Spojrzenie na historię DJIA i dlaczego dzisiaj może nie być trafne
Dlaczego więc Dow Jones Industrial Average jest wciąż tak popularny? Co sprawia, że DJIA jest przestarzały? To są świetne pytania i, w ciągu kilku następnych minut, chcę poświęcić trochę czasu, aby dać ci trochę historii, która może zapewnić lepsze zrozumienie tego anachronizmu, który zdominował nie tylko prasę finansową, ale i umysł szerszego społeczeństwa, kiedy przybył do wspólnych zapasów.
Najpierw przejrzyjmy to, co już wiesz o Dow
DJIA , między innymi ...
- Wartość DJIA jest obliczana przy użyciu formuły opartej na nominalnej cenie akcji jej składników, a nie innej metryki, takiej jak kapitalizacja rynkowa lub wartość przedsiębiorstwa ;
- Redaktorzy The Wall Street Journal decydują, które firmy są uwzględnione w Dow Jones Industrial Average.
- Niektóre mity na temat historycznych wyników indeksu giełdowego, gdyby nie błąd matematyczny, który pojawił się na początku historii Dow, który zaniża wyniki, DJIA byłby obecnie na 30 000, a nie 20 000 rekordów, które ostatnio rozbił. Podobnie, jeśli redaktorzy The Wall Street Journal nie zdecydowali się na usunięcie International Business Machines (IBM) ze składników indeksu tylko po to, aby dodać go ponownie w latach i latach później, Dow Jones Industrial Average byłaby mniej więcej dwa razy większa od jego obecnej wartości. Innym przykładem jest często powtarzany mit, zwykle związany z ludźmi mówiącymi o uprzedzeniach związanych z przetrwaniem bez zrozumienia szczegółów tego zjawiska, że znaczna większość oryginalnych komponentów Dow Jones Industrial Average zakończyła się niepowodzeniem, co nie jest prawdą. . Poprzez fuzje i przejęcia, inwestor kupujący i posiadający, który nabył oryginalnego Dow i zasiadający za nim, doświadczył całkowicie satysfakcjonujących zwrotów w ujęciu zbiorczym, a zakończył z idealnie czystym portfelem .
Co ciekawe, pomimo znaczących wad, w dłuższej perspektywie , Dow Jones Industrial Average miał interesujący zwyczaj pokonania S & P 500, który teoretycznie jest lepiej zaprojektowany, pomimo tego, co niektórzy uważają za swoje własne istotne wady metodologiczne, jak obecnie konstruowane.
Zbadajmy niedociągnięcia Dow w poszczególnych przypadkach
Aby lepiej zrozumieć krytykę Dow Jones Industrial Average, może być dla nas korzystne przechodzenie przez nie osobno.
Krytyka 1: Nacisk Dow Jones Industrial Average na nominalną cenę akcji zamiast kapitalizacji rynkowej czy wartości przedsiębiorstwa oznacza, że jest to zasadniczo nieracjonalne, ponieważ może prowadzić do tego, że składniki mają wagę, która jest szalenie nieproporcjonalna do ich ogólnej wielkości ekonomicznej względem siebie.
Szczerze mówiąc, niewiele się temu broni, ponieważ pomysł, że wycena indeksu powinna być określona przez nominalną cenę akcji, która może być zmieniona przez ekonomicznie bezsensowne podziały , jest praktycznie nie do obrony. Dobrą wiadomością jest to, że historycznie nie miało to zbytniej różnicy pod względem praktycznym, chociaż nie ma gwarancji, że przyszłość powtórzy się tak jak w przeszłości.
Jednym ze sposobów, w jaki inwestor mógłby przezwyciężyć ten problem, byłoby zbudowanie portfela posiadanego bezpośrednio, który obejmowałby wszystkie spółki w Dow Jones Industrial Average, w równym stopniu obciążać je, a następnie reinwestować dywidendy zgodnie z pewną ustaloną metodologią; np. ponownie zainwestowane w składnik, który rozprowadził samą dywidendę lub zainwestował proporcjonalnie pośród wszystkich składników. Istnieją znaczne dowody naukowe, które mogłyby doprowadzić do wniosku, że portfel skonstruowany za pomocą tej zmodyfikowanej metodologii może działać znacznie lepiej niż obecnie stosowana nielogiczna metodologia ważona ceną akcji, nawet jeśli okaże się, że tak nie jest, tym bardziej równomierna dystrybucja samego ryzyka stanowi dodatkową korzyść, która mogłaby uzasadnić taką modyfikację.
