w 1977 roku.
W 1989 r. FIRREA wzmocniła CRA, publikując informacje na temat historii kredytowej banków. Zabroniono im się rozszerzać, jeśli nie przestrzegali standardów CRA. W 1995 r. Prezydent Clinton wezwał organy regulacyjne do jeszcze większego wzmocnienia agencji ratingowej.
Ale prawo nie wymagało od banków zaciągania pożyczek subprime. Nie wymagało od nich obniżania standardów kredytowych. Zrobili to, aby stworzyć dodatkowe dochodowe instrumenty pochodne.
05 Zabezpieczone zobowiązania dłużne
Ryzyko nie ograniczało się tylko do kredytów hipotecznych. Wszystkie rodzaje długów zostały przepakowane i odsprzedane jako zabezpieczone zobowiązania dłużne . Gdy ceny mieszkań spadły, wielu właścicieli domów, którzy korzystali z domów jako bankomaty, nie mogli już dłużej wspierać swojego stylu życia. Domyślnie wszystkie zadłużenia zaczęły powoli się podnosić. Posiadacze CDO obejmowali nie tylko pożyczkodawców i fundusze hedgingowe. Obejmowały one także korporacje, fundusze emerytalne i fundusze inwestycyjne . To rozszerzyło ryzyko na inwestorów indywidualnych .
Prawdziwym problemem z CDO było to, że kupujący nie wiedzieli, jak je wycenić. Jednym z powodów były tak skomplikowane i nowe. Innym było to, że giełda kwitła. Wszyscy byli pod tak wielką presją, aby zarabiać pieniądze, że często kupowali te produkty w oparciu o nic więcej niż z ust do ust.