Krytyka 2: Komponenty Dow Jones Industrial Average, choć znaczące pod względem kapitalizacji rynkowej, wykluczają większość kapitalizacji rynku akcji krajowych, co czyni go mniej niż idealnym wskaźnikiem dla rzeczywistych doświadczeń inwestorów posiadających szeroką kolekcję wspólnych akcji na wielu rynkach. kategorie kapitalizacji rynkowej.
Teoretycznie możliwe jest, aby Dow Jones Industrial Average doświadczyło dużego wzrostu lub spadku, podczas gdy znaczna większość krajowych akcji notowanych na giełdzie w Stanach Zjednoczonych podążała w przeciwnym kierunku. Oznacza to, że numer gazety drukowany w gazetach i zamieszczany w wieczornych wiadomościach niekoniecznie odzwierciedla doświadczenie ekonomiczne typowego inwestora giełdowego.
Ponownie, jest to jedna z tych dziedzin, w których, o ile prawdą jest, pytanie, które musi zadać inwestor, brzmi: "Ile to ma znaczenie?".
Dow Jones Industrial Average funkcjonuje jako historycznie "wystarczająco dobry" serwer proxy, który przybliża w przybliżeniu ogólny stan reprezentatywnej listy największych, odnoszących największe sukcesy firm w wielu branżach w Stanach Zjednoczonych. Dlaczego jest to konieczne, aby w jakiś sposób zamknąć zagregowany krajowy rynek akcji? W jakim celu może to służyć komukolwiek, biorąc pod uwagę, że inwestor może otworzyć swoje oświadczenie maklerskie i zobaczyć, jak dobrze sobie radzi.
Krytyka 3: Redaktorzy The Wall Street Journal są w stanie skutecznie z nadwagą czynników jakości przy ustalaniu, które firmy dodać lub usunąć z Dow Jones Industrial Average. Wprowadza to problem ludzkiego osądu.
Ludzie nie są idealni. Ludzie popełniają błędy. Jak wcześniej wspomniano, wiele dekad temu redaktorzy The Wall Street Journal podjęli niefortunną decyzję o usunięciu International Business Machines lub IBM z listy komponentów. IBM przystąpił do zmiażdżenia szerszego indeksu giełdowego i został później przywrócony podczas kolejnej aktualizacji listy składników. Gdyby IBM nigdy nie został usunięty, DJIA byłby w przybliżeniu dwa razy wyższy niż obecnie.
Tutaj znowu problem jest w dużej mierze nie tak znaczący, jak myślę, że wielu ludzi wydaje się myśleć i pod wieloma względami jest lepszy od modeli sterowanych ilościowo, które nie są tak logiczne, gdy się zorientuje, co je porusza. . Weźmy pod uwagę Dow Jones Industrial Average w alternatywnym wszechświecie; indeks giełdowy największych 30 stanów w kraju, ważonych według kapitalizacji rynkowej . W tym przypadku, w okresach znacznej irracjonalności - pomyślmy o bańce na giełdzie lat dziewięćdziesiątych - inwestorzy indywidualni działaliby skutecznie, ponieważ redaktorzy The Wall Street Journal są teraz, zamiast uzasadnionych, racjonalnymi dziennikarzami finansowymi, siedzącymi przy stole konferencyjnym, kolektywu. duchy zwierząt o dużym ryzyku będą jeździć, które firmy zostały dodane lub usunięte w każdej aktualizacji.
Krytyka 4: Z uwagi na fakt, że zawiera tylko 30 firm, Dow Jones Industrial Average nie jest tak zdywersyfikowany, jak niektóre inne indeksy giełdowe.
Jest to krytyka zarówno matematycznie wątpliwa, jak i jednocześnie nie tak zła, jak się wydaje, biorąc pod uwagę, że nakładanie się S & P 500, ważonego przez kapitalizację rynkową, oraz Dow Jones Industrial Average ma sens. Tak, S & P 500 jest lepiej zdywersyfikowany, ale nie tak bardzo, że spowodował obiektywnie lepszą wydajność lub zmniejszenie ryzyka w ciągu ostatnich kilku pokoleń; kolejna tajemnica występu Dow. Poza tym Dow Jones Industrial Average nie ma na celu uchwycenia wydajności wszystkich akcji, ma być barometrem; zgrubne oszacowanie tego, co ogólnie dzieje się na rynku w oparciu o wiodące firmy, które reprezentują amerykański przemysł.
Niemniej przesłanka tej krytyki jest ważna. Około 50 lat badań akademickich dążyło do odkrycia idealnej liczby komponentów w portfelu akcji, aby osiągnąć punkt, w którym dalsza dywersyfikacja miała ograniczone zastosowanie.
Krótka wersja jest taka, że przez większą część historii liczba idealnych komponentów w portfelu wynosiła około 10 zasobów (patrz Evans i Archer w 1968 r.) I 50 zapasy (patrz Campbell, Lettau, Malkiel i Xu w 2001 r.). ). Niedawno zaczęto przejmować pomysł, że potrzeba więcej zapasów (por. Domian, Louton i Racine w 2006 r.) I tylko wtedy, gdy przyjmie się pogląd, że wzrost krótkoterminowej zmienności ma znaczenie dla długoterminowego inwestorzy, którzy płacą gotówką za swoje udziały i nie mają potrzeby sprzedaży w danym okresie.
Aby zapewnić kontrprzykład do tego ostatniego zdania, inwestor miliarder Charlie Munger, który lubi prowadzić papiery wartościowe bez żadnych długów przeciwko nim i zasiadając w nich przez okres 25 lat lub dłużej, twierdzi, że jeśli mądry, doświadczony biznesmen lub kobieta interesu wie, co robi, i ma doświadczenie finansowe niezbędne do zrozumienia i analizy ryzyka, byłby uzasadniony, mając zaledwie trzy akcje, gdyby te akcje znajdowały się w niewiarygodnych, nieskorelowanych przedsiębiorstwach i nie były trzymane w hipotetycznym rachunku. Na przykład Munger czasami wykorzystuje przedsiębiorstwo takie jak The Coca-Cola Company, aby zilustrować swój punkt widzenia. Coke ma tak imponujący udział w rynku, że generuje pieniądze z około 3,5 procent wszystkich napojów, które ludzie spożywają na planecie każdego dnia, w tym wody z kranu, prowadzi działalność w ponad 180 walutach funkcjonalnych, cieszy się apetycznymi zyskami z kapitału, a nawet szczyci się znacznie większa dywersyfikacja linii produktów niż większość ludzi zdaje sobie sprawę; np. Coca-Cola to nie tylko firma sodowa, to także główny dostawca herbaty i soku pomarańczowego, a także rosnąca liczba linii w innych obszarach, takich jak kawa i mleko. Munger twierdzi, że firma taka jak Coca-Cola może być właściwym wyborem, jeśli - i to jest duży, jeśli - hipotetyczny inwestor ekspercki z ogromnym doświadczeniem i znaczną osobistą wartością netto wykraczającą poza to, co kiedykolwiek potrzebował by utrzymać siebie może poświęcić czas niezbędny do pozostania zaangażowanym i aktywnym w badaniu wyników firmy z każdym kwartalnym wydaniem, traktując ją w pewnym sensie, jakby była prywatną firmą rodzinną. W rzeczywistości poparł ten argument, wskazując, że większość - nie wszystkie, ale najważniejsze - fundamenty, które były poparte dużą darowizną zasobów założyciela, z czasem lepiej by się trzymały, aby utrzymać początkowy udział niż dywersyfikację tego udziału poprzez sprzedaż papierów wartościowych. Istota argumentacji Mungera sprowadza się do tego, że uważa on, że możliwe jest zmniejszenie ryzyka, którego nie definiuje jako zmienności, ale raczej prawdopodobieństwo trwałej utraty kapitału, poprzez zrozumienie rzeczywistego ryzyka operacyjnego spółek, które posiada. , co może być niemożliwe, jeśli staramy się śledzić coś w rodzaju 500 oddzielnych firm.
Kilka przemyśleń na temat średniej przemysłowej Dow Jones
Nie mamy prawie tak dużego problemu z Dow Jones Industrial Average, jak wielu ludzi wydaje się, ponieważ bierzemy to za to, co to jest - przydatna, choć ograniczona, miara tego, jak się sprawy mają w przypadku dużych zasobów blue chip w Stany Zjednoczone. Chociaż S & P 500 ma tylko ułamek sumy aktywów powiązanych z nią jako strategii indeksowania, ma własne problemy.
Saldo nie zapewnia podatków, inwestycji, usług finansowych ani porad. Informacje są przedstawiane bez uwzględnienia celów inwestycyjnych, tolerancji ryzyka lub sytuacji finansowej konkretnego inwestora i mogą nie być odpowiednie dla wszystkich inwestorów. Wyniki historyczne nie wskazują na przyszłe wyniki. Inwestowanie wiąże się z ryzykiem, w tym możliwą utratą kapitału